ورزش و ارتقای جایگاه اجتماعی افراد


سعید میر عزیزی
امروزه جایگاه ورزش در میان کشورهای جهان از ویژگی خاصی برخوردار است و به عنوان یک پدیده‌ی فرهنگی و اجتماعی مطرح شده و گستره آن از حیطه‌های فردی به حیطه‌های اجتماعی رسیده است. به همین دلیل مطالعه ورزش و بررسی ابعاد فرهنگی و اجتماعی آن امری لازم و ضروری به نظر می‌رسد. اکثر کشورها به دلایل مختلف از جمله شناساندن فرهنگ و تمدن کشور خود به دیگر کشورها و جذب گردشگران و توسعه صنعت توریسم، درصدد برپایی المپیک‌ها، جامهای جهانی و غیره می‌باشند و رقابت نزدیکی برای گرفتن سهمیه و برگزاری مسابقات ورزشی در کشورشان با کشورهای دیگر دارند. در کنار موارد و مزایای مطرح شده، ورزش کردن عاملی برای تحرک جامعه و شادی و نشاط اجتماعی است. زیرا کم تحرکی و عدم ورزش، موجب افسردگی افراد جامعه می‌شود. ورزش می تواند نقش مهم و بسزایی در هویت ملی و انسجام ملی ایفا نماید و از طریق آن می‌توان بر اختلافات فائق آمد. تقریبا در هر جامعه‌ای، ورزش یک نهاد اجتماعی بسیار برجسته به شمار می‌رود. باید به این نکته مهم توجه داشت که ورزش کردن فقط برای سلامتی بدن نیست، بلکه به منظور سلامتی روح و روان افراد نیز می‌باشد. در نتیجه یک ورزشکار می‌بایست در کنار تقویت بنیه‌ بدنی به فکر سلامتی روحی و روانی خود باشد و این کار زمانی محقق می‌شود که اخلاق در ورزش گسترش و تعمیق یابد. یکی از نتایج تجاری شدن ورزش، کاهش آماتورگرایی و رشد حرفه‌ای‌گرایی است. از ویژگی‌های خاص آماتور این است که مشارکت در آن به جهت عشق و علاقه به ورزش است و نه به دلیل پاداش‌های بیرونی؛ ولی در ورزش حرفه‌ای برعکس این موضوع است. متاسفانه با افزایش روند ورزش حرفه‌ای در کشور، برخی ورزشکاران فقط به فکر کسب مقام قهرمانی در رشته خود بوده و کمتر به اخلاق حرفه‌ای توجه می‌کنند. این موارد مختص به یک کشور خاص نمی‌شود، بلکه ورزشکاران سایر کشورها نیز با این موضوع درگیر هستند. مسئله توجه به پرورش تن و ورزش در دنیای امروز به صورتی فراگیر شده است که کمتر جامعه یا مللی را می‌توان یافت که در امور ورزش و پرورش‌ تن هزینه نکند و شاید بتوان ادعا کرد که بیش از نیمی از جمعیت جهان به عناوین مختلف با آن سروکار دارند. برخی از آنها ورزشکارند و برخی دیگر طرفدار و ورزش دوست هستند و برای دیدن مسابقات ورزشی حاضرند ساعت‌ها وقت صرف کنند و هزینه نمایند؛ به همین دلیل دولت‌ها برای آن تدارک فراوان دیده‌اند. در کشور ما روح دینی در ورزش زورخانه‌ای تجلی یافته و به عنوان نماد اخلاق ورزشی محسوب می‌شود و ورزشکاران این رشته با توسل به امیر‌مومنان حضرت علی‌(ع)، اخلاق را به قهرمانی ترجیح می‌دهند و این ورزش مصداق بارز روح فتوت و دستگیری از افتادگان در آیین ورزشی ایرانیان است. در این ورزش تنها به تقویت جسم توجه نشده، بلکه تقویت روح و تربیت اخلاقی بخصوص در میان جوانان مورد توجه قرار گرفته است. در این ورزش، ورزشکاران یاد می‌گیرند که همراه تقویت بدن، ایمان خود را هم تقویت نمایند و هر چه بر قدرت بدنی آنان افزوده می‌شود، تواضع آنان نیز فزونی می‌یابد. ورزش زورخانه‌ای که به آن ورزش باستانی نیز می‌گویند، ورزشی است که کاملاً بعد مذهبی دارد. ورزشکاران بنابر آنچه که اسلام آموزش داده است، متوجه می‌شوند که ورزش هدف نیست، بلکه وسیله‌ای برای بیشتر و بهتر خدمت نمودن به خدا و خلق اوست و می‌فهمند که قوی‌ترین مردم کسی است که بر هواهای نفسانی خود غلبه کرده و به هنگام خشم، آن را فرو برده و به هنگام پیروزی، شکرانه آن را به جا آورند. در حقیقت ورزشکاران رشته‌های دیگر ورزشی ما نیز می‌بایست با الگو قرار دادن ورزشکاران زورخانه‌ای، ابتدا اخلاق و منش خود را پرورش و آماده کرده و سپس به فکر قهرمانی در مسابقات باشند. بنابر این یکی از روش‌های موثر ترویج اخلاق در ورزش، نهادینه کردن فرهنگ پهلوانی در میان ورزشکاران از طریق توسعه ورزش زورخانه‌ای در میان قشر نوجوانان و جوانان است؛ و این مهم زمانی تحقق خواهد یافت که مسئولین فرهنگی به این امر توجه ویژه و کافی داشته باشند. با توجه به اهمیت موضوع، در این زمینه نیز شورای فرهنگ عمومی کشور، آیین‌نامه ترویج فرهنگ پهلوانی از طریق توسعه ورزش زورخانه‌ای در کشور را تصویب نموده است که پس از تائید شورای عالی انقلاب فرهنگی، به دستگاه‌های ذیربط به منظور اجرایی کردن آن، ابلاغ خواهد شد. از دیگر روش‌های تثبیت اخلاق در ورزش، نقش و جایگاه رسانه‌هاست. رسانه‌ها از سویی با معرفی ورزشکاران متخلف و بد‌اخلاق و با ارائه توصیه‌هایی می‌توانند نقش عمده‌ای را در ایجاد سیاست‌های اعمال قانون و ایجاد نظم داشته باشند؛ و از سوی دیگر می‌توانند با بزرگ و برجسته نمودن یک ورزشکار، موجب غرور نابجا و کاذب وی شده و او را به سمت و سوی تفکر در قهرمانی منهای اخلاق نمایند. در نتیجه داشتن اخلاق ورزشی در تمامی ورزشکاران، امری ضروری است و این موضوع در ورزشکارانی که قصد شرکت در مسابقات ورزشی خارج از کشور را دارند، بیشتر نمود پیدا می‌کند، چرا که هنگامی که ورزشکاری پا به عرصه مسابقات بین‌المللی می‌گذارد، در مقابل دیدگان میلیون‌ها بیننده و تماشاگر به عنوان نماینده یک ملت و سفیر فرهنگ و تمدن کشورش، محسوب می‌شود. بنابر این اولین وظیفه‌ی او داشتن اخلاق حرفه‌ای و رفتار مناسب با شئونات اسلامی بوده و سپس کسب عنوان قهرمانی در مسابقات ورزشی است.

سه شنبه 20 خرداد 1399
03:41:23
 
 
Copyright © 2020 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT