از هیاهو تا حقیقت


تشکل مردم‌نهاد "حامیان عشق"
حمیرا کرباسی ـ مسئول انجمن محیط زیستی حامیان عشق به طبیعت و حیوانات سازمان مردم‌نهاد «حامیان عشق به طبیعت و حیوانات»، سال‌هاست که فعالیت‌های متنوعی در استان قزوین انجام داده‌اند. این دوستداران حیوانات حالا نسبت به کشتار سگ‌های بدون صاحب توسط مسئولان شهر و استان معترض‌اند و طی یادداشت زیر دلایلی را در مورد خطرات گونه خاصی از سگ‌ها ارائه داده‌اند که می‌تواند در تصمیم‌گیری و آگاهی عموم و مسئولان و تصمیم‌گیرندگان شهری مفید باشد.  سلام و عرض ادب دارم خدمت مسئولینی که دغدغه‌مند سر و سامان دادن به طبیعت، حیوانات و رفاه همشهریان عزیزمان هستند سال‌هاست بحث سروسامان دادن به سگ‌های بدون صاحب بر سر میز مسئولین قرار دارد و سال‌هاست که این عزیزان هر بار و هر سال اشتباهات قبل را تکرار کرده و سعی می‌کنند از ساده‌ترین و بی‌هزینه‌ترین و البته غیراخلاقی و غیرانسانی‌‌ترین راه یعنی کشتن سگ‌ها برای کنترل جمعیت آنها استفاده کنند. البته در چند سال گذشته گاهی نرمش‌هایی در بعضی از شهرها صورت گرفته و نوع کشتار از شیوه‌ی کشتار با اسلحه به یوتانایز یا مرگ با ترحم تغییر کرده (استفاده از آمپول برای مرگ حیوان)و در مواردی راه‌های انسانی‌تر و منطقی‌تر مانند عقیم‌سازی اما دوستان مدیر هیچگاه به توصیه‌های دغدغه‌مندان حوزه‌‌ی حمایت از حقوق حیوانات توجه نکردند و پروسه‌ی عقیم‌سازی را به شکلی نیمه کاره و بدون هدف انجام دادند و گاها از ناموفق بودن طرح شکایت داشته و دارند در صورتی که می‌توان فقط با اندکی تدبیر و تلاش این طرح را برای همیشه جایگزین طرح کشتار کرد. در جلساتی که با حضور مسئولین اعم از علوم پزشکی، دامپزشکی، شهرداری و استانداری داشتیم دوستان مخصوصا نمایندگان علوم پزشکی با رویکردی کاملا متعصبانه و بدون سند و مدرک معتبر از گزش انسان‌ها توسط سگ‌های بی‌سرپرست و خطرناک بودن این حیوانات در کنار انسان‌ها سخن می‌گفتند؛ در صورتی که انجمن حامیان عشق به طبیعت و حیوانات با ارائه‌ی مدارکی دال بر گزیدگی‌ها توسط سگ‌های نگهبان و گله (تعلیم دادن انسان‌ها به این نوع از سگ‌ها برای گرفتن افراد غریبه) و ارائه‌ی طرحی اصرار بر اجباری شدن کنترل این گونه از سگ‌ها و عقیم‌سازی اجباری آنها توسط صاحبانشان داشته و دارد (سالیانه تعداد زیادی از سگ‌های ماده و سگ‌های ضعیف توسط صاحبان آنها طی روند توله‌کشی در طبیعت رها شده و به تعداد سگ‌های بدون صاحب اضافه می‌شوند) سگ‌های گله از خطرناک‌ترین نوع سگ‌ها مثل سگ سرابی هستند که لازم است راهنمای گله (چوپان) مهارت خاصی در کنترل حیوان داشته باشد. متاسفانه با فرا رسیدن فصل بهار دیده می‌شود که چوپان‌ها گله‌های خود را همراه سگ‌ها وارد مراتع و حتی مراتع نزدیک شهر کرده تا به چرا مشغول شوند در صورتی که این کار پدید آورنده‌ی دو مشکل بزرگ است 1ـ از بین رفتن مراتع و پوشش گیاهی منطقه که پیامد آن فرسایش خاک، ایجاد گرد و غبار و از بین رفتن حیات وحش به دلیل نبودن غذای کافی و ... می‌باشد. ـ2ـ سگ گله تربیت شده است تا هر موجودی که به گله نزدیک می‌شود را دشمن فرضی دانسته و به آن حمله کند؛ از سگ‌های بدون صاحب گرفته تا رهگذران. در صورتی که وقتی حیوانی برای صاحبش سودآوری دارد صاحب آن حیوان موظف است غذای حیوان را خود تامین کند نه اینکه از طبیعت بهره جوید. دلیلی که باعث شد من این مطلب را مجددا خدمت عزیزان گوشرد کنم این بود که دیروز متاسفانه یکی از سگ‌های پلاک دار و بسیار آرام و مظلوم بدون صاحبی که ما به آن رسیدگی می‌کردیم توسط سگ‌ سرابی گله‌ای در جاده‌ی سلامت به شکلی باور نکردنی دریده شد؛ به طوری که لگن حیوان کاملا خرد شده و حیوان خونریزی داخلی کرد کسی که به ما گزارش داد تا برای امداد حیوان برویم وقتی به چوپان به خاطر ورود به منطقه اعتراض کرده بود چوپان مدعی شده بود برای چرا مجوز داشته و منعی برای چرای گوسفندان در منطقه‌ی جاده‌ی سلامت ندارد!!! امیدوارم اتفاقی که برای سگ بیچاره‌ی جاده‌ی سلامت افتاد برای هیچ رهگذری نیفتد. دوست عزیز مکانی که نزدیک شهر است جای دادن مجوز چرا نیست. با احترام حمیرا کرباسی، مسئول انجمن محیط زیستی حامیان عشق به طبیعت و حیوانات # به طبیعت احترام بگذاریم # به حیوانات احترام بگذاریم # با تدبیر و آینده‌نگر باشیم

دوشنبه 13 ارديبهشت 1400
03:39:03
 
 
Copyright © 2021 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT