ویژه نامه 99 < ویژه‌نامه
سال اول کرونا گذشت......


مهناز اسماعیلی سردبیر
سال 99 خیلی سریع‌تر از سال‌های دیگر عمرمان گذشت. سالی پر از دغدغه‌های مالی و جانی‌. وقتی با همکاران صحبت می‌کنم به شوخی و خنده می‌گم(خدا نباید سال 99 روز جزو سال‌های عمرمان حساب کنه» خیلی زود گذشت چرا که حضور کرونا در دنیا نگذاشت ما از بهار و تابستان و پاییز و زمستان زیبا لذت ببریم در خانه ماندیم تا شاید کرونا برود، ولی او به دنبال جهش بود!! به طنز و طعنه گفته شد که کرونای عزیز یک بهار، تابستان و پاییز و زمستان را دیدی بعد از این همه چیز تکراری است دیگر برو ولی نرفت و فعلا هست، هست تا ما قدر داشته‌های حتی کوچکمان را بیشتر بدانیم. قدر دور هم بودن‌هایمان، قدر همین عید دیدنی رفتن که شاید خیلی‌ها دوستش نداشتند، ولی الان دلتنگش شده‌اند. مهمانی رفتن، مهمانی دادن، عروسی و جشن و سمینار و دورهمی‌های شلوغ و .. مسافرت و زیارت رفتن و غذا خوردن در رستوران‌های بین راهی راحت و بی‌دغدغه همه‌ی اینها برایمان شده آرزو.عزاداری کردن و برگزاری مراسم ختم که برای آرامش بازماندگان صاحب عزا و طلب مغفرت برای رفتگان بود مدتهاست بر دل عزیز از دست دادگان مانده . همه چیز شده آنلاین و اینترنتی و اسکای روم ،فاتحه ها را از راه دور آنلاین میفرستیم و در سیستم فاتحه شمار فرد متوفی ثبت میکنیم . نهایت احساس و همدردیمان همین صفحات مجازی شده اسپری الکل به دست و دو ماسک محکم بر صورتمان زده‌ایم تا فروشگاهی برویم و خرید کنیم تا‌زه بعد از خرید داستان شروع می‌شود ضدعفونی و شست‌وشو و ... از همه فاصله می‌گیریم عزیزانمان را یکسال است در آغوش نگرفته‌ایم بوسه‌هایمان را از دور برای مادر و پدر فرستاده‌ایم تا مبادا ما ناقل باشیم و ... کلاس‌های درس همه آنلاین شد اولش جذابیت داشت، ولی کم‌کم دلتنگ شدیم دلتنگ حضور در کلا‌س‌های درس دلتنگ بوی چوب نیمکت‌های مدرسه و دانشگاه دلتنگ دیدار دوستان و استاد، دلتنگ نشستن داخل سلف دانشگاه و سرویس دانشگاه این روزها برایمان پر از استرس شد پر از دغدغه، دغدغه‌های مالی و افزایش سرسام‌آور قیمت‌ها از خانه، ماشین، طلا و گوجه و خیار و ... تا اینکه کرونا هم آمد آسیبش را به اقتصاد ما زد، خیلی‌ها شغلشان را برای همیشه از دست دادند و ورشکست شدند خیلی‌ها هم آسیب‌های جدی دیدند از نظر مالی. دغدغه‌ی سلامت عزیزانمان و خودمان بر همه‌ی استرس‌هایمان اضافه کرد. خیلی‌ها عزیزانشان را از دست دادند، ولی به هر حال زندگی جاری است با آمدن واکسن و شروع واکسیناسیون دریچه‌ی امیدی به رویمان گشوده شد که شاید عمر ویروس کوتاه‌تر شده باشد. امیدوارتر شدیم هر چند که همیشه به مهربانی خداوند ایمان داشتیم و دلمان قرص بود. در این آخرین روزهای سال‌ آرزو می‌کنم سختی‌ها و استرس‌ها و دغدغه‌هایمان برای همیشه بروند و سال نو برایمان سالی باشد پر از شادی و عشق و سلامتی. تا بیش از این قدردان نعمت‌هایی باشیم که خداوند به ما بخشیده نعمت‌هایی که شاید هیچ‌وقت نشمرده بودیمش و هیچ‌وقت متوجه حضورش نبودیم. پس به امید آنکه در سال جدید نعمت‌های الهی را قدردان باشیم.

چهارشنبه 27 اسفند 1399
06:54:01
 
 
Copyright © 2021 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT