گزارش
يكشنبه 13 مرداد 1392
ویترین هنری هفته
عاطفه حسینی
يكشنبه 13 مرداد 1392
دالان ادب
عاطفه حسینی
شنبه 5 مرداد 1392
نوش دارویی برای درمان دو درد؛
مادران تنها
گزارش: عاطفه حسینی
شنبه 29 تير 1392
لحظه‌ی دیدار نزدیک است
آبرویم را نریزی دل
 یادداشت ـ عاطفه حسینی: همه چیز فرق می‌کند. جنس مهمانی و حال دل‌ها فرق می‌کند حتی نوع نگاه‌ها هم این روزها فرق می‌کند. همه دعوتند اما کارت دعوتی در کار نیست. یک بار همه را با هم فرا خوانده‌اند و این همه سال لبیک شنیده‌اند. خبری از بوتیک گردی و جفت کردن کفش‌های نو نیست. لباس آنچنانی هم نمی‌خواهد. سفره‌ای پهن کرده‌اند بی‌بالا و پایین نشین همه در کنار همند.
شنبه 29 تير 1392
دالان ادب
عاطفه حسینی:
نوشتن مثل هر هنر دیگری، نقطه‌ی آغازش به درون آدم‌ها برمی‌گردد؛ یعنی تا آنی در وجود آدمی نباشد که با آن دست به بدعت و خلقت نوشته‌ای بپردازد؛ هیچ اتفاق ادبی رخ نمی‌دهد. اما یقینا همچون هر هنر دیگری، ادبیات نیز در سایه‌ی آموزش جان می‌گیرد و پر و بال می‌یابد. یعنی گرچه همه چیز از خون شروع می‌شود ولی یقینا در خون نمی‌میرد و با الفبا زندگی می‌یابد. نشست‌های ادبی، فرصت خوبی برای تمرین الفبایی است که به خون در رگ‌های نویسنده جرات جاری‌شدن می‌دهد.
شنبه 29 تير 1392
ویترین هنری هفته
یقینا سخت‌ترین روزهای سال برای تمرین بندگی خدا در ماه ضیافت او، کمرکش تابستان است. جایی که عطش لب‌ها، امتحان بندگی را دشوارتر می‌کند.
يكشنبه 23 تير 1392
صدای جرس کاروان تئاترهای خیابانی نزدیک می‌شود؛
پهن شدن کمدی‌های تلخ روی فرش خیابان
گزارش خبری ـ عاطفه حسینی: نه خبری از گیشه است؛ نه خبری از سالن سربسته و استاندارد تئاتر؛ همه چیز در بطن خیابان اتفاق می‌افتد. حادثه در جا زاده می‌شود و هنرمند در لحظه به آفرینش می‌پردازد.
يكشنبه 23 تير 1392
رندانه‌رویم گر به مصاف سنگ پایی!
گزارش خبری ـ عاطفه حسینی: طنز زبان حرف‌های نگفتنی است؛ زبان حرف‌های ممیزی‌دار. زبانی که وقتی راه می‌افتد؛ کاروان بهانه می‌آید تا حبسش کند. حالا تصور کنید نشست رندانه‌ای با عنوان «سنگ پا» در شهری مثل قزوین با این پشتوانه‌ی غنی طنازی برگزار شود. آن هم در سالنی که یقینا ظرفیت صندلی‌هایش از اشتیاق مخاطبان طنز کمتر است. «فوقع ماوقع» قابل پیش‌بینی است ولی آنچه می‌خوانید بازخوانی روایتی است که سنگ پای مظلوم واقع شده ادب دوستان، در بطنش قرار گرفت.
يكشنبه 23 تير 1392
خوشنویسانی که برای اشاعه‌ی فرهنگ رضوی در دنیا قلم زدند
سفر قلم‌های خیس عشق
گزارش خبری ـ عاطفه حسینی: هر دو به یک میزان وامدار یکدیگرند. دین به یک معنا وامدار قلم‌هایی است که استادانه روی کاغذ می‌روند و خطیبه‌هایش را کتیبه می‌کنند و خوشنویسی به یک معنا وامدار دین که زبان مشترکی می‌شود برای شعور آدم‌ها فارغ از چارچوب مکان و زمان. از این‌رو همواره متعادل و متعامل با هم پیش می‌روند. یعنی هر جا صحبت از اشاعه خواستگاهی دینی است؛ قلم به یاری آموزه‌ها می‌شتابد و هنر به تصویرسازی ملموس‌تر معنا می‌بخشد.
 
 
Copyright © 2019 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT