نقش اسپانسر در توسعه فوتبال‌


معصومه رضایی‌سراج
یکی از ویژگی‌های بارز فوتبال در جهان امروز، پول‌سازی است؛ البته برای عده‌ای خاص. فوتبال یک تجارت تعریف شده است و کلیه‌ی موارد مربوط به صنعتی بودن در قالب آن انجام می‌پذیرد. روزی که کارشناسان اجتماعی و سیاسی کشورها متوجه شدند که فوتبال مقبولیت بالایی دارد، به فکر بهره‌برداری اقتصادی از آن افتادند. دولت‌ها به این نتیجه رسیدند که از بازیکنان مالیات بگیرند. سپس اسپانسرها به اهمیت اقتصادی فوتبال پی بردند. به این ترتیب پیرامون فوتبال، مشاغل و درآمدهای زیادی پدید آمد. فوتبال صنعت است چون داده، ستاده و ارزش افزوده دارد. ورودی و خروجی آن بر مبنای سیستم است. هر چیزی که فرایند تبدیل داشته باشد کلمه «صنعت» به آن اطلاق می‌شود. داده یا ورودی فوتبال، بازیکن است و ستاده یا خروجی آن پول نام دارد که از راه نقل و انتقالات، تبلیغات و اسپانسر به دست می‌آید و ارزش افزوده یعنی به طور مثال تبدیل یک بازیکن مستعد آماتور به یک سوپر استار حرفه‌ای در باشگاه ثروتمند اروپایی‌. با توجه به رد و بدل شدن پول‌های کلان در فوتبال می‌توان گفت: حرف اول و آخر را در فوتبال، پول می‌زند. اگر نام صنعت بر آن گذاشته‌اند به این دلیل است که به آن نگرش اقتصادی می‌شود. فوتبال، صنعت پیچیده و پر رونقی را با خود یدک می‌کشد. از سوی دیگر مباحث اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی پیرامون این پدیده‌ی بی‌نظیر قابل تحلیل و بررسی در تمام لایه‌های آن است. فوتبال فاکتورهای خود را به جامعه تحمیل می‌کند و به سوی صنعت برتر پیش می‌رود؛ چون هیچ رشته‌‌ای مثل آن درآمدزا نیست و نمی‌تواند جذب مخاطب کند. گردش مالی در حول و حوش فوتبال امروز جهان زیاد است. چون حساسیت این ورزش نسبت به سایر رشته‌ها در مرتبه‌ی بالاتری قرار دارد. صنعت فوتبال در کشورهای پیشرفته که لیگ‌های یکصد ساله دارند، از یک تفکر کاملا حرفه‌ای ناشی می‌شود‌. هنگامی که ملوانان و کارگران انگلیسی به دنبال توپ فوتبال می‌دویدند، هیچگاه فکر نمی‌کردند که سال‌ها پس از آن میلیاردها دلار از گردش همین توپ در دنیا، جابه‌جا شود. آنها هیچ‌گاه فکر نمی‌کردند جانشینانشان بدون دغدغه میلیون‌ها دلار درآمد خواهند داشت. آنها دائم کار می‌کردند‌، بر روی عرشه، داخل معدن و کارخانجات. گاهی اوقات حتی نای دویدن نداشتند. کفش‌هایشان اغلب کهنه و مندرس بود. در طول سال‌هایی که فوتبال بازی می‌‌کردند، شاید یک پوند هم درآمد نداشتند. اما به جای آنها، صاحبان باشگاه‌ها حاضر نبودند فقط برای فوتبال هزینه کنند، در نگاه آنها فوتبال باید حداقل هزینه‌هایش را از راه درآمدهایش جبران می‌کرد. این آرزو برای آنها دور نبود. به زودی راه ورود پول به فوتبال هموار شد و اولین اسکناس‌ها وارد چرخه‌ی مالی باشگاه شدند. اولین راهی که به نظر مدیران باشگاه‌ها رسید بلیت‌فروشی بود. طی سال‌ها، درآمد باشگاه از محل فروش بلیت بازی‌ها تامین می‌‌شد. مردمی که تا چندی قبل به صورت تفریحی بازی‌ها را تماشا می‌کردند، حالا باید برای دیدن بازی تیم مورد علا‌قه‌شان پول می‌دادند و بلیت می‌خریدند. هر چند از بلیت‌فروشی چیزی عاید بازیکنان نمی‌شد، اما این حداقل درآمدها، بخشی از معضلات مالی باشگاه‌ها را برطرف می‌کردند. این رویه تا دهه 20 میلادی ادامه داشت. در سال 1920 دومین حامی مالی (اسپانسر) بعد از فروش بلیت وارد فوتبال شد. در سال 1923 «لیلی واتینر» تولید کننده لباس و تجهیزات ورزشی حق و امتیاز اسپانسری بازی‌های FA کاپ یا لیگ برتر انگلیس را خرید. طی این سال‌ها بازیکنان نیز وارد عرصه درآمدزایی شدند. آنها قراردادهایی را برای تبلیغ اقلام مختلف منعقد کردند. تا اوایل دهه 60 میلادی فوتبالیست‌ها برای امرار معاش مجبور بودند کار کنند، اما فینال جام جهانی 1966 آغاز یک حرکت جدی برای بحث اسپانسری در فوتبال بود. این مسابقه‌ها برای اولین بار در تاریخ برای سراسر دنیا پخش شد. سوپراستاری به نام جورج بست در آن روز بازی می‌کرد. 400 میلیون نفر برای اولین بار پخش تلویزیونی فوتبال را تماشا کردند. در سال 1964 که B.B.C برای اولین بار یک بازی فوتبال را پخش کرد تاثیر عجیبی بر روی فوتبال گذاشت. پخش تلویزیونی مسابقات باعث افزایش دستمزد بازیکنان شد.

شنبه 24 خرداد 1399
03:43:29
 
 
Copyright © 2020 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT