شوخی تلخ وزیر آموزش و پرورش با اصل سی قانون اساسی


فاطمه رحمانی
نیمه‌ی شهریور از راه رسید؛ ضمن تبریک آغاز سال تحصیلی کرونایی به دانش‌آموزان، معلمان و مربیان، متاسفانه بر انبوه نگرانی‌ها، مشکلات و مسائل عدیده‌ی هر ساله‌ی آموزش و پرورش، شیوع و فراگیری پاندومی ویروس کرونا نیز مزید بر علت شده و موجب سردرگمی و تصمیم‌گیری‌های عجولانه مسئولین فرا دست در طراحی و برنامه‌ریزی سال تحصیلی پیش رو شد. به طوری که هنوز بسیاری از معلمان، اولیاء و دانش‌آموزان در آستانه روزهای پایانی تابستان بین رفتن و یا نرفتن به مدرسه سردرگم هستند که سال تحصیلی جدید را چطور آغاز و چگونه به پایان می‌رسانند. سال تحصیلی گذشته در اسفند ماه، بعد از شیوع ناگهانی ویروس کرونا در حالی به پایان رسید که بسیاری از مدارس و معلمین در فضای مجازی هیچگونه فعالیت رسمی نداشتند؛ ازطرفی مسئولین فرا دست طی تصمیم‌گیری‌های عجولانه و بی‌ساختار، ره صد ساله را در یک شب با تحمیل اجباری اپلیکیش شاد (شبکه آموزش دانش‌آموزی) به معلمان و دانش‌آموزان درصدد رفع مشکل برآمدند. این در حالی بود که بسیاری از خانواده‌ها برای نصب این برنامه در گوشی‌های خود و جمع کثیری از مدیران مدارس دولتی و خصوصی برای سازماندهی و ورود به این سامانه دچار دست‌اندازها و مشکلات فراوانی شدند. عده‌ای از معلمان با این شبکه مخالف و برخی دیگر از معلمان که تاکنون در فضای مجازی فعالیتی نداشتند تجربه‌ی جدیدی را کسب کردند، تعداد قلیلی از مدارس که از قبل دارای زیرساخت‌های هوشمند بودند و یا در پیام‌رسان‌های رایج ایرانی و خارجی درحال فعالیت بودند با سرعت بیشتری نسبت به سایر مراکز آموزش‌های آنلاین خود شروع کردند، اما در عین حال اکثریت مدارسی که قصد ورود به فضای مجازی را داشتند به دلیل عدم دسترسی به شماره موبایل های دانش آموزان و اولیای آنان و همچنین التزام معلمان در حضور به موقع در کلاس هوشمند جهت ارسال درس افزارها و ویدئوهای آموزش به شبکه شاد درگیر بسیاری از چالش ها از قبیل تشکیل گروه، انتخاب رسانه، زمان‌بندی دروس، هماهنگی با اولیا در تهیه‌ی اینترنت و گوشی‌های اندرویدی شده و به ناچار "شاد "را برای ویترین ادارات تابعه و دراصل در تلگرام و واتساپ ادامه فعالیت دادند. درست پس از طی بسیاری از آزمون و خطاها در برگزاری کلاس‌های هوشمند بسیاری ازمعلمان متعهد شبانه روز در مدیریت کلاس‌ها به صورت آنلاین فعالیت داشتند و برخی از معلمان نیز به دلیل وارد نشدن به کلاس‌های شاد و یا عدم دسترسی به نت و گوشی هوشمند از این قافله عقب ماندند، همچنین ارزشیابی‌ها تکوینی و پایانی در سطح شبکه‌های شاد و خارجی متاسفانه همتراز با استانداردها و شاخص های ارزیابی تحقق نیافت؛ به طوری به جرات می‌توان گفت دانش‌آموزان ساعی و کم کار تقریبا از نمرات هم سطحی برخوردار گردیدند. اگر بخواهیم دلیل این همه سردرگمی‌ها و بی‌برنامگی‌ها را بررسی کنیم قطعا می‌توانیم اظهار کنیم که شرایط موجود ماحصل بی‌تدبیری و سوءمدیریت مسئولین سیاست‌گذار در این چند دهه بوده است؛ چرا که این وزارتخانه به جای اینکه از خرد جمعی و تجارب دست اندرکاران آموزشی در هوشمندسازی مدارس و کلاس‌های درس در سطوح پایین دست از جمله معلمان ،مدیران و کارشناسان حوزه‌ی آموزش بهره ببرد مدام به صورت متمرکز در حال صدور بیانیه و بخشنامه‌های هزینه بر و بی‌خروجی در تحمیل به مدارس بودند. اکنون سال تحصیلی 99 در حالی آغاز می‌شود که از سویی وزارت آموزش و پرورش همچنان طبق سال‌های گذشته هیچ‌گونه برنامه و آموزش ویژه‌ای برای شروع سال تحصیلی پیش رو جهت دانش‌افزایی و آمادگی مدیران، معلمان و اولیاء در آموزش‌های مجازی و کلاس‌های هوشمند، ایام فراگیری ویروس کرونا،برگزار نگردید و از سوی دیگر برنامه ی ابلاغی و عجولانه ی وزیر در روز 14 شهریور، مبنی بر حضور بیش از 14 میلیون دانش‌آموز مغایر با تصمیم‌های ستاد ملی کرونا برای صیانت از سلامت دانش‌آموزان و رفع نگرانی‌های والدین‌شان، غیرقابل پیش‌بینی با محاسبات مدیران و معلمان در برابر سناریو‌های مناطق سفید، زرد و قرمز صورت می‌گیرد. افزون بر این، بسیاری از خانواده‌های دانش‌آموزان درگیر تورم و گرانی‌های افسار گسیخته هستند و بسیاری از هزینه‌های آموزشی از سبد خانواده‌ها حذف شده. با این وصف بسیاری از مدیران مدارس با استناد به بخشنامه‌های دریافتی ادارات کل و اجرای طرح تعالی مدیریت، دست به اعمال فشار به خانواده‌ها در پیوستن به کلاس‌های هوشمند، از طریق، تهیه‌ی سخت‌افزارهای آموزشی شامل گوشی اندرویدی، سیم‌کارت دانش‌آموزی و اینترنت می‌کنند. در صورتی که تحقق این برنامه کاملا مغایر و در واقع شوخی تلخ وزیر محترم وقت با اصل سی‌ام قانون اساسی جمهوری اسلامی مبنی بر این که «دولت موظف است وسایل آموزش و پرورش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم سازد و وسایل تحصیلات عالی را تا سر حد خودکفایی کشور به طور رایگان گسترش دهد» می‌باشد. در میان انبوه دانش‌آموزان عادی آموزش و پرورش برمی‌گردیم به وضعیت نامعلوم اقلیت دانش‌آموزان معلول آموزش و پرورش استثنایی به ویژه دانش‌آموزان نابینا، کم بینا، ناشنوا، کم شنوا و معلولین جسمی ـ حرکتی تحت پوشش آموزش و پرورش تلفیقی که در مدارس عادی تحصیل می‌کنند و برای رفع اشکال دروس تخصصی‌شان هفته‌ای دو الی چهار ساعت معلم مرجع به آنان تعلق می‌گیرد. متاسفانه این دست دانش‌آموزان نیز از بی‌برنامگی و کمبودهای برنامه‌ریزی مسئولین درامان نیستند و آینده‌ی تحصیلی‌شان دردوران کرونایی همچنان بی‌جواب خواهد ماند. با این اوضاع و شرایط می توان از همین الان پیش‌پینی نمود که سال تحصیلی جدید، بسیاری از دانش‌آموزان به دلیل عدم دسترسی به شبکه‌های آنلاین به هر دلیل موجه یا غیر‌موجهی خصوصا خانواده‌ها با درآمد ناچیز زیرخط فقر، ساکنین مناطق کم‌برخوردار و روستای مناطق محروم و بسیاری از مدارس حاشیه‌نشین کلانشهرها در اصل آموزش همگانی و رایگان مطابق با اصل سی قانون اساسی جمهوری اسلامی محروم بمانند و تصور هم نمی‌کنیم دغدغه جدی نیز برای رفع این معضلات در بین مسئولان وزارتخانه انسان‌ساز و حیاتی آموزش و پرورش وجود داشته باشد.

دوشنبه 17 شهريور 1399
03:45:15
 
 
Copyright © 2020 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT