خروج از افغانستان از ادعا تا واقعیت


سید‌ابوالفضل هاشمی
وقتی اخبار نقل شده از سوی مسئولان آمریکایی را می‌خوانیم این سوال در ذهن‌ها پدید می‌آید که آیا پایان دادن به حضور نظامی آمریکا به معنی خروج همه‌ی نظامیان آمریکایی از افغانستان است، آیا خارج شدن بخشی از نظامیان آمریکایی از افغانستان به معنی خروج کامل آنان است؟ عقلا و کارشناسان بی‌طرف معتقدند که آمریکایی‌ها هیچ تعهدی نسبت به مردم افغانستان ندارند و همانگونه که بارها اعلام کردند منافع‌شان مهمتر از همه چیز برایشان است. پس طبیعی است که ترامپ بگوید پس از بیرون شدن ما از افغانستان ممکن است طالبان حکومت را بگیرند. در حقیقت این یک چراغ سبز برای طالبان است که ما کاری به شما نداریم می‌توانید به حکومت افغانستان حمله کنید و دولت را بگیرید. دو اصل اساسی در سخنان ترامپ مشهود بوده است. اول اینکه منافع اقتصادی آمریکا برایش اولویت دارد. چنانچه به خاطر حفظ منافع آمریکا به همه قراردادهای قبلی پشت پا زد و با هر‌کس و ناکس حاضر به مذاکره شد و همه‌ی تعهدات جهانی و منطقه‌ای و بین‌المللی را نادیده گرفت. دوم اینکه اعلام داشت، پول آمریکا را به آمریکا بر‌می‌گردانم و این کار را با غارت دیگر کشورها از جمله سوریه، عراق و افغانستان انجام داده و می‌دهد. آمریکایی‌ها اعلام کردند که تاکنون هشتصد میلیارد دلار در افغانستان هزینه کرده‌اند، از عراق و سوریه نفت می‌برند و از افغانستان منابع دست نخورده و ناب و مواد معدنی کمیاب را.... از زمان حضور نظامیان آمریکایی در افغانستان، بیش از ده‌ها بار بحث خروج نظامیان آمریکایی از افغانستان به میان آمده و تعدادی هم از نظامیان آمریکایی از افغانستان به کشورشان بازگشتند، اما سپس دوباره تعدادی تازه نفس به جای آنان وارد افغانستان شدند. در سال 2005 در زمان زمامداری کرزی، میان دولت افغانستان و آمریکا توافقی به وجود آمد که نظامیان آمریکایی در برخی از پایگاه‌های خود در افغانستان تا 50 سال دیگر حضور داشته باشند. اما طرح ایجاد یک پایگاه دایمی را پیش از این یک سناتور جمهوریخواه آمریکایی مطرح کرد؛ "لیندسی گراهام" گفته بود که ایجاد چند پایگاه نظامی دایمی در افغانستان، ارتش آمریکا را در مقابل طالبان بیمه خواهد کرد، ایجاد پایگاه‌های دایمی آمریکا در افغانستان در حالی مطرح شد که دولت آمریکا اعلام کرده بود تا سال 2014 میلادی، حضور نظامی‌اش را از افغانستان پایان می‌بخشد. این پایان دادن به حضور نظامی آمریکا به معنی خروج همه‌ی نظامیان آمریکایی از افغانستان نبوده است و این ساده‌انگاری است که اگر باور کنیم نظامیان آمریکایی افغانستان را ترک می‌کنند. همسایگی افغانستان با ایران، روسیه، چین و پاکستان اهمیت استراتژیک کشور را برای آمریکا پر‌رنگ‌تر کرده است؛ با این اوصاف، ایجاد پایگاه‌های نظامی آمریکایی در افغانستان از این دیدگاه قابل بررسی است؛ پایگاه‌های دایمی نظامیان آمریکایی در افغانستان که به معنی تسلط و کنترل است، نه تنها به منافع ملی افغان‌ها کمک نخواهد کرد، بلکه در درازمدت محدودیت را در رابطه با همسایگان تقویت کرده و این به نفع افغانستان نیست. از جانب دیگر، تمامی کشور‌هایی که آمریکا در آن کشورها پایگاه نظامی دارد، در حال امتیاز‌دهی به آمریکاییان هستند و تمامی تلاش‌شان را دارند تا به گونه‌ای از شر این پایگاه‌های مزاحم نجات یابند. در این میان نظراتی نیز وجود دارد که از برنامه‌ریزی دقیق آمریکایی‌ها در افغانستان حکایت دارد؛ برنامه مدون، همانا تحقیقات خاص مطالعاتی پیرامون زمین‌شناسی و تعیین مناطق خاصی جهت ایجاد پایگاه‌های نظامی است که تاکنون مناطقی مانند بگرام، فراه، شیندند، قندهار، هلمند و ننگرهار مشخص شده است، برنامه‌ای که به تداوم غارت کشور توسط آمریکایی‌ها خواهد انجامید. اگر جامع‌تر به مساله بنگریم این سوال مطرح می‌شود که آمریکا تاکنون به کدام کشورها رفته که از آن کشور به رضایت خود بیرون شده باشد؟ مگر اینکه مانند ایران علیه حضور آمریکایی‌ها اقدام شود و آنان را از کشور اخراج کنند که آن هم مشکلات و عواقب خودش را دارد. آمریکا از کشورهایی که به زور اخراج شده در همسایگی آن کشورها پایگاه نظامی ایجاد کرده است. مانند ایران که در کشورهای همسایه ایران (ترکیه، افغانستان، پاکستان، عراق، گرجستان و ارمنستان) پایگاه نظامی دارد. در همین حال آمریکا از کشورهای عربی و خلیج‌فارس نیز غافل نشده و پایگاه‌های نظامی در آن مناطق ایجاد کرده است مانند: عربستان، عراق، عمان، قطر و کویت؛ در اقیانوس هند نیز در جزیره "دیه‌گو گارسیا" جزیره‌ای مرجانی در مجمع الجزایر شاگوس Chagos پایگاه نظامی دارد. جالب اینجا است که بودجه نظامی آمریکا نه تنها از مالیات‌دهندگان آمریکایی و خزانه این کشور دریافت نمی‌شود که از جانب پایگاه‌های نظامی آمریکا در جهان مقدار قابل توجهی از غارت کشورهای دیگر به حساب خزانه آمریکا واریز می‌شود، یعنی حضور نظامی آمریکا در دیگر کشورها علاوه بر قدرت‌نمایی، درآمدزایی نیز دارد تا آنجا که قسمت اعظمی از بودجه داخلی آمریکا از غارت دیگر کشورها تامین می‌شود. داگلاس مک گرگور‌ ـ دگروال بازنشسته ارتش آمریکا در مصاحبه با نشریه "فاکس نیوز" گفت: "حضور نظامی ایالات متحده در افغانستان هیچ کمکی به تقویت دولت در این جمهوری نکرد. اما آمریکا توانست افغانستان را به یک ماشین جهانی تولید هرویین و مکانیسم عالی برای پولشویی مبدل کند، در حالی که برخی در حال مرگ بودند، شمار دیگر با گذشت هر روز ثروتمندتر می‌شدند، که نه رسانه‌های آمریکایی و نه هم فرماندهان و مقامات نظامی آمریکا واقعیت جنایاتی را که در افغانستان در موجودیت آمریکا رخ داده است، بیان نخواهند کرد، زیرا هیچ‌کس نمی‌خواهد دخالت خود را در این زمینه نشان دهد. در حالی که عده‌ای بی‌شماری از مردم در افغانستان جان‌‌شان را از دست دادند، عده‌ای دیگری گویا با هدف تقویت ارتش ایالات متحده، با پولشویی در آنجا ثروت هنگفتی را رقم زدند، سازندگان چنین سیاستی (مثلا جو بایدن و دیگران) ترجیح می‌دهند از مشارکت خود در آنچه که برای بحث و گفت‌وگو پیش می‌آید جلوگیری کنند. در نتیجه هیچ‌کس نمی‌خواهد مشخص کند که پول‌های اختصاص یافته برای افغانستان، کجا به مصرف رسید، زیرا بسیاری از افراد هم پیمانکاران و هم افرادی که در این سیستم «پولشویی در افغانستان و در دیگر نقاط جهان» ارتباط دارند از طریق قراردادهای "گویا کمک به ارتش" پولدار شدند". آمریکایی‌ها تا زمانی که زمینه‌ی استفاده کامل از قوم پشتون و دیگر اقوام را در رده‌های بعدی، در افغانستان در راستای منافع‌شان فراهم نیاورند، آرام نمی‌نشینند. تمامی نشست‌ها و خبرهای مذاکره و گفت‌وگوهای صلح بهانه‌ای است برای تداوم این روند... و الا کجا سراغ دارید که باداری با نوکر خودساخته خود که هنوز نوکر است، ماه‌ها مذاکره و گفت‌وگو کند؟ از یکسو خلیلزاد و نماینده‌های طالبان اعلام می‌دارند که بر روی خروج نظامیان آمریکایی از افغانستان توافق شده است و ترامپ در عین حالی که بر این ادعا صحه می‌گذارد، می‌گوید: خواستار حفظ حضور اطلاعاتی قوی در افغانستان است. تمایل آمریکا برای ایجاد پایگاه‌های دایمی در افغانستان نه تنها برای جلوگیری از شکست روحیه‌ی نظامیان شکست خورده این کشور که در صورت خروج بدون دستاورد از افغانستان دامنگیر آنها خواهد شد، طرح‌ریزی شده است، بلکه برای پیشگیری از شکست نقش موثر ناتو که نخستین گام از محدوده مرزهای سنتی خود را با حضور در افغانستان برداشته است، نیز پیش‌بینی شده است. چند ماه قبل، نماینده غیرنظامی ناتو در افغانستان اعلام کرد حتی پس از دستیابی به توافق صلح با طالبان نیز نظامیان ناتو به حضور خود در افغانستان ادامه خواهند داد. جالب اینجا است که برخی رسانه‌ها و سیاسیون خوش باور و یا بهتر است بگوییم نادان به امور سیاست، می‌پندارند که به واقع آمریکا با طالبان در حال مذاکره بوده است؛ این روند را به گونه‌ای جلوه داده‌اند که انگار آمریکا به صورت مستقیم با یک گروه تروریستی خود ساخته، مذاکره می‌کند تا به افغانستان صلح بیاورد. حال آنکه اگر چنانچه آمریکا بخواهد و تصمیم بگیرد، ظرف مدت یک هفته تمامی گروه‌های هراس افکن از افغانستان ریشه‌کن خواهند شد. اما چرا این به اصطلاح سیاسیون نادان هنوز نمی‌خواهند باور کنند که این ترفند، یک بازی بزرگ برای غارت بیشتر است و سرگرمی سران و به اصطلاح رهبرانی که درگیر امور متفرقه باشند و از موارد اصلی و اهداف از پیش تعیین شده آمریکایی‌ها دور بمانند. در پایان فهرستی از پایگاه‌های نظامی آمریکا را مرور می‌کنیم؛ ـ1‌ـ فرماندهی اروپا‌ ـ اشتوتگارتک منطقه‌ای در حدود 13 میلیون مایل مربع را در 89 کشور از ناروی تا بالتیک مدیترانه بخشی از خاورمیانه تا کیپ گود هوپ در آفریقای جنوبی تحت پوشش هوایی، دریایی و زمینی دارد. ـ2ـ مرکز آموزشی ارتش هفتم و مرکز یکصدم گروه پشتیبانی در شهر Grafenwoehr آلمان. ـ3ـ مرکز تمرین در آب و هوای استوایی در شهر Fort Clayton پاناما از 1962 ـ4ـ مرکز نیروی دریایی در اروپا و گوام که 100 میلیون مایل مربع را در برمی گیرد و شامل 200 کشتی و 250 هزار دریانورد است. ـ5ـ مرکز هوایی نیروی دریایی در Keflavik, Iceland ـ6ـ مقر پشتیبانی دریایی در، Naples, Italy ـ7ـ مقر دریایی در اسپانیا تنگه جبل الطارق Rota, Spain ـ8ـ پایگاه عملیاتی نیروی دریایی در جاپان Sasebo, Japan این پایگاه مقر ناوگان هفتم دریایی با 60 کشتی 350 جنگنده و 60 هزار پرسنل است. ـ9ـ پایگاه هواییSigonella Italy ایستگاه سیگونلا ویژه عملیات در مدیترانه‌ است. این پایگاه مرکز استقرار 3100 نظامی و 800 غیرنظامی است که بیشتر به یگان هوایی شانزدهم و ناوگان جنگی سی و یکم اختصاص دارد. ـ10ـ پایگاه هوایی توزلا در بوسنی Tuzla Air Base, Bosnia-Herzegovina ـ11ـ پایگاه هواییIncirlik در جنوب ترکیه مختص یگان سی و نهم رزمی هوایی است. ـ12ـ پایگاه هوایی Kadena Air Base at Okinawa در جاپان. ـ13ـ پایگاه هوایی Misawa Air Base در جاپان جزیره Honsyu مرکز یگان سی و پنجم رزمی. ـ14ـ پایگاه هوایی Yokota Air Force Base جاپان در 28 مایلی توکیو مقر یگان ترابری 374 ـ15ـ پایگاه هواییUSMC Air Station Iwakuni در 45 مایلی هیروشیما مرکز یگان هوایی یکم نیروی دریایی. ـ16ـ پایگاه هوایی Kunsan Air Base در کوریای جنوبی 15 مایلی سئول مقر یگان هشتم رزمی نیروی هوایی. ـ17ـ پایگاه هوایی Osan Air Base کوریای جنوبی یگان 51 رزمی هوایی و یگان هفتم هوایی. ـ18ـ پایگاه هوایی Ramstein Air Base در آلمان یگان ترابری هوایی هشتاد و ششم. ـ19ـ پایگاه هوایی Taszar Air Base مجارستان وابسته به یگان 406 ام 20. پایگاه هوایی در بگرام افغانستان.

سه شنبه 31 تير 1399
03:49:08
 
 
Copyright © 2020 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT