روزنامه «ولایت» قزوین به شماره ۵۵۵۵ رسید، مبارک است
- شناسه خبر: 64183
- تاریخ و زمان ارسال: 14 مرداد 1404 ساعت 07:30
- بازدید :
رئوف پیشدار ـ استاد دانشگاه و روزنامه نگار
قزوین را باید از نخستین شهرهای ایران برشمرد که در آن روزنامهنگاری و انتشار روزنامه پای گرفت.
در تاریخ مطبوعات ایران میتوانیم پیشینه روزنامهنگاری قزوین و تاثیرگذاری و جریانسازی آن را در نهضتهای سیاسی و اجتماعی بزرگ ایران از جمله نهضت مشروطه به وضوح ببینیم.
نخستین روزنامه در قزوین پس از ورود مجاهدین به همراه سپهسالار تنکابنی به این شهر، روزنامه «یادگار» به مدیریت مرحوم معتمدالاسلام رشتی بود که اولین شماره آن به تاریخ جمادیالآخر ۱۳۲۸ منتشر شد، دومین روزنامهای که در قزوین به چاپ رسیده روزنامهای بود به نام «امید» که مدیریت آن را مرحوم آمیرزا ابوتراب فرزند شیخمحمد خوشنویس (مجدالکتاب) داشت و در عمر کوتاه خود بیش از ۴ شماره منتشر شد.
پس از فتح تهران به دست مشروطهخواهان و تبعید محمدعلی میرزا با توجه به نزدیکی قزوین به تهران روشنفکران قزوینی اقدام به خرید دستگاه چاپخانه سربی از تجار معروف گیلان کردند که با توجه به نیاز شهر به چاپ اوراق و درخواستهای مراکز دولتی، کار این چاپخانه رونق فراوان گرفت و این خود کمک بزرگی به انتشار روزنامه و مجله بود.
طی سالهای دوران مشروطیت حدود ۱۷ روزنامه و ۲ مجله در این شهر منتشر شد که از جمله آن میتوان به روزنامههای ـ «بازپرس» ـ «ترجمان» ـ «دنیای امید» ـ «دنیای امروز» ـ «دهقان» ـ «دخو» ـ «رعد» ـ «سنگر آزادی» ـ «نوروز» و «هدایت» را نام برد.
معتقدم؛ رسانههای محلی جایگاه و اعتبار ویژهای فراتر از رسانههای با بُعد ملٌی، در افکار عمومی گستره توزیع خود دارند. این یافتهای دانشگاهی و صادق در همهی جغرافیای عالم است و محدود به ایران هم نیست.
نشریات محلی در ایران سابقهای طولانیتر از روزنامهها و نشریات سراسری داشتهاند. پیش از آنکه حتی روزنامهای به معنای امروز در تهران منتشر شود، در تبریز، قزوین و رشت و چند شهر دیگر، نشریات محلی با نفوذ و قدرت ساخت و هدایت افکار عمومی منتشر میشدند.
تاریخ مطبوعات ایران گواه این است که حکام همواره از این اثرات گسترده رسانههای محلی در تنویر افکار عمومی و مطالبهگر کردن مردم بیم داشتهاند.
در دهه ۱۳۵۰ هجری شمسی دولت وقت در ایران دهها نشریه محلی از جمله در قزوین را به بهانه کم بودن تیراژ با استناد به قانونی نسخ و فراموش شده، تعطیل کرد. اگر چه ظاهر امر قانونی بود، ولی در واقع بهانهای بود که حاکمیت بتواند جلوی توسعه و نفوذ روز افزون نشریات محلی را که امکان نظارت و سانسور آنها را کمتر داشت، بگیرد.
دلیل این همه که جایگاه نشریات محلی را نزد مخاطب برجسته میکند، «اعتبار و سندیت» نوشتههای آن در مقابل جریان «صرفا اطلاعرسانی» نشریات ملی است. مخاطب محلی با هر نوشته نشریه محل خود در هر زمینهای همذات پنداری عمیق دارد و آن را سند درستی و صدق میداند، حال آنکه چنین امری در نشریات با گستره وسیع، یا نیست یا قلیل است.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی * چند سالی رسانهای محلی در قزوین فعال نبود. این خلأ ضرورت یک ساز و کار رسانهای محلی را بیشتر نشان داد.
آن سالها تنها رسانه شهر وانتهایی بودند که در سطح شهر دور میزدند و اطلاعاتی مانند برگزاری جلسه و موضوعات مربوط به آب و برق را به اطلاع مردم میرساندند، همچنین وانتهای سپاه پاسداران نیز خبرهای مربوط به جبهه و زمان اعزام نیروها را اطلاعرسانی میکردند.
آن زمان بود که فکر تأسیس یک نشریه محلی در میان اهل رسانه و قلم قزوین جدیتر شکل گرفت و اینطور و این زمان بود که روزنامه «ولایت» متولد شد.
ولایت سالها طول کشید تا با دشواریهای بسیار بسازد و شکل و سازمان بگیرد، مجهز شود و تنها «روزنامه» استان قزوین باشد که بیوقفه ۵۵۵۵ روز تا به حال، منتشر شده و علاوه بر نسخه چاپی، روی اینترنت در دسترس اهل مطالعه در سرتاسر جهان باشد.
روزنامه ولایت اینک به شماره ۵۵۵۵ خودش رسیده است، یک رکورد قابل اعتنا در بین نشریات استانی که هر روز با همهی سختیها روی ویترین روزنامه فروشیها رفته است.
روزنامه ولایت را میپسندم چون در کلاس خودش حرفهای زیادی برای گفتن دارد و گفته است و تاثیرگذاری داشته و روشنگری و جریانسازی داشته است. ولایت را در سوژهیابی و پرداخت سوژه، روزنامهای موفق میدانم که گاه نگاهش فراتر از محل و ملّی، که در موضوعاتی مانند محیط زیست و مسائل زیست محیطی و مسائل فرهنگی، جهانی است که نشان میدهد دست به قلمها در این روزنامه با نگاه جهانی به مسائل منطقهای نگاه میکنند که نیاز زیستن در جهان امروز است و جای تحسین دارد.
گرافیک روزنامه و صفحهآرایی آن را همکاران متخصص دانشگاهیام میپذیرند و در مجموع و در دوره وانفسای کار مطبوعاتی و انتشاراتی که روزنامههای باسابقه سراسری و برخوردار از امکانات گسترده چاپ و نشر و توزیع و حمایتهای همه جوره! را به نفس انداخته، باید به روزنامه ولایت که تا به حال منتشر شده، نمره قبولی داد و در کارنامهاش نوشت: احسن!
تبریک به عبدالعظیم موسوی مدیر مسئول و همهی « ولایت»یها.
