انتخاب صباغی از بین 70 نفر گزینه شهرداری

آرزو سلخوری

این روزها جلسات ششمین دوره شورای شهر قزوین با تنش روبه‌رو است. اکثریت شورای ششم نسبت به اقدامات مهدی صباغی شهردار قزوین، اعتراض دارند و او را بی‌توجه به مصوبات شورای شهر می‌دانند. این اعتراضات به‌ویژه پس از آن شدت گرفت که برخی از اعضای شورا دریافته‌اند انتظارات آنان از شهردار برآورده نشده است. از طرف دیگر، جبهه مخالف، که اقلیت شورا را تشکیل می‌دهد، همچنان از شهردار حمایت می‌کند و اعتراض اکثریت را به‌عنوان لجبازی کودکانه می‌بیند. در این میان، تداوم این تنش‌ها می‌تواند عواقب جدی برای روند مدیریت شهری و توسعه قزوین داشته باشد.

اختلافی که با آبستراکسیون (عدم حضور عمدی) اعضای شورا شدت گرفت، نه تنها به چالش‌های مدیریتی دامن زد، بلکه نشان‌دهنده‌ی عدم هماهنگی عمیق میان اعضای شورا و شهردار است. نکته قابل توجه حضور رئیس شورا در اسامی اعضای آبستراکسیون بود، حضوری که این گمانه‌زنی را تقویت می‌کند که شهردار قزوین بدون توجه به مصوبات شورا و نظرات اعضا و رئیس شورای شهر به کار خود ادامه خواهد داد. همانطور که در روز انتخاب شهردار برخی از اعضای شورا همچنان با حضور صباغی به عنوان شهردار مخالف و گفته بودند که صباغی گزینه تحمیلی به شورای شهر است و باید می‌پذیرفتیم.

اواخر تیرماه 1400، اعضای شورای شهر قزوین جلسات مختلفی داشتند که در آن شاخص‌های انتخاب شهردار و سرپرست شهرداری بررسی و گزینه‌های زیادی مطرح شد. در این فرآیند، اعضای شورا به دقت به نیازها و اولویت‌های شهری توجه کردند.

سید محمد علمی، معاون عمرانی وقت شهرداری قزوین، سید مهدی کاظمی، معاون سرمایه‌گذاری وقت شهرداری، قاسمی، رئیس سازمان زیباسازی وقت شهرداری و مرتضی ململی یکی از کارکنان شهرداری قزوین، اصغر اللهیاری کشمرزی، حسین عمویی، سیدحامد موسوی و وهاب میزانی به‌عنوان کاندیداهای مطرح‌شده برای سرپرستی شهرداری قزوین بودند که در نهایت، پس از بحث و بررسی، سید مهدی کاظمی به‌عنوان سرپرست شهرداری قزوین انتخاب شد.

این انتخاب موقتی به‌عنوان یک نقطه شروع برای شناسایی 70 گزینه کاندیدای شهرداری قزوین بود که پس از بررسی، به یک لیست 16 نفره تبدیل شد. در این میان، گزینه‌های غیربومی و بومی به دقت ارزیابی شدند تا در نهایت بهترین انتخاب برای شهرداری قزوین انجام گیرد.

محمدرضا رضاپور، رضا شرفی، علی‌رضا عصمت‌پرست و سایر گزینه‌های غیربومی برای ارائه برنامه به صحن شورا آمدند. اما تنها حسین معصوم که به‌نوعی خود را قزوینی می‌داند و کارنامه کاری در قزوین دارد، توانست از میان گزینه‌های غیربومی به لیست نهایی شورا راه پیدا کند. در عوض، بومی‌ها نظیر غلامحسن اسلامی صدر، سید مهدی کاظمی و سردار مهدی صباغی به‌عنوان گزینه‌های جدی مطرح شدند. تأکید بر انتخاب شهردار بومی به‌عنوان یک اصل اساسی در این فرایند، نشان‌دهنده‌ی اهمیت آشنایی عمیق با مسائل محلی و نیازهای شهر قزوین بود.

در نهایت، روز ۲۴ شهریور ۱۴۰۰ در جلسه علنی شورای شهر، سردار مهدی صباغی با ۶ رأی از آرای اعضای شورای شهر به‌عنوان شهردار قزوین انتخاب شد. این انتخاب نه تنها نشان‌دهنده حمایت برخی از اعضای شورا بود، بلکه سوالات زیادی را درباره همسویی و عدم همدلی میان اعضای شورا ایجاد کرد. رأی‌گیری برای انتخاب شهردار، نه تنها یک تصمیم مدیریتی بلکه یک آزمون جدی برای ارزیابی توانایی‌های صباغی در مواجهه با چالش‌های پیش روی قزوین بود.

انتخاب مهدی صباغی به‌عنوان شهردار قزوین در شرایطی انجام شد که تنش‌ها و اختلافاتی در شورای شهر وجود داشت. روند انتخاب صباغی از میان 70 گزینه کاندیدا، نشان‌دهنده‌ی پیچیدگی‌های مدیریتی و نیاز به هماهنگی میان اعضای شورا برای پیشبرد اهداف شهری است که در همان روز نخست نیز معترضانی را در برداشت. اکنون، این سوال باقی می‌ماند که آیا صباغی می‌تواند با تکیه بر حمایت‌های موجود، به بهبود وضعیت قزوین و مدیریت مؤثر شهر بپردازد یا این تنش‌ها و اختلافات بر روند فعالیت‌های او سایه خواهند افکند؟