آفتاب فقاهت قزوین


گذری بر زندگینامه‌ی آیت‌ا... محمد مظفری نویسنده: سید مصطفی ابراهیمی
مقدمه: در بخش اول از بررسی سیر زندگی فقیه فرزانه حضرت آیت‌ا... مظفری قزوینی به مراحل رشد و تکامل علمی ایشان و سفرهای علمی از قزوین تا قم و از آنجا تا نجف اشرف و خوشه‌چینی از محضر اساتید و اعلام پرداختیم. در این بخش به بررسی ویژگی‌های اخلاقی و نیز فراز و فرود زندگی معظم له پس از بازگشت به وطن تا غروب آفتاب زندگیش خواهیم پرداخت.  بازگشت به ایران: آیت‌ا... مظفری در 26 محرم الحرام سال 1394 برابر با سال 1352 شمسی وارد مرز ایران و قصر شیرین می‌شوند. حکومت وقت ایشان را مدتی در اردوگاه نصرآباد نگه میدارد تا اینکه در نهایت پس از 14 روز اقامت اجباری در اردوگاه، اجازه‌ی ورود به ایران را یافته و در اوائل سال 1353 به قزوین رسیدند.  اقامت در قزوین: وی پس از مراجعت به ایران، در قزوین اقامت گزید و به انجام وظایف دینی از تدریس، اقامه‌ی جماعت، بیان احکام و معارف و تالیف کتاب و ... پرداخت. آیت‌ا... مظفری در مسجد جامع عتیق قزوین به اقامه‌ی نماز جماعت می‌پرداخت و مردم از فیض وجودش بهره‌مند می‌شدند. وی در سطوح مختلف حوزوی خصوصا در سطح عالی و بیان رسائل و مکاسب و کفایه مشغول به تدریس گردید و سپس به تدریس خارج بر مبنای کتاب شریف عروه الوثقی اشتغال ورزید. (محمد مظفری، آداب المتعلمین، ص 204) کلاس‌های ایشان در دوره‌های اخیر غالبا در مدرسه‌ی پیغمبریه در جوار 4 پیامبر الهی برگزار می‌شد و ایشان هر صبح پس از سلامی پرخشوع به ساحت پیغمبریّه، وارد مدرسه شده و به تدریس فقه و اصول مشغول می‌شدند و شاگردان بسیاری، حلاوت و شیرینی حوزه‌ی نجف و قم و درک محضر بزرگان شیعه را با حضور در درس آیت الله مظفری می‌چشیدند. حضور در هیات علمی و نقش آفرینی در مبارزه علیه حکومت پهلوی: هیات علمی که تشکیل آن به سال‌های حیات آیات عظام سید موسی زرآبادی، حاج شیخ یحیی مفیدی و سید ابوالحسن رفیعی برمی‌گشت، توسط شاگردان آن بزرگان ادامه یافته بود و در روند مدیریت مذهبی و سیاسی شهر نقش بسزایی داشت. با حضور آیت‌ا... مظفری در قزوین، از ایشان نیز برای حضور در این مجموعه دعوت به عمل می‌آید. آن زمان در سراسر ایران، مبارزات انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی(ره) ریشه دوانده بود. قزوین هم از این امر استتثناء نبوده بلکه از پیشگامان نهضت در کشور به شمار می‌آمد و رهبری جریان انقلاب در قزوین، از اعضای مؤثر هیئت علمی به شمار می‌آمدند.آیت‌ا... مظفری نیز در این جریانات سهیم بوده و برخی اعلامیه‌های صادره‌ی هیئت در حمایت از انقلاب، در منزل ایشان مذاکره شده و نضج می‌یافت؛ چنانکه در برخی راهپیمایی‌ها و تظاهرات مردمی علیه رژیم شرکت می‌جستند. مروری بر اسناد و تصاویر راهپیمایی‌های مردم قزوین در قبل از پیروزی انقلاب، گواه صادقی بر این مدّعاست.  ویژگی‌های اخلاقی: آیت‌ا... مظفری با اطلاعاتی که در زمینه‌های دینی داشت و نیز معاشرت با بزرگانی چون آیت‌ا... خوئی و امام خمینی، لباس زیبای اخلاق و تقوا را بر قامت خود داشت و هر ناظری با دیدن او و ملاحظه‌ی حرکات و سکناتش، زیبایی‌های اسلام را مجسّم می‌یافت. قامتی بلند، چهره‌ای نمکین و ظاهری آراسته و ساده داشت و از جذابیتی برخوردار بود که تمام دیدگان را به سوی خود جلب می‌کرد.  الف)تواضع و فروتنی: ایشان در تمام گفته‌ها و نوشته‌های خود، نهایت تواضع را نشان می‌دادند. نوشته‌های ایشان مملو از فروتنی و ذلّت نفس بوده و ذره‌ای منیّت و کبر در آن دیده نمی‌شود. ایشان به شاگردان خود بسیار احترام می‌کرد و در سلام دادن از آنها سبقت می‌گرفت. حجت‌الاسلام و المسلمین سید موسی ابراهیمی از شاگردان معظم‌له نقل می‌کند: استاد با وجود اینکه خود مجتهد بودند، در ایام حج از طرف آیت‌‌ا... سیستانی در بعثه‌ی ایشان حضور می‌یافتند. روزی یکی از تحصیل کردگان نجف در مجلس بعثه حضور یافت و چون از سوابق علمی آیت‌ا... مظفری اطلاع داشت، با گله و ناراحتی گفت: «شما باید در این منصب نشسته و عهده‌دار مرجعیت می‌شدید! این جایگاه حق شما بود.» ایشان پس از قدری تامّل، در پاسخ آن شخص می‌گویند: «اگر در نجف می‌ماندم، حرف شما وجهی داشت ولی من سال‌ها از فضای درس و بحث دور شده‌ام و ایشان (آیت‌ا... سیستانی) در این فضا بوده‌اند و اعلمیت دارند.» (مصاحبه نگارنده با حجت‌الاسلام ابراهیمی, مهرماه 1390)  ب)تکریم بزرگان: از خصوصیات بارز ایشان آن بود که همواره بزرگان دین را تکریم کرده و با جلالت و بزرگی از آنان یاد می‌کرد. حجت‌الاسلام و المسلمین ابراهیمی در این زمینه بیان می‌دارد: «ایشان صاحب نظر بود و دیگران را مورد نقد قرار می‌داد ولی هیچگاه در انتقاد از فقهاء و علماء، حرف ناشایست از دهان ایشان خارج نمی‌شد و از همه‌ی آنان با احترام یاد می‌کرد ولی نقد هم جای خودش را داشت.»(همان) حجت الاسلام و المسلمین رُخ فیروز یکی دیگر از شاگردان ایشان بیان می‌دارد: «ایشان از بزرگان دین بسیار تکریم می‌کرد. مثلا آن زمان‌هایی که آیت‌ا... سید عباس ابوترابی(ره) در قزوین حضور می‌یافتند، استاد هیچگاه به خود اجازه نمی‌داد در مسجد جامع به امامت بایستد و نیز با وجود برتری علمی، همواره از آیت‌ا... سامت(ره) به عنوان بزرگ خود و سایر علمای قزوین یاد می‌کرد.» (مصاحبه نگارنده با حجت الاسلام رخ فیروز، مهرماه 1390)  ج) شوخ طبعی: وی با وجود مصائب بی‌شماری که بر او وارد آمده بود، هیچگاه لبخند از لبانش برچیده نمی‌شد و به مناسبت‌های مختلف لطایفی بیان داشته و اسباب شادی طلّاب را فراهم می‌آورد. ایشان خاطره‌ای از شوخ طبعی خود در نجف اشرف بیان می‌کنند که شنیدنی است: «روزی در نجف اشرف در منزل حضرت آیت‌ا...‌ العظمی استاذنا الأعظم آقای حاج سید ابوالقاسم خوئی بودیم و عده‌ای از فضلا نیز حضور داشتند، ذکر بعضی از مطالب حکمی و فلسفی شد. حضرت آیت‌ا... آقای خوئی فرمودند: استاذنا المحقق آقای حاج شیخ محمدحسین می‌فرمودند: حکماء اگر بافته‌اند خوب بافته‌اند و اگر یافته‌اند خوب یافته‌اند. بنده عرض کردم: خود آن مرحوم نیز این جملات را خوب بافته است، حضار یک مرتبه خندیدند.» (محمد مظفری، طیّبات، ص 235)  د)پیگیری شخصی مراجعات مردم: ایشان ارتباطات گسترده‌ای با مردم داشتند و بیشتر فعالیت ایشان در پاسخگویی به مراجعات مردم منحصر می‌شد. با وجود ارتباطات محدود دوران حیات ایشان و عدم اطلاع‌رسانی کافی، در طول روز بیش از 80 تلفن را نیز پاسخگو بودند. در پاسخگویی به سوالات (تلفنی ـ حضوری) بر این عادت بودند که حتی برای عامه‌ی مردم نیز پاسخ را به طور تفصیلی و با تمام شقوق و به صورت علمی پاسخ بگویند. بارها مشاهده شد که مراجعه‌کننده‌ی مقروضی به وی رجوع می‌کرد و ایشان برای ادای دین او، خودشان شخصاً در بانک یا صندوق حضور می‌یافتند. (همان)  ه)تکریم شاگردان: آیت‌ا... مظفری علاقه‌ی خاصی به شاگردان خود داشته و برای فعالیت بخشیدن به استعداد علمی طلاب و تقویت خلاقیت و نوآوری آنان، از هیچ امری فروگذار نکرده و در مقابل فعالیت‌های علمی از آنان تکریم و تمجید می‌کردند. حجت‌الاسلام و المسلمین ابراهیمی در این زمینه بیان می‌دارد: «ایشان در جریان فعالیت‌های پژوهشی بنده قرار داشتند و مرا برای تکمیل و ادامه‌ی آنها تشویق می‌کردند. سالی که از طرف رهبر فرزانه‌ی انقلاب آیت‌ا... خامنه‌ای با نام مولای متقیان امام علی(ع) مزین شده بود، بنده اقدام به شرح و تفصیل یکی از نامه‌های حضرت خطاب به شیعیان نموده و با نام «اسرار علوی» به چاپ رساندم. روزی آیت‌ا... مظفری در حین بازگشت از تدریس درس خارج، به دفتر بنده در مدرسه‌ی امام صادق(ع) تشریف آوردند و بعد از تعریف بسیار از بنده به خاطر چاپ آن کتاب، هدیه‌ای نیز به عنوان صله تقدیم فرمودند.» (مصاحبه نگارنده با حجت‌الاسلام و المسلمین ابراهیمی)  رشحات قلم: آیت‌ا... مظفری در کنار تحصیل و تدریس، در زمینه‌ی تالیف نیز ید طولایی داشتند و آثار متعددی در موضوعات گوناگون از خود به یادگار گذاشته‌اند. از معظم له بیش از 55 جلد تقریر دروس اساتید خود و بیش از 20 عنوان کتاب مستقل در موضوعات مختلف دینی به یادگار مانده است. غالب این آثار در پاسخ به مسائل روز بوده و از توجه ایشان به اقتضائات روز حکایت دارد.  تاریخ رحلت: آیت‌ا... مظفری سرانجام پس از سال‌ها تلاش و مجاهدت پرثمر در تحصیل و انتشار علوم اهل بیت(ع)، در سال 1380 شمسی برابر با 29 ذی الحجه 1432 قمری و در سن 76 سالگی، دعوت حق را لبیک گفته و روح پاکش به مجلس لاهوتیان پرگشود. شهر قزوین با شنیدن این خبر در ماتمی عظیم فرو رفت و یکسره سیاهپوش شد. پیکر مطهر ایشان در مدرسه‌ی پیغمبریّه (محل تدریس معظم له) غسل داده شد. عده‌ی حاضر در این مراسم از زخم‌ها و پینه‌هایی در زانوی ایشان صحبت می‌کردند که معلوم شد بر اثر ممارست در نوشتن مطالب ایجاد شده است. جسم پاک ایشان پس از تشیع در میان موج جمعیت حاضر و ارادتمند، در یکی از حجرات صحن امامزاده حسین بن علی بن موسی‌الرضا(ع) و در مجاورت مرقد آیت‌ا... سید موسی زرآبادی(ره)، به خاک سپرده شد. هر گه سخن ز دانش و عشق و هنر رود با نامت ای بزرگ، سخن مختصر کنند دفتر ارتباطات و بین‌الملل حوزه علمیه استان قزوین

سه شنبه 7 ارديبهشت 1400
03:36:15
 
 
Copyright © 2021 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT