فرصتی دوباره
- شناسه خبر: 75971
- تاریخ و زمان ارسال: 29 دی 1404 ساعت 07:30
- بازدید :
سید عبدالعظیم موسوی
اینکه آرزوی ما تحویل انقلاب اسلامی به امام زمان(عج) باشد؛ کفایت نمیکند از اینکه از این آرزو کاملا حراست کنیم. آنقدر که بتوانیم نظام را تا ظهور امام زمان (عج) حفظ کنیم.
اینکه خیال کنیم همین آرزو کافی است و از نفوذ فساد و اختلاف و فقر و سستی به داخل نظام جلوگیری نکنیم؛ یعنی آرزویی کردیم و به اطمینان آن، هر اهمال و سستی و فسادی را به داخل نظام راه دادهایم. خدا هم تضمین نداده است چنین نظامی را حفظ کند.
o
راهپیمایی 22 دی ماه یک فرصت دیگر به نظام بود که بماند، و خودش را از مشکلاتی که مردم را از نظام جدا میکند برهاند.
فقر و فاصله طبقاتی نمود مشکلات نظام است؛ در حالی که علت این فقر و فاصله، فساد است و بیمدیریتی.
اگر در این فرصت دوباره این مساله حل نشود؛ بار دیگر در مقابل همین اعتراض شدید قرار خواهیم گرفت.
به نظر نگارنده جمعیتی که روز پنجشنبه 18 دی ماه به خیابانها آمدند؛ نمیتوانند کاملا جدا از جمعیتی باشند که روز 22 دی ماه در حمایت نظام راهپیمایی کردند. آن جمعیت معترض به شکل بیسابقهای متراکم بود.
جمعیت اما دید کسانی با برنامهریزی از چارچوب اعتراض خارج شدند. افسارگسیخته و غیرقابل کنترل اقداماتی میکنند که براندازانه است نه معترضانه. و از قضا کسی جرأت توصیه و نصیحت هم ندارد. در آن میانه اگر معترضی میپرسید که جوان ناشناس چرا بانک و استانداری و آتشنشانی را آتش میزنید؟ و چراغ راهنمایی را تخریب میکنید و مجسمه قهرمانان ملی را به آتش میکشید؟! قطعا خودش در معرض قمه و فشنگ و آتش قرار میگرفت.
جمعیت معترض بلافاصله دور و بر اغتشاشگران آشوبگر را خالی کرد. همان شب اغتشاشگران، در انتها تنها ماندند و فردا هم استقبال چندانی از سوی مردم نشد. چون معترضین احساس کردند که اعتراض وارد فاز خشونت و ناامنی شده است؛ و این نبود آنچه که معترضین میخواستند.
خالی کردن اطراف آشوبگران، شکار آنان را راحتتر کرد و راهپیمایی 22 دی در محکومیت آشوب و ناامنی، آرامش را به کشور برگرداند و فرصتی دوباره به رهبران نظام داد تا ریشه اعتراضات را بخشکانند. که اگر این معضل باقی بماند و اعتراض، دوباره سر بگیرد؛ خدا هم ضمانت حفظ حکومت را نداده است.
o
اشاره شد که فقر و فاصله طبقاتی نمود معضل اصلی است. تخممرغِ شانهای 450 هزار تومانی که از قضا در میانه اعتراضات نرخش اعلام شد! و مرغ 485 هزار تومانی، تنها نشانههای فقر و فاصله طبقاتی است. آنچه که این فاصله فقر را به وجود آورده است؛ رانت است و فساد. و رانت و فساد همیشه مولود یک ثروت بادآوردهای است که بدون برنامهای برای هزینهکرد آن و بسترسازی برای توسعه کشور، تلنبار میشود. آنگاه کسانی آن را چپاول میکنند و آن ثروت بادآورده برای استمرار رانت هزینه میشود.
گران شدن نفت در سال 54 باعث انباشتهشدن ثروتی بادآورده شد که شاه نمیدانست چگونه باید آن را جمع یا خرج کند. چون بستر آن فراهم نشده بود. بنابراین فساد و چپاول و رانت، فاصله طبقاتی را بیشتر کرد. که البته اهمیت آن از فقر دهکهای پایین جامعه کمتر نبود.
بسیاری، علت اقتصادی انقلاب اسلامی را همین فساد منبعث از ثروت بادآورده میدانند.
در سال 1362 قیمت جهانی نفت بنا به دلایلی افزایش شدید داشت. مرحوم عالینسب که یک اقتصاددان تجربی و دلسوز بود؛ با نخستوزیر وقت آقای مهندس موسوی تماس گرفت و در جلسه با حضور دیگرانی مثل بهزاد نبوی پیشبینی کردند که این درآمد شگفتانگیز، اگر فراتر از بودجه جاری وارد حسابهای دولت شود؛ قطعا به رانت و فساد میانجامد. نتیجه این شد که دولت در نامهای به ریاست مجلس شورای اسلامی پیشنهاد کرد که مجلس، توزیع درآمد دلاری حجیم را مثل توزیع بودجه ریالی به عهده بگیرد و همین اقدام حسابشده که دلیل آن پاکدستی دولت بود؛ باعث شد همه تعهدات دولت در قانون اساسی از تحصیل رایگان و تغذیه برنامهریزی شده و داروی ارزان و درمان و … برای محرومین و دهکهای پائین جامعه اجرا شود.
گذشتن از آن پول بادآورده، که میتوانست حداقل در انتخابات و تقویت جناح خودی در آراء صاحبان نفوذ تاثیر بگذارد؛ کار آسانی نبود. اما شد و سیل درآمد در جای درستش هزینه شد.
اما همین اتفاق در دولتی دیگر افتاد و با فراموش کردن دارو و درمان موجب واردات لوازم آرایش و غیره شد. تا جایی که صدای وزیر بهداشت و درمان وقت را بلند کرد. و نتیجه این شد که با هزینهکرد همان دلارهای نفتی، وزیر بهداشت معترض سرکار خانم وحید دستجردی عزل شد و آب هم از آب تکان نخورد.
امروز نیز ریشه این فقر و فساد طبقاتی، ارز ترجیحی است که به یک مجموعه هزار نفری واردکننده تعلق میگیرد و به اذعان خود دولت فقط 30 درصد آن به 90 میلیون مصرفکننده میرسد و هفتاد درصد آن به جیب همان هزار نفر میرود.
سهمی از تبدیل اعتراض به اغتشاش هم میرسد به پولهای بادآوردهای که هزینه شد تا حکومت مجبور به ارزان کردن فوری مواد غذایی بشود که برندهاش همان سوداگران ارز ترجیحی هستند. اما دولت مقاومت و خدا کمک کرد تا اعتراضات تا مدتی دیگر خاموش شود و در این فرصت، دولت پاکدست بتواند بدون چشمداشت به دلارهای نفتی، آن را در مسیر توسعه هزینه کند.
o
