صرفه‌جویی آب در مساجد و اماکن متبرکه

سیدمحمدحسین ابوترابی ـ مدیر روابط عمومی و آموزش همگانی شرکت آب و فاضلاب استان قزوین

آب از اساسی‌ترین عناصر زیست محیطی محسوب می‌شود و هیچ جامعه‌ای بدون برخورداری از آن نمی‌تواند ادامه حیات خویش را تضمین کند و به شکوفایی دست یابد. از آنجا که آب جایگاه ویژه‌ای در زندگی و حیات بشر دارد، آموزه‌های دینی و فرهنگی نیز می‌تواند نقش مهمی در تبیین فرهنگ مصرف بهینه آب ایفا کند. امروزه که کشور ما با بحران جدی آب مواجه شده است؛ لازم است مردم به کمک روحانیون و ائمه جماعات مساجد، راهکارهای اصلاح الگوی مصرف را فرا گرفته و به اجرای صحیح و نهادینه کردن فرهنگ صرفه‌جویی در جامعه کمک کنند.

سوالی که مطرح است اینکه در خصوص عدم اسراف آب، چه میزان به نحوه مصرف آن در بین مساجد یا اماکن مذهبی از جمله بقاع متبرکه و یا وضو خانه‌های بین‌راهی توجه شده است؟ کسانی که آب آشامیدنی به این ارزشمندی را باز می‌کنند و زمان زیادی با فشار زیاد مشغول وضو گرفتن و یا غسل کردن هستند، چگونه پاسخ از بین بردن حق دیگران برای استفاده از آب را خواهند داد؟

رسول اکرم(ص) در جایی فرمودند: «مقدار آب وضو یک مُدّ(750 گرم) است و مقدار آب غسل یک صاع(3 کیلو) است؛ و بعد از من مردمی می‌آیند که این مقدار آب را کم می‌شمارند. این مردم بر خلاف سنت من هستند و کسی که بر سنت من ثابت باشد در بهشت قدس با من است» (من لا یحضره الفقیه، صفحه 34)

امام صادق (ع) در ارتباط با اسراف آب هنگام وضو می‌فرماید: «برای خداوند متعال فرشته‌ای است که اسراف وضو را می‌نویسد، همان گونه که نقصان و کم گذاشتن آن را می نویسد» (مرآه العقول؛ ج 13، ص 69)

در آموزه‌های زندگی‌ساز اسلام، اسراف ممنوع و حرام است، این ممنوعیت همه ابعاد زندگی انسان را فرامی‌گیرد. یعنی همه مردم در تمام شئون و در هر زمان و مکان موظفند اصل عدم اسراف را رعایت کنند.

مساجد و مراکز دینی نقش غیرقابل انکاری در شکل‌گیری باورها و ارزش‌های آحاد مردم دارند و بستری مناسب برای آموزش و اطلاع‌رسانی هستند. متولیان فرهنگی مساجد، به ویژه ائمه جماعت باید عامل به باورها و احکام شرعی و اخلاقیات شرعی باشند.