قزوین برای من منبع بیپایانی از قصهها، اصالت و فرهنگ است
- شناسه خبر: 76261
- تاریخ و زمان ارسال: 4 بهمن 1404 ساعت 07:30
- بازدید :
آرزو سلخوری
قزوین، شهری با پیشینه تمدنی غنی و فرهنگ اصیل، هنوز پر از قصهها و زندگیهایی است که کمتر دیده و شنیده شدهاند. سجاد کیامیری، مستندساز و مدیر تولید اهل این دیار، از کودکی با علاقهای عمیق به هنر و سینما مسیر حرفهای خود را آغاز کرد و امروز تلاش میکند با قاب دوربینش، نهتنها تاریخ و فرهنگ، بلکه قصههای ناشناخته و زندگی روزمره مردم قزوین را به مخاطب نشان دهد. تجربههای او از تلویزیون، سینما و جشنوارهها، همراه با نگاه صادقانه و دقیق به فرهنگ و هویت محلی، جایگاه او را به عنوان یکی از مستندسازان تأثیرگذار استان تثبیت کرده است، در ادامه گفتگوی خواندنی ولایت با وی را بخوانید.
– لطفاً کمی درباره خودتان و مسیر ورودتان به دنیای مستندسازی بگویید. چه تجربهای باعث شد تصمیم بگیرید مستندساز شوید؟
من متولد ۲۰ فروردین ۱۳۶۷ در شهر محمودآباد نمونه هستم و در خانوادهای هنری رشد کردم. پدربزرگم نوازنده نی و فلوت بود و پدرم مداحی خوشصدا که سال ۱۳۸۲ به عنوان برترین موذن استان معرفی شد.
از دوران کودکی علاقه شدیدی به سینما و فیلم داشتم. از سال ۷۵ شروع به جمعآوری عکسهای بازیگران و هنرمندان کردم و هنوز هم آنها را در آرشیوم نگه میدارم. این علاقه به مرور بیشتر و بیشتر شد و به یک اشتیاق واقعی برای ورود به دنیای هنر تبدیل شد.
در سال ۱۳۹۰ با آقای سید محمد موسوی، از فعالان حوزه هنر و آقای محمد صالحی، از تصویر برداران مطرح سینما، آشنا شدم. آنها من را با دنیای فیلم و سینما از نزدیک آشنا کردند و در برنامههای خود از من به عنوان دستیار دعوت کردند. این نقطه شروع فعالیت جدی من در عرصه هنری بود و مسیر حرفهای من را شکل داد.
البته اولین تجربه حرفهای من در تلویزیون سال ۱۳۹۸ و در برنامه «چهلستون» شبکه قزوین بود، جایی که به عنوان مدیر تولید زیر نظر آقای مهدی افشار قهرمانی فعالیت کردم. این برنامه با کیفیت بالای تولید، در زمان خودش جزو بهترین برنامههای کشور شد و تجربهای ارزشمند برای من به همراه داشت؛ همچنین حضور در مجموعه سریال جیران از جمله تجریبات ارزنده من است.
– اولین مستند حرفهایتان درباره چه موضوعی بود و چه انگیزهای داشتید؟
اولین مستند حرفهای من با دغدغهای شخصی شکل گرفت؛ درباره مسجد جامع شهر محمودآباد نمونه. این موضوع برای من نزدیک به زندگی شخصی بود و میخواستم آن را صادقانه و بدون قضاوت ثبت کنم. این تجربه به من نشان داد مستندسازی فقط یک حرفه نیست، بلکه راهی برای ارتباط با آدمها و جهان اطراف است.
این مستند اولین تجربه من در ثبت زندگی و هویت محلی بود و باعث شد دید من نسبت به هنر مستندسازی تغییر کند. از آن پس فهمیدم که مستندساز میتواند با قاب دوربینش، صدای مردم و تاریخ محلهها را منتقل کند و نقش مهمی در حفظ هویت فرهنگی ایفا نماید.
– ساخت مستند در قزوین چه ویژگیهای خاصی دارد؟
قزوین حال و هوای خاصی دارد. هم ریشههای تاریخی و فرهنگ غنی آن و هم مردم قصهدارش باعث میشوند که سوژهها طبیعی ظاهر شوند و روایتها صمیمیتر و واقعیتر از سایر مناطق باشند. در این شهر، بناها و محلههای تاریخی فرصت منحصربهفردی برای روایت داستانهای واقعی فراهم میکنند.
همچنین مردم قزوین به دلیل پیوند عمیق با تاریخ و فرهنگشان، به راحتی با مستندساز ارتباط برقرار میکنند. این ویژگی باعث میشود که روایتها طبیعی و صادقانه از دل زندگی واقعی بیرون بیایند و قاب دوربین، روح و اصالت شهر را منتقل کند.
– هویت فرهنگی و تاریخی قزوین چه نقشی در انتخاب سوژهها و سبک روایت شما داشته است؟
هویت فرهنگی و تاریخی قزوین برای من بسیار تأثیرگذار بوده است. این شهر با بناهای تاریخی، محلههای کهن و قصههای مردمش، فرصت بینظیری برای ثبت روایتهای واقعی فراهم میکند. من همیشه سعی میکنم سبک روایت و فیلمها نزدیک به تاریخ و فرهنگ باشد، تا مخاطب حس حضور در گذشته و فرهنگ قزوین را تجربه کند.
برای من قزوین نه تنها یک شهر کهن، بلکه منبع بیپایانی از قصهها، فرهنگ و اصالت است. این باور من را به سمت انتخاب سوژههایی سوق میدهد که نمایانگر تاریخ، هنر و زندگی مردم باشند.
– چه ظرفیتهای هویتی دیدهنشدهای در قزوین وجود دارد؟
قزوین هنوز پر از قصههای ناشناخته است؛ محلهها و آدمهای قدیمی، رسمها، هنرهای محلی و زندگی روزمره مردمی که کمتر دیده شدهاند. مستندسازان میتوانند با حضور در زندگی مردم، این هویتها را زنده کنند و روایتهای تازهای از شهر ارائه دهند.
در تجربههای من، حتی محلههای کوچک و آدمهای معمولی نیز میتوانند سوژههایی ارزشمند برای مستند باشند، زیرا هر کدام داستانی دارند که با ثبت آنها، تاریخ شفاهی و فرهنگی شهر حفظ میشود.
– در مسیر حرفهای با چه چالشهایی روبهرو بودهاید؟
بودجه و تأمین منابع مالی همواره بزرگترین چالش در مسیر مستندسازی بوده است. پیدا کردن مسیر اکران و دیده شدن آثار نیز کار آسانی نیست. با این حال، وقتی مخاطب با اثر ارتباط برقرار میکند، تمام سختیها ارزشمند میشوند.
من اغلب با هزینههای محدود و با کمک دوستان حرفهای و بدون چشمداشت توانستم آثارم را تولید کنم. از جمله کسانی که مسیر حرفهای من را همراهی کردند، میتوانم به آقایان محمد موسوی، محمد صالحی، مهدی افشار قهرمانی، امیر آریا، جعفر جلیلی و مهدی آقامحمدی اشاره کنم. حمایت دوستان و همراهی نهادهای محلی همیشه نقش مهمی در موفقیت کارهایم داشته است.
– شیوه شما در انتخاب موضوعات و رویکرد روایت چیست؟
معمولاً به دنبال سوژههایی هستم که حس و داستان داشته باشند. گاهی پیام اجتماعی اهمیت دارد، گاهی زیباییشناسی و ثبت لحظات ناب، اما همواره تاکید دارم روایتها صادقانه و واقعی باشد.
هدف من این است که مخاطب با تماشای اثر، نه تنها زیبایی شهر و زندگی مردم را ببیند، بلکه به عمق فرهنگ و هویت قزوین نیز پی ببرد. ثبت لحظات واقعی و روایت قصههای ملموس، برای من ارزشمندتر از هر پیام ساختگی است.
-تجربه همکاری با نهادها، رسانهها یا جشنوارهها چگونه بوده است؟
همکاری با نهادها و رسانهها معمولاً مثبت بوده، مخصوصاً وقتی دغدغهها و اهداف مشترک وجود داشته باشد. جشنوارهها نیز فرصتی ارزشمند برای دیده شدن آثار هستند.
در سال ۱۴۰۳ توانستم به عنوان اولین تهیهکننده در جشنواره بسیج استانی حضور پیدا کنم و مستندی درباره شهید والامقام بسازم. این تجربه افتخاری بزرگ برای من بود و امیدوارم بتوانم در جشنوارههای بینالمللی نیز حضور داشته باشم و نام قزوین را در سطح جهانی مطرح کنم.
– چقدر به آموزش و انتقال تجربه به نسل جوان علاقه دارید؟
همیشه علاقهمند به آموزش و انتقال تجربه به نسل جوان بودهام و امیدوارم بتوانم کارگاهها و آموزشهای رسمی برگزار کنم. معتقدم که تجربه و دانش مستندسازی باید به نسل بعد منتقل شود تا فرهنگ و هویت محلی قزوین حفظ و تداوم پیدا کند.
– در آینده چه موضوعاتی را در مستندها دنبال خواهید کرد؟
دوست دارم روی میراث فرهنگی و داستانهای واقعی مردم تمرکز کنم. پروژههایی درباره چالشهای اجتماعی و زندگی محلی قزوین در دست دارم. یکی از کارهای اخیرم مستندی سه قسمتی درباره طلاق است که با همکاری استاد رضا سبحانی تولید شد.
همچنین در مستند «هویت» که تاریخ شفاهی و فرهنگ قزوین را روایت میکند، به عنوان مدیر تولید همکاری داشتهام و به زودی از شبکه یک سیما پخش خواهد شد. این پروژه فرصتی است تا فرهنگ، ادب و زندگی روزمره قزوین در قالب مستند به تصویر کشیده شود.
سجاد کیامیری با نگاه دقیق و علاقه به هویت فرهنگی قزوین، تلاش میکند روایتهایی صادقانه و زیبا از تاریخ، فرهنگ و زندگی مردم ارائه دهد. او معتقد است مستندسازان میتوانند با حضور در زندگی روزمره مردم و ثبت قصههای ناشناخته، هویتهای فرهنگی را زنده کنند و به نسلهای آینده منتقل نمایند. از نگاه او، قزوین شهری است که هنوز ظرفیتهای دیدهنشده بسیاری دارد و هر پروژه مستند فرصتی برای معرفی آنهاست.
