پاسداشت یک عمر دستاورد هنری استاد غلامحسین لطفی

میثم ملازینل (کارگردان و بازیگر تئاتر)

هنر برای من یعنی ماندگاری؛ یعنی لحظاتی که از ذهن مردم پاک نمی‌شود و سال‌ها بعد همچنان الهام‌بخش است. وقتی نام استاد غلامحسین لطفی را به زبان می‌آوریم، این معنا به روشن‌ترین شکل ممکن دیده می‌شود. او یکی از مفاخر تئاتر و سینمای ایران و هنرمندی اصیل و برخاسته از استان قزوین است که عمرش را وقف اعتلای فرهنگ این سرزمین کرده است.

من و بسیاری از هنرمندان قزوینی، با آثار او بزرگ شده‌ایم؛ از بازی درخشانش در فیلم‌هایی چون «پرده آخر»، «سرب»، «خانه خلوت» و «جیب‌بُرها به بهشت نمی‌روند» ‌‌‌‌گرفته تا ساخت سریال آینه و…. و دیگر آثار شاخص تلویزیونی که بخشی از خاطره جمعی مردم ایران هستند.

استاد لطفی برای ما فقط یک نام در تیتراژها نیست؛ او بخشی از هویت هنری قزوین است. یاد پدر مرحومم علی ملازینل همیشه با خاطرات شیرین از حضور استاد بر صحنه و پرده همراه بود؛ خاطراتی که عشق به هنر را در دل من ریشه‌دار کرد و مسیر زندگی‌ام را مشخص ساخت.

آموزش و حمایت از نسل جوان همواره از ویژگی‌های برجسته استاد بود. او با صبوری، تجربه و نگاه پدرانه‌اش چراغ راه بسیاری از هنرمندان شد و به ما آموخت که هنر بدون اخلاق و مردم‌دوستی معنا ندارد.

امروز پاسداشت استاد لطفی، تنها تجلیل از یک هنرمند نیست؛ ستایش اندیشه و تلاش یک عمر است. احترام به مردی که هنر را زیست تا ما زیبایی و انسانیت را زندگی کنیم.

استاد عزیز

به‌پاس تمام لحظه‌هایی که بر صحنه آفریدید

به‌پاس همه لبخندهایی که بر چهره مردم نشاندید

و به‌پاس خاطرات ماندگاری که در دل ما گذاشتید

سر تعظیم فرود می‌آورم

امیدوارم سایه پرمهرتان سال‌ها بر سر هنر این سرزمین پایدار بماند

و ما همچنان شاگرد کوچک مکتب شما باقی بمانیم .