اما و اگرهای وزنه‌برداری در المپیک


حسین مقامی
وزنه‌برداری ایران همواره یکی از مدعیان اصلی این ورزش در جهان بوده است. ما از سال‌های بسیار دور با نامدارانی همانند جعفر سلماسی، محمود نامجو و محمد نصیری افتخار آفرینی کردیم و در عصر حاضر نیز بزرگانی چون رضا زاده، سلیمی، رستمی و مرادی برای وزنه‌برداری کشورمان مدال و اعتبار کسب کردیم. بی‌تردید این موفقیت‌ها مرهون تلاش جمعی خدمتگزاران این ورزش بوده و هرگاه ما توانستیم در میان جامعه وزنه‌برادری اتحاد و همدلی واقعی ایجاد کنیم به سهولت از سکوهای افتخار جهان و المپیک بالا رفتیم. این مقدمه ذکر شد تا به رقابت‌های آسیایی برسیم. مسابقاتی که هم‌اکنون در ازبکستان جریان دارد. ‌جایی که در آنجا به دنبال کسب سهمیه المپیک توسط افتخارآفرینانی چون کیانوش رستمی و سهراب مرادی بودیم. متاسفانه شرایط به گونه‌ای رقم خورد که این مهم برای کیانوش رستمی میسر نشد و سهراب نیز اگر چه وضعیت بهتری دارد اما باید ببینیم در نهایت او با تکیه بر قهرمانی مجموع آسیا در ازبکستان بلیت توکیو را به جیب خواهد گذاشت یا باید عازم واپسین مسابقات گزینشی در کلمبیا شود. اینکه چرا کار گزینش دو چهره المپیکی وزنه برداری ایران به دقیقه 90 و اگر و اما کشیده شده به یقین حاصل ضعف عملکرد دست‌اندرکاران فدراسیون بوده است. حرف این نیست که در این اوضاع کادر فنی مقصر اصلی بوده بلکه مقصر اصلی کسانی هستند که برنامه درست نداشتند و نتوانستند از شرایط و پتانسیل موجود به نحو مطلوب بهره ببرند. وزنه‌برداری ایران با آن پیشینه درخشان و موفقیت‌های فراوان باید به روزگاری دچار شود که هنوز نمی‌دانیم چه کسانی باید در المپیک به روی تخته بروند در حالی که یک سال پیش از المپیک می‌دانستیم 6 وزنه بردار اعزامی به این رقابت‌ها چه کسانی هستند. سهراب مرادی و کیانوش رستمی چهره‌های گمنامی نیستند اما بی‌برنامگی فدراسیون باعث شد تا از پتانسیل و توان این قهرمانان به درستی بهره نبریم. البته ما چهره‌هایی چون داوودی و هاشمی را هم در وزنه‌برداری داریم که در صورت حمایت و هدایت درست، می‌توان روی آنها نیز حساب باز کرد اما همان‌طور که گفته شد اراده و برنامه‌ای که بتواند این بزرگان را ساخته و پرداخته راهی المپیک کند و در آنجا مدال خوش رنگ بگیرند اندک است. وزنه‌برداری ایران در المپیک ریو دو طلای ارزشمند توسط کیانوش رستمی و سهراب مرادی به دست آورد. مدال‌هایی که در تحکیم موقعیت ورزش ایران و رده‌بندی جدول امتیازات تاثیر به سزایی داشت. مردم باز هم از وزنه‌برداران انتظار دارند تا چون گذشته افتخار آفرین میدان المپیک باشند. دست‌اندرکاران فدراسیون مسئول‌اند و باید در برابر این خواست عمومی پاسخگو باشند. سئوال این است که آیا با این شرایط و امکانات می‌توان باردیگر امید به کسب دو طلای المپیک داشت؟ مدال‌هایی که در 2016 به دست آمد و بیش از همه، حاصل عملکرد فدراسیون گذشته و مربی توانمندی چون کوروش باقری بود. حال اینکه برآیند عملکرد و برنامه‌ریزی فدراسیون کنونی هم وزنه‌برداری ما را در المپیک توکیو به دو طلا برساند قدری دشوار به نظر می‌رسد هر چند در لیاقت و توان وزنه‌برداران کشورمان تردید نداریم اما همان‌طور که گفته شد برنامه‌ریزی و هدف‌گذاری فدراسیون چنان نیست که بتوان با اطمینان این نوید را به علاقه‌مندان ورزش و دوستداران وزنه‌برداری داد.

سه شنبه 7 ارديبهشت 1400
03:31:45
 
 
Copyright © 2021 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT