فداکاری و ایثار ادامه دارد


گفت‌وگو ـ زهرا محبی:
دیروز و در دوران هشت سال دفاع مقدس شاهد ایثارگری‌ و رشادت‌های پدران‌شان بودیم و امروز هم شاهد فداکاری‌ دخترانی هستیم که پا جای پای پدر گذاشته‌اند، تا با افتخار بگویند راه‌ شهدا و عشق و ایثار همچنان ادامه دارد... آنچه می‌خوانید مصاحبه با پرستاری است که خود فرزند شهید «غلامحسین آشوری» است. متن کامل این مصاحبه تقدیم حضورتان می‌شود. ‌به گزارش روابط عمومی بنیاد شهید قزوین، دیروز پدرش داوطلبانه از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، خودش را سپر گلوله، تانک و توپ دشمن قرار داد تا از جان مردم ایران محافظت کند و امروز دخترش پا جای پای پدر گذاشته تا با افتخار بگوید که راه‌ شهدا و عشق و ایثار به همنوع ادامه دارد. خودش می‌گوید پرستاری نمادی از عشق، ایثار و فداکاری است به همین دلیل از حرفه‌ای که انتخاب کرده راضی است؛ زیرا ‌هر زمان می‌تواند به تأسی از پدر شهیدش فداکارانه برای نجات جان افرادی تلاش کند و همین برایش راضی‌کننده است. آنچه در ذیل آمده نتیجه گفت‌وگو با حمیده آشوری پرستار و دختر طلبه شهید غلامحسین آشوری است که طی این روزهای کرونایی همانند پدر در سنگر ایثار، جانش را در کف دست گرفته تا جان همنوعان خود را نجات دهد. با ما همراه باشید.  لطفا خودتان را معرفی کنید. حمیده آشوری متولد 57، متاهل، صاحب دو فرزند و با مدرک کارشناسی پرستاری از سال 83 وارد حرفه‌ی پرستاری شدم و به مدت 16 سال در این حرفه مشغول به فعالیتم.  چه تعریفی از حرفه پرستاری دارید. آیا از شغلی که انتخاب کرده‌اید راضی هستید؟ چرا؟ به نظرم پرستاری نمادی از عشق، ایثار و فداکاری است به همین دلیل از حرفه‌ای که انتخاب کردم راضی هستم؛ زیرا در هر زمان می‌توانم به تأسی از پدر شهیدم فداکارانه برای نجات جان فردی تلاش کنم و همین برایم راضی‌کننده است.  ‌از روزهای کرونایی برایمان بگویید. شرایط کار در بیمارستان طی این ایام را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ از بهمن ماه سال گذشته که کرونا مشاهده شد امکانات پزشکی مانند لباس ایزوله، دستکش، ماسک و محلول‌های ضدعفونی به نسبت امروز کمتر بود و به وفور یافت نمی‌شد؛ ولی به مرور زمان وسایل بهداشتی و تجهیزات پزشکی بیشتر شد و هر روز یک بار همه جای بیمارستان با محلول‌های ضدعفونی پاکسازی می‌شود که می‌توان گفت امروز شرایط مقابله با ویروس کرونا نسبت به گذشته مطلوب شده است. اکنون نیز فاصله‌گذاری اجتماعی در حال انجام است و تصویر پا در بیمارستان کشیده شده تا مراجعان با فاصله از یکدیگر حرکت کنند که همین اقدام در پیشگیری از شیوع ویروس کرونا موثر بوده است. ولی در مجموع از نظر روحی شرایط سختی در بیمارستان حاکم است زیرا هر فردی که به بیمارستان مراجعه می‌کند مشکوک به ویروس کرونا بوده و پرستاران باید بیشتر دقت کنند تا ضمن درمان حال مریض به این ویروس مبتلا نشوند. به نظرم در این روزها پرستاران گل کاشتند و زحمات‌شان قابل تحسین است.  به نظر شما این روزها کار پرستاران در بیمارستان نسبت به گذشته سخت‌تر شده است؟ بله. پرستاران وقتی وارد بیمارستان می‌شوند استرس مبتلا شدن به ویروس کرونا در وجودشان است؛ زیرا هر فردی که به بیمارستان مراجعه می‌کند ممکن است ناقل این ویروس باشد و به پرستاران انتقال دهد. از همه بدتر اینکه پرستاران نیز به خانواده منتقل کنند. این موضوع نشان می‌دهد که چقدر امروز کار پرستاران در بیمارستان سخت و دشوار است.  آیا این روزهای کرونایی انگیزه‌ی شما را برای خدمت‌رسانی به بیماران کم نکرده است؟ نه اصلا. وقتی برای نجات فردی می‌توانم کاری کنم حال خوبی دارم و خوشحال می‌شوم توانسته‌ام به همنوع خودم کمک کنم تا لبخند بر لبانش بنشیند، همین انگیزه مرا در خدمت‌رسانی به بیماران دوچندان می‌کند. این روزها هم که با ویروس کرونا دست و پنجه نرم می‌کنیم انگیزه‌ی ما در خدمت‌رسانی به بیماران نه تنها کمتر نشده، بلکه بیشتر هم شده؛ زیرا وقتی می‌بینم همه‌ی پزشکاران و پرستاران همدل و یک‌رنگ شدند تا جان مردم را از ویروس کرونا نجات دهند، حس خوبی دارم که من هم توانسته‌ام در کنار آنها برای نجات مردم و کشورم مفید باشم.  به نظر شما جهاد امروز پرستاران در خط مقدم با جبهه دیروز رزمندگان در خط مقدم چه تفاوتی دارد و چرا؟ به نظرم هیچ تفاوتی ندارد، زیرا دیروز رزمندگان با حضور در خط مقدم جبهه، اسلحه به دست گرفته، مقابل دشمنان ایستاده و با آنها مبارزه کردند تا ضمن حراست از ارزش‌ها و خاک کشورشان، جان مردم را نجات دهند. ولی امروز شرایط کشور تغییر کرده و کادر درمانی اعم از پزشکان و پرستاران به خط مقدم سلامت آمدند تا از جان مردم و کشورشان دفاع کنند. مطلب فوق، بیانگر این است که سنگر امروز پرستاران همان سنگر دیروز رزمندگان است و هر دو در یک سنگر به نام عشق و ایثار جانفشانی می‌کنند.  از اینکه همانند پدرتان، شهید آشوری در سنگر ایثار خدمت می‌کنید چه حسی دارید؟ واقعا خوشحال هستم که فرزند شهید هستم و توانسته‌ام با ادامه دادن راه پدرم در این موقعیت و وضعیت حساس از کشورم دفاع کنم.  این روزها دیدن صحنه‌های ایثار در جامعه، شما را به یاد دوران جنگ نمی‌اندازد؟ بله. به عنوان مثال در زمان جنگ مادران، فرزندان و عزیزان خود را راهی جبهه‌ها کرده و با بافتن کلاه و دستکش از رزمندگان حمایت می‌کردند اکنون نیز با دوختن ماسک و حمایت کردن از عزیزان‌شان که در بیمارستان کار می‌کنند در صحنه نجات جان مردم و افزایش امنیت کشور حضور دارند که رشادت‌های آنها در هر دو زمان قابل تحسین است.  خانواده مخالفتی با کار کردن شما در این روزهای کرونایی ندارند؟ خانواده من در این روزهای کرونایی نه تنها با فعالیتم مخالفت نمی‌کنند، بلکه تشویق و حمایت می‌کنند تا با جدیت مقابل ویروس کرونا بایستیم و آن را شکست دهیم.  با شنیدن قدردانی رهبر از زحمات پرستاران چه حسی پیدا کردید؟ احساس سربلندی می‌کردیم؛ در گذشته فقط سالروز ولادت حضرت زینب(س)، روز پرستار، مردم از پرستاران تجلیل می‌کردند؛ ولی امروز هر دوست و آشنایی از طریق تماس تلفنی و یا حضوری از زحمات و تلاش‌های ما قدردانی و برایمان دعای خیر می‌کنند که همین برایم ارزشمند است.  در این ایام چه دعایی می‌کنید. برای سلامتی مردم کشورم و مسلمانان جهان دعا می‌کنم تا از ویروس کرونا در امان باشند و هر چه زودتر این ویروس منحوس را شکست دهند. همچنین دعا می‌کنم تا عنایتی به مردم ایران کند و با نابودی این ویروس، درب مساجد و امامزاده‌ها که این روزها بسته است باز شود و مردم به دعا و نیایش با معبود خود بویژه در ماه مبارک رمضان بپردازند.  آیا خواسته‌ای از مردم دارید؟ مردم ویروس کرونا را جدی بگیرند و با رعایت نکات بهداشتی، قرنطینه کردن خودشان در خانه، استفاده از ماسک و دستکش و ضدعفونی کردن محیط اطراف خود این ویروس را شکست دهند.  حرف آخر؟ به همه‌ی پرستارانی که در این روزهای کرونایی به بیماران خدمات ارایه می‌دهند خداقوت می‌گوییم و امیدوارم اجرشان با خدا، اهل‌بیت(ع) و شهدا باشد.

چهارشنبه 10 ارديبهشت 1399
03:30:26
 
 
Copyright © 2020 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT