تعامل با اصحاب رسانه سرلوحه کارم است


همزمان با آغاز فعالیتش در دانشگاه علوم پزشکی، بیمارستان قدس قزوین افتتاح می‌شود، و کارش را از بهمن ماه سال 70 در این بیمارستان آغاز می‌کند.
طی شش سال ابتدای فعالیتش در این بیمارستان، در حوزه‌های مختلفی از پذیرش گرفته تا مسئولیت‌های دیگری چون انبارداری ایفای نقش می‌کند، اما بنا بر گفته خودش از سال 76 با شکل‌گیری روابط عمومی‌ها در بیمارستان‌های دانشگاهی، به عنوان مسئول روابط عمومی بیمارستان قدس انتخاب شده و از آن دوران تاکنون در حوزه روابط عمومی به کار خود در سیستم درمانی ادامه داده است. "رمضان شهسواری" که در حال حاضر آخرین روزهای فعالیت خود را در بیمارستان طی کرده و حدود سه ماه دیگر بازنشسته می‌شود، 26 سال به عنوان مسئول روابط عمومی در بیمارستان قدس و سپس بیمارستان بوعلی سینا مشغول به کار بوده است. وی از خود، کار در روابط عمومی سیستم درمانی و همچنین ارتباط با رسانه‌ها می‌گوید ... مسئول روابط عمومی بیمارستان بوعلی سینا تعامل با رسانه‌ها را سرلوحه کار خود در روابط عمومی دانسته و تاکید می‌کند: به هر حال ما معتقد بر آن هستیم که رسانه‌ها پل ارتباطی بین مردم و دستگاه‌ها و نهادهای مختلف هستند، از این رو طی مدت فعالیتم در روابط عمومی تمام تلاش خود را کرده‌ام تا با رسانه‌ها همکاری داشته باشم. وی در حالی آخرین روزهای دوران کاری خود را پشت سر می‌گذارد که این روزها کرونا، کام مردم به ویژه متولیان حوزه درمان را که در خط مقدم مبارزه با این بیماری هستند، تلخ کرده است. شهسواری که علاوه بر مسئولیت روابط عمومی بیمارستان بوعلی، دبیری کمیته فرهنگی این بیمارستان را نیز بر عهده دارد، پس از فعالیت حدود 30 ساله خود در سیستم درمانی از تلخ و شیرین‌های کار در این حوزه می‌گوید....  آقای شهسواری، از کارتان بگویید؛ چند سال مسئولیت روابط عمومی در بیمارستان بودید؟ کار در روابط عمومی در سیستم درمانی چطور است؟ از 26 سال پیش، زمانی که روابط عمومی‌ها در سطح بیمارستان‌های دانشگاهی ایجاد شد، بنده به همراه تعدادی از همکاران جزو اولین نفراتی بودیم که وارد حوزه کار روابط عمومی بیمارستان شدیم. به هر حال در ابتدا نگاه سنتی به روابط عمومی همانند برخی از حوزه‌های کاری در بیمارستان حاکم بود به طوری که به روابط عمومی به عنوان کاری که صرفا پیام تسلیت و تبریک و... بگوید، نگریسته می‌شد ولی طی این سال‌ها نگاه‌ها کمی تغییر کرده است؛ موید آن همراهی و مساعدت همکاران حوزه درمان با روابط عمومی در انعکاس اخبار و رویدادهای بیمارستان است، به طوری که وقتی برای تهیه گزارش، گفت‌وگو و تصویر به آنها مراجعه می‌کنیم، خوشبختانه همکاری کاملی با روابط عمومی دارند. البته گاهی هم همان نگاه‌های سنتی به حوزه روابط عمومی می‌شود که بنده اعتقاد دارم باید این نوع نگاه‌ها اصلاح شود.  روابط عمومی چه جایگاهی در هر نهاد و دستگاهی دارد؟ به ویژه در سیستم درمانی که به نوعی با جان و سلامت مردم ارتباط دارد؟ باور من این است که روابط عمومی دارای ظرفیت بالایی است، ظرفیتی که اگر به خوبی از آن استفاده شود، می‌تواند منجر به تحقق اهداف آن نهاد، دستگاه و یا هر سیستم دیگری شود، به ویژه در سیستم ما که به طور مستقیم با مقوله سلامت و درمان بیماران مرتبط است. کارکرد و تاثیرگذاری روابط عمومی در سیستم درمانی را اگر بخواهم مصداقی خدمتتان عرض کنم، دوست دارم گریزی به چگونگی استقرار داروخانه برای بیماران سرپایی مراجعه کننده در بیمارستان قدس داشته باشم. زمانی که آقای دکتر موسی‌خانی؛ رییس وقت بیمارستان قدس بودند ایشان علاوه بر مسئولیت اداره بیمارستان، گاهی به ویزیت بیماران هم‌ می‌پرداختند. در سال 93 روزی که ایشان مشغول ویزیت بیماران در درمانگاه بودند، بنده هم حضور داشتم. خانمی از بویین‌زهرا برای ویزیت فرزندش به بیمارستان مراجعه کرده بود. در آن دوران داروخانه‌ای برای بیماران سرپایی که به بیمارستان مراجعه می‌کرد مستقر نشده بود، وقتی دکتر موسی‌خانی فرزند این خانم را ویزیت کرد، مادر مجبور بود برای تهیه دارو به بیرون از بیمارستان مراجعه کند که همین باعث‌ اعتراض وی مبنی بر اینکه چرا در این بیمارستان داروخانه‌ای مستقر نیست، شد. دکتر هم به شوخی در جواب آن خانم به من نگاه کرد و گفت: مسئولیت این کار با این آقاست ... این صحبت دکتر موسی‌خانی باعث شد تا من برای پیگیری استقرار داروخانه برای بیماران سرپایی اقدام کنم. من به دکتر گفتم شما نامه‌ای مبنی بر لزوم استقرار داروخانه خصوصی در بیمارستان قدس صادر کنید تا بنده پیگیری کنم. نظر دکتر این بود که احتمالش کم است این موضوع تایید شود ولی به هر حال ایشان نامه‌ای را نوشتند و پس از پیگیری‌هایی که از طریق روابط عمومی شد، توانستیم در عرض یک ماه، داروخانه خصوصی برای بیمارستان قدس در سالن انتظار این بیمارستان ایجاد کنیم. با ایجاد داروخانه برای بیماران سرپایی، به تدریج واحدهای دیگر همچون تزریقات و سونوگرافی ... نیز در آن مستقر شد به طوری که در حال حاضر بخش عمده خدمات درمانی بیماران سرپایی در همان مکان ارایه می‌شود. این مطلب را عرض کردم که بگویم روابط عمومی تا چه حد می‌تواند در رفع کاستی‌ها و کمبودهای هر سیستم و در نهایت تحقق اهداف موثر باشد.  از کی به بیمارستان بوعلی آمدید؟ بیست و سوم آبان ماه سال گذشته به بیمارستان بوعلی منتقل شدم، در حال حاضر علاوه بر فعالیت در حوزه روابط عمومی، کارهای دیگری همچون دبیری کمیته فرهنگی بیمارستان را نیز بر عهده دارم.  شما در حالی آخرین روزهای فعالیت کاری خود را طی می‌کنید که شاهد شیوع بیماری کرونا در جامعه هستیم. با توجه به اینکه طی این مدت، بیمارستان بوعلی سانتر بیماران کرونایی در استان بوده از جو حاکم در این بیمارستان از ابتدای شیوع این بیماری بگویید ... اگر به خاطر داشته باشید قبل از شناسایی موارد اولیه کرونا در کشور، رعب و وحشت خاصی از این بیماری در میان مردم بود، طبیعتا کادر درمان و پرسنل بیمارستان نیز با وجود اینکه هنوز در آن فضا قرار نگرفته بودند، نگرانی‌هایی در این خصوص داشتند. در اوایل اسفندماه که شاهد شیوع کرونا در کشور بودیم، برای اولین بار توسط همکارانمان در فوریت‌های پزشکی که لباس‌های مخصوص بر تن داشتند اولین بیمار به بیمارستان آورده شد که جو خاصی را در بیمارستان حاکم کرد، چرا که تاکنون چنین شرایطی در بیمارستان ایجاد نشده بود... روزهای آغازین شیوع این بیماری، روزهایی پر استرس و اضطراب برای پرسنل بیمارستان بود. با شیوع کرونا به هر حال حال و هوای محیط کاری ما هم که مستقیم با این بیماری درگیر است تغییراتی داشته است. در بیمارستان بوعلی حتی دورانی بود که بیشتر پذیرش بیماران کرونایی صورت می گرفت. در خصوص همراهی و همکاری مردم با پرسنل بیمارستان بگویید؛ ظاهرا در کنار تلخی‌ها و استرس‌هایی که به تبع شیوع بیماری کرونا در فضای بیمارستان حاکم بود، صحنه‌هایی از همراهی مردم نیز به ایجاد می‌شد. در روزهای اولیه شیوع کرونا، ورود خیرین و انجمن‌های مردم نهاد برای یاری رساندن به کادر درمان را شاهد بودیم. این انجمن‌ها و خیرین به شکل‌های مختلف همچون ارایه وعده‌های غذایی، اهدای ماسک و حتی تجهیزات پزشکی به یاری مدافعان سلامت در بیمارستان‌ها می‌آمدند. در کنار آن، حضور گروه‌های جهادی در بیمارستان موضوع دیگری بود که در اواخر سال گذشته و اوایل سال جاری نمود زیادی داشت. این گروه‌ها عمدتا به عنوان همراهان بیمار، به کمک کادر درمان می‌شتافتند. به هر حال در آن روزهای پرتلاطم شیوع بیماری؛ در کنار اتفاقات تلخی که می‌دیدیم صحنه‌های زیبایی از مشارکت و حس همراهی مردم با پرسنل بیمارستان را هم شاهد بودیم که به نظرم این صحنه‌ها هیچگاه از ذهن‌ها پاک نمی‌شود. علاوه بر آن به دلیل ترس مردم از ابتلا به کرونا، فضای بیمارستان خلوت شده بود. اما به هر حال با توجه به گذشت یک سال از آن دوران، کمی شرایط فرق کرده است. ناگفته نماند که طی این یک سال، همکاران ما به ویژه همکارانی که در بخش‌های "آی سی یو" و بخش‌های دیگر بیماران کرونایی خدمت می‌کنند از پزشک گرفته تا پرستار و نیروهای خدماتی بیمارستان روزهای پر استرسی را طی کردند که امیدوارم هر چه زودتر این بیماری نابود شده و کادر درمان بتوانند نفس راحتی بکشند.  ظاهرا در ابتدای شیوع کرونا تمامی تصاویر و فیلم‌های مربوط به بستری بیماران مبتلا به کرونا در بیمارستان توسط شما ضبط و تهیه می‌شد، درست است؟ بله؛ احساس می‌کردم که تهیه تصاویر و فیلم‌ها برای آگاهسازی و اطلاع‌رسانی به مردم لازم است، از این رو به بخش‌هایی که بیماران کرونایی بستری بودند می‌رفتم و عکس و فیلم می‌گرفتم و در اختیار رسانه و صدا و سیما می‌گذاشتم. البته در حال حاضر هم بخش زیادی از تصاویر و فیلم‌های مربوط به بخش کرونا توسط روابط عمومی تهیه می‌شود.  تلخ‌ترین و شیرین‌ترین خاطراتی که از دوران کاری خود دارید را می‌گویید... می‌توانم بگویم تلخ‌ترین خاطرات من به همین یک سال اخیر خدمتم در بیمارستان بوعلی بر‌می‌گردد، زمانی که می‌دیدم فردی به دلیل بیماری کرونا جان خود را از دست می‌دهد، برایم دردآور بود. گاهی برای مصاحبه با بیماران کرونایی به بخش " آی سی یو" می‌روم و با بیماران مصاحبه می‌کنم، در چند مورد از مصاحبه‌ای که طی ماه‌های اخیر داشتم با افرادی صحبت کردم اما پس از اتمام مصاحبه متوجه می‌شدم به یکباره شرایط جسمی‌شان وخیم و متاسفانه با کمال ناباوری جان خود را از دست داده‌اند؛ این لحظات برایم خیلی تلخ و دردناک بوده و هست. طی یک سال اخیر به دلیل شیوع کرونا ما با صحنه‌های غم‌انگیزی در محیط بیمارستان مواجه شدیم؛ اندوه بسیار زیاد خانواده‌های بیماران بستری در بیمارستان که کرونا جان آنها را می‌گرفت، حتی طی این مدت شاهد اندوه و گریه پرستارانی بودم که با وجود تلاش فراوان آنها برای بیمارانشان، کرونا فرصت زندگی را از آنها می گرفت. اما گاهی هم بیمارانی را می‌دیدم که به دلیل شرایط حادشان، کادر درمان از آنها ناامید می‌شدند ولی همین بیماران در کمال ناباوری خوب می‌شدند و از "آی سی یو" به بخش منتقل می‌شدند، دیدن این صحنه‌ها احساس خوشایندی به انسان دست می‌دهد.  در حال حاضر وضعیت بیماری کرونا در بیمارستان بوعلی چگونه است؟ متاسفانه از نظر تعداد بستری‌ها، روند افزایشی دارد که دلیلش هم عدم رعایت پروتکل‌های بهداشتی است به ویژه در شرایط فعلی که شاهد ابتلای مواردی از کرونای انگلیسی در استان هم هستیم.  به عنوان مسوول روابط عمومی بیمارستانی که مرکز پذیرش بیماران کرونایی است چه درخواستی از مردم دارید؟ همانطور که مسئولان و متولیان امر سلامت می‌گویند، مهم‌ترین اصل در کنترل بیماری، رعایت دستورالعمل‌های بهداشتی است و همانطور که وزیر بهداشت نیز اعلام کردند اگر مردم عادی‌انگاری کنند، با شرایط سخت‌تر مواجه خواهیم شد؛ از این رو مهم‌ترین توصیه‌ای که می‌توان به مردم داشت رعایت دستورالعمل‌هاست.  با توجه به اینکه سابقه 30 ساله در محیط درمانی را دارید، چه نظری در زمینه فعالیت در این حوزه به ویژه به علاقه‌مندان به کار در این محیط دارید؟ کار در این حوزه هم همانند خیلی از مشاغل دیگر مشکلات و دغدغه‌هایی دارد؛ در دوران کرونا همکارانی داشته‌ایم که وارد محیط بیمارستان شده‌اند ولی نتوانسته‌اند شرایط کار در این محیط را تحمل کنند و رفته‌اند. کار کردن در بیمارستان شرایط خاصی دارد که فرد باید این شرایط را قبل از ورود به این محیط بپذیرد.

يكشنبه 10 اسفند 1399
04:17:40
 
 
Copyright © 2021 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT