کرونا و افسردگی


ا. امیردیوانی
این «کرونای» لعنتی چرا دست از سر ما برنمی‌دارد؟! عمر اگر خوش گذرد، زندگی خضر کم است ور به تلخی گذرد، نیم نَفَس بسیار است (حسن بیک رفیع قزوینی) قدم نحس و نامبارک «کرونا»‌، ماه‌هاست که کاسه کوزه‌های بندگان خدا را حسابی به هم ریخته و همگی در هول و ولا هستند. دل و دماغ هیچ کاری را ندارند و هیچ‌کس از یک ساعت دیگرش خبر ندارد که چه بلایی سر خودش یا کس و کارش می‌آید! آدم‌ها از این مرض کوفتی و لعنتی، که به صغیر و کبیر هم رحم نمی‌کند، می‌ترسند و می‌لرزند! دلهره و ناامیدی مثل خوره به جان و زندگی مردم افتاده، دوستی‌های جان در جانی و آشنایی‌ها، از ترس این بلای ناگهانی به هم خورده، همه از هم رَم می‌کنند و تنها راه تماس، همین تلفن و گوشی شده که باید گفت صدرحمت به «گراهام بل» که دست کم خلق‌الـله، این گونه از حال هم باخبر می‌شوند! فاصله گرفتن‌ها و در قرنطینه حبس شدن‌ها باعث شده مردم بی‌نوا در لاک خودشان باشند و تا چشم به هم بزنی، تنهایی جای خودش را به افسردگی خفیف، ملایم و در آخر شدید می‌دهد. تازه آن وقت هم «خر بیار و باقالی بار کن!» آن موقع هم باید گفت «عروس خیلی خوشگل بود، سالک هم در آورد!» این درد دل را که می‌نوشتم، یکهو دو بیت معروف «عمعق بخارایی»، شاعر پر اسم و رسم قرن ششم یادم افتاد که ضرب‌المثل شده است: زآن سبزه که بر عارض تو، خواسته شد تا ظن نبری که حسن تو کاسته شد در باغ رُخت بهر تماشای دلم گلی بود و به سبزه نیز آراسته شد! مردم به خاطر این بیماری مجبورند از هم کناره‌گیری کنند تا ترکشش به آنها نخورد و دل‌شان خوش باشد که جان سالم به در برده‌اند و پیش خودشان خیال می‌کنند: «مرگ خوبه برای همسایه!» این مرض منحوس که روی وبا و ‌طاعون را هم سفید کرده باعث شده مردم روز به روز نسبت به هم سرد بشوند و همدمی و مونسی پیدا نمی‌شود که آدم دو کلمه با این و آن درد و دل کند تا دلش سبک بشود! همه چیز یک طرف، دادِ هوشنگ ابتهاج، این پیر دیر هم درآمده که سفره‌ی دلش را این طور باز می‌کند: در این سرای بی‌کسی، کسی به در نمی‌زند به دشت پرملال ما پرنده پر نمی‌زند نشسته‌ام در انتظار این غبار بی‌سوار دریغ کز شبی چنین، سپیده سر نمی‌زند گذرگهی است پرستم که اندر او به غیر غم یکی صلای آشنا به رهگذر نمی‌زند باری برگردم سرِ اصل مطلب: افسردگی که به آن «طاعون سیاه» هم گفته می‌شود، بد دردی است که یقه‌ی کودک، نوجوان، میانسال و سالمند را می‌گیرد و کارشان را زار می‌کند مخصوصا اگر کسی از قبل پیش زمینه‌اش را داشته باشد که آن وقت کارش با کرام الکاتبین است. به فرض طرف بی‌خیال باشد و دنبال حکیم و دوای درست و حسابی نرود که خدا به دادش برسد؛ یا «عملی می‌شود»‌ و یا زبانم لال بلایی سر خودش می‌آورد! با خود گفتم چه کنم، چه نکنم، به فکرم رسید کاری کنم کارستان و اسم و خصوصیت چای‌هایی که به خوب شدن این بیمار، کمک می‌کند، جمع کنم و بنویسم. باشد سهم کوچکی در این راه برداشته باشم. شاعری به نام «مخلص هندوستانی» از ته دل گفته: در محفل خود راه مده همچو منی‌ را کافسرده دل افسرده کند انجمنی را مولانا «صائب تبریزی»، شاعر اهل دل که با شعرهایش حال و هوای آدم‌ها و اوضاع فعلی دنیا را خبر می‌دهد، غزلی به اسم «دریغای این فصل» دارد که انگار همین روزها زنده و شاهد است و حس کرده که بهار دیگر چنگی به دل مردم نمی‌زند و سبزی، گل و گیاه و دار و درخت برایشان علی‌السویه است و به خاطر این کرونای بی‌درمان، شوق و ذوق و حتی رمقی ندارند که قبول کنند بهاری آمده و باید با دیدن این همه منظره، خوش و خرم باشند...  دریغای این فصل سینه‌ای چاک نکردیم در این فصل بهار صبحی ادراک نکردیم در این فصل بهار ابر چون پنبه‌ی افشرده شده از گریه و ما مژه‌ای پاک نکردیم در این فصل بهار جگر سنگ به جوش آمد و ما سنگدلان دیده نمناک نکردیم در این فصل بهار غنچه از پوست برون آمد و ما بی دردان جامه‌ای چاک نکردیم در این فصل بهار لاله شد پاک خروش از عرق شبنم و ما عرقی پاک نکردیم در این فصل بهار حیف و صد حیف که در راه نسیمِ سحری خویش را خاک نکردیم در این فصل بهار  چای گل راعی (هوفاریقون): این گیاه، داروی ضدافسردگی است. اثرش به قدری قوی است که می‌شود به مددش افسردگی‌های درونزای شدید و نیز افسردگی‌های واکنش‌دار و علایم روان‌تنی بیماری را با آن مداوا کرد و حتی جایگزین داروهای شیمیایی ضدافسردگی نمود. در درمان امراض التهابی لگن خاصره هم از این گیاه به شکل داروهای مکمل می‌توان سود جست. بهتر است پیش از کاربردش به این قصد با پزشک مشورت شود. مواد اثربخش موجود در این گیاه دارویی ویژگی آرامبخش خفیف دارند، در درازمدت بیشتر از چند هفته با گل راعی، بهبود چشمگیری در بیماران مشاهده می‌‌شود. بعد از آن که در پژوهش‌های پزشکی، تاثیر گیاه یاد شده در درمان افسردگی ثابت شد، پزشکان بیش از پیش به تجویز آن پرداختند، چون اعتیادآور نیست و مریض را وابسته نمی‌کند. دوره‌ی درمانی با چای گل راعی بر روغنش ترجیح دارد، چرا که مواد موثر در چای فزون‌تر است. توجه: طی دوره‌ی معالجه با گیاه مورد نظر از قرار گرفتن در معرض نور شدید آفتاب و استفاده از حمام آفتاب دوری گزینید، زیرا این گیاه سبب حساس شدن به نور آفتاب می‌شود.  طرز تهیه و روش مصرف: دو قاشق چایخوری گیاه خشک و خرد شده را در یک چهارم لیتر آب سرد بریزید، حرارت دهید تا بجوشد و بعد از سه دقیقه آن را صاف کنید. در یک دوره‌ی درمانی بین 6 ـ 4 هفته روزانه 3ـ 2 فنجان از این چای را بدون شیرین کردن بنوشید.  چای‌های مخلوط توصیه شده: چای‌های مخلوط ضدافسردگی و آرامبخش ضمن این که باید آرامش ببخشند نباید مریض را کسل و بی‌رمق سازند. به همین منظور دوگونه چای مخلوط توصیه می‌شود که می‌توانید آنها را در طی روز بنوشید بی آنکه خللی در قدرت تمرکزتان در محل کار یا در هنگام رانندگی پدید آید.  چای مخلوط: بادرنجبویه، گل راعی و رازک: برگ بادرنجبویه 20 گرم، گل راعی 20 گرم، رازک 5 گرم  چای مخلوط: بادرنجبویه، گل راعی و سنبل‌الطیب: برگ بادرنجبویه 20 گرم، گل راعی 20 گرم، ریشه‌ی سنبل‌الطیب 10 گرم، گل پنیرک 10 گرم  طرز تهیه و روش مصرف: دو قاشق چایخوری از هر مخلوط گیاهی را با یک چهارم لیتر آب جوش در ظرفی در بسته به مدت 10 دقیقه دم کنید و از صافی بگذرانید. در یک دوره‌ی درمانی حدود 6 هفته هر روز صبح و ظهر یک فنجان چای شیرین‌ نشده را جرعه جرعه بنوشید.  چای مخلوط سنبل‌الطیب و گل راعی: مشکل کسانی که دچار اختلالات خواب و افسردگی‌اند این است که آنها شب‌ها قادر به استراحت و تمدد اعصاب نیستند و با بیم و دلهره به بستر می‌روند. ایشان بر این باورند که نمی‌توانند بخوابند و غالبا ساعات متمادی بیدار می‌مانند. این قبیل اشخاص تنها زندگی می‌کنند. این چای مخلوط به خواب رفتن این بیماران را سهل‌‌تر می‌کند. ریشه‌ی سنبل الطیب 20 گرم گل راعی 20 گرم برگ بادرنجبویه 10 گرم گیاه گل ساعتی 10 گرم طرز تهیه و روش مصرف: ـ3 ـ 2 قاشق چای خوری از مخلوط گیاهی را در یک چهارم لیتر آب سرد بریزید، گاهی آن را هم بزنید و بعد از 12 ساعت از صافی رد کنید. چای را تا دمای مناسب برای نوشیدن گرم کنید و با یک قاشق چای خوری عسل، شیرین نمایید. 15 دقیقه پیش از خواب یک فنجان از آن را بنوشید. (مبتلایانی به مرض قند نباید چای را شیرین کنند.) چای مخلوط بادرنجبویه، شکوفه‌ی بهار نارنج و شکوفه‌ی لاواندا (اسطوخودوس) این هم گونه‌ای چای با ویژگی متعادل کننده است. برگ بادرنجبویه 10 گرم شکوفه‌ی بهار نارنج 10 گرم شکوفه‌ی لاواندا 10 گرم میوه‌ی گل نسترن توام با تخم آن 10 گرم دانه‌ی رازیانه 10 گرم طرز تهیه و روش مصرف: دو قاشق چای خوری از مخلوط گیاهی را با یک چهارم لیتر آب جوش به مدت 15 دقیقه دم کنید و از صافی رد نمایید. در صورت لزوم فنجانی از این چای را بدون شیرین کردن خیلی گرم و جرعه جرعه بنوشید.  روغن گل راعی: مصرف این روغن جهت مداوای افسردگی باید در دوره‌ی درمانی درازمدت انجام پذیرد. تاثیر درمانی آن بعد از 3ـ2 هفته مشاهده شده است. توجه: حین مداوا با این روغن از قرار گرفتن در معرض نور شدید آفتاب و حمام آفتاب اجتناب ورزید، چرا که این روغن موجب حساسیت به نور آفتاب می‌گردد.  روش مصرف: روزانه 3 ـ 2 بار یک قاشق چای خوری روغن گل راعی را بدون افزودن هر نوع مکمل میل کنید. پی نوشت: دکتر پاولوف، مانفرد، «داروخانه‌ی خانگی»، ترجمه‌ی ملیندا اسکندری.

يكشنبه 1 تير 1399
03:58:49
 
 
Copyright © 2020 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT