روزی که به نام قزوین است

مهناز اسماعیلی

قزوین شهری با قدمت است که فرهنگ غنی و تمدن آن زبانزد همگان است و ما هر آنچه امروز پُز آن را می‌دهیم مربوط به گذشته‌هاست؛ اینکه قزوین 57 سال پایتخت ایران بوده در دوره صفویه و قدیمی‌ترین خیابان ایران و قدیمی‌ترین هتل کشور و … در قزوین است، از گذشته‌ها به ما رسیده امیدواریم حداقل از آنچه که امروز برایمان باقی مانده خوب نگهداری کنیم؛ از آثار و بناهای تاریخی و طبیعی گرفته تا فرهنگ غنی و آداب و رسوم و آداب شفاهی شهرمان.

این روزها شهری که پایتخت خوشنویسی بوده و هست و به فرهنگ و هنر شهره بوده، چیزی برای عرضه ندارد؛ نه سالن موسیقی خاص نه سالن‌های تئاتر متعدد و شاخص، نه پردیس سینمایی جذاب، نه بوستانی جدید و جذاب، نه سالن اجتماعات بزرگ، نه هتل پنج ستاره و چهار ستاره و نه حتی چند هتل سه ستاره! امکانات خود قزوین در حد شهرکی کوچک است چه برسد به دیگر شهرهای با قدمت و بزرگتر استان که همین حداقل‌ها را هم ندارند ـ خلاصه ما قزوینی‌‌ها چوب خیلی چیزها را خورده‌ایم؛ از دیر استان شدن شهرمان تا برخی مدیران ناکارآمد و بودجه‌های که استفاده نشد و برگشت خورد و نزدیکی به پایتخت، بخش کوچکی از مشکلات استان نوپای ما بوده است.

امیدواریم اتفاقات خوبی برای شهر و استمانمان بیفتد و مدیران امروزی ما را با افسوس‌ها و خواسته‌های به‌حقمان رها نکنند، بلکه یادگاری‌های خوب به جا بگذارند تا داشته‌هایمان در روز قزوین هر سال بیشتر و بیشتر شود و فرزندانمان به چیزهای بیشتری که شهرشان دارد بنازند.