اثرات دعا و نیایش بر جسم و جان آدمی


ا. امیر دیوانی
دلا بسوز که سوز تو کارها بکند نیاز نیم شبی، دفع صد بلا بکند تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دار که رحم اگر نکند مدعی، خدا بکند حافظ کاری نساخت ناله کز و خوش کنم دلی هان ای دعای نیم شبی، دست، دست توست ولی دشت بیاضی اشاره: «نیایش، یاد پروردگار و هم‌سخنی با وی است. نماز و عبادت، ابراز خشوع، خضوع و بندگی در مقابل آفریدگار یکتا و پرواز ملکوتی بندگان به سمت اوست. نقش تاثیربخش و تحول‌آفرین نماز تا بدان حد است که می‌تواند مایه‌ی اصلاح تقوا، طهارت دل و بهبود روابط اجتماعی شود. از آن جایی که آثار اصلاحی و فواید فردی و اجتماعی نماز، پرشمار است، در فرهنگ اسلام از جایگاهی والا برخوردار شده، به طوری که پذیرش تمام اعمال به قبولی نماز در درگاه احدیت منوط گردیده است. از سوی دیگر نماز، نیایش عشق و شفابخش جسم و روح است. بر پایه‌ی پژوهش‌های صورت گرفته، نماز را یارای آن هست که در کاستن از نگرانی‌ و افسرده حالی بیماران به گونه‌ی ارزنده‌ای موثر افتد. در ضمن نماز با تقویت دستگاه ایمنی و دفاع یاخته‌ای تن، قادر است نقش ارزشمندی در پیشگیری از ورود عوامل مهاجم و میکروب‌ها به بدن بر عهده گیرد. آیات قرآن که به منزله‌ی جزئی از ذکرهای نماز است و یا پس از آن خوانده می‌شود، می‌تواند تاثیرات درمانی حیرت‌آوری داشته باشد و وضو به عنوان آغازگر ورود به بارگاه الهی، اثرات درمانی عجیبی دارد.» «انسان همچنان که به آب و اکسیژن نیازمند است، به خدا نیز محتاج است.» (الکسیس کارل) نیایش از مهم‌ترین آموزه‌های دینی است که در همه‌ی ادیان از دیرباز تاکنون، مورد توجه اقشار گوناگون فکری و فرهنگی بوده است. به دیگر سخن نیایش گوهر تمام ادیان بوده و دین منهای دعا، نه شایان تصور است و نه قابل تصدیق. دعا و نیایش در کلیه‌ی ادیان و مذاهب، بس قدر دیده و پیوسته بر صدر نشسته است. نیایش، ضروری برای زندگی است؛ زیرا انسان گرچه پای بست زمین است، اما دل در آسمان دارد و همواره در آرزوی وصال می‌باشد. دل به گل نباید داد و خود را اسیر خاک نباید ساخت. باید پر کشید و خود را بر کشید و زنگار از روح برگرفت. باید از خاک به افلاک شد و با اکسیر دعا، مس وجود را به زور معبود پیوند زد و آسمانی شد. نیایش، پر این پرواز و کلید این ارتباط و ضرورت این سلوک است. پیام نیایش این است که نباید به وضع موجود راضی بود. باید برخاست و گامی فراپیش گذاشت. نیایش، آدمی را کمال گرا و آرمان خواه می‌کند و اورا از اندک خواهی و راضی بودن به لذت و شادی‌های حقیر، می‌رهاند. نیایش، در همه‌ی مظاهر طبیعت و تمام فرآورده‌های فکری و فرهنگی بیش از سینما، نمایش، موسیقی، سفال‌گری، مجسمه‌سازی، تصویرگری، نقاشی، شعر، ادبیات و سایر هنرهای زیبا جلوه‌گری می‌کند و در هر جلوه، کاروانی از دل‌ها را به خود مشغول می‌سازد و با خود به آسمان می‌برد. نیایش با تار و پود کل هستی در هم آمیخته و تمام آفرینش در حال نیایش است. جلوه‌‌های نیایش در تمام شئون زندگی جاری است و پرداختن به نیایش در زندگی همان قدر ضرورت دارد که پرداختن به نیازهای تن کردشناسی (فیزیولوژیکی) و جسمانی. نیایش‌های به جای مانده از پیشوایان دین می‌تواند پاسخگوی خلاءهایی در زندگی امروز و هر روز ما باشد که بشر در عرصه‌ی معنویت احساس می‌کند و جایگزین تلاش‌های کاذبی شود که برای پر کردن این خلاءها و عرفان‌های وارداتی و غیر توحیدی در جامعه‌ی ما رواج پیدا کرده و متاسفانه در حال گسترش است. از طرف دیگر، نیایش می‌تواند در خدمت صلح جهانی، عدالت و معنویت در دنیا قرار بگیرد. به نظر می‌آید هر کدام از این دلایل جهت بیان ضرورت توجه به نیایش و فراهم کردن فضای ذهنی و فرهنگی مناسب برای پراختن به این موضوع بسنده است. کاری نساخت ناله کز و خوش کنم دلی هان ای دعای نیم شبی، دست، دست توست (ولی دشت بیاضی) «دعا، توانایی اعتراف به این حقیقت است که ما از همه چیز باخبر نیستیم یا چیزی یا فردی بزرگ‌تر و حکیم‌تر از ما هست که زندگی ما به دست اوست. دعا، فرآیند پاکیزگی فکر، احساس، انگیزه‌ها و خواسته‌ها و کلا خالص کردن تمام وجود است که قلب را نیز دربرمی‌گیرد. اشخاصی که این موهبت را آزموده‌اند، از آرامش ژرفی که بعد از دعا بدانان دست می‌دهد، به کلی مطلع‌اند. دعا انسان را از کلیه‌ی مسائل دنیوی، مادی، مشکلات و وابستگی‌های آن‌ها رهایی داده و بدین ترتیب دشواری‌های روانی فرد را مداوا می‌کند. معجزات دعا درمانی دعادرمانی، آمیزه‌ای از بینش‌های روان‌شناسی با توانایی دگرگویی دعاست. دعا درمانی به ما می‌آموزد که چه سان موثرانه به دعا بپردازیم. بسیاری از افراد را یارای آن نیست که از راه رایزنی‌های سنتی و روان درمانی، یاری بجویند. به رغم باور آنان به قدرت دعا، باز هم نمی‌توانند بر دشواری‌های ویژه‌ای در زندگی شان فایق آیند. اساسا دعا جایگزین مشاوره و روان درمانی به حساب می‌آید. آدمی مرکب از جسم، خرد و روح است. کل زمانی که در زندگی دچار سختی می‌شویم، وقتی سر تا پا بیمناک می‌گردیم و هنگامی که احساس خلا کرده و فاقد آرمانی در زندگی هستیم، همه‌ی این‌ها نشانگر آن است که روح‌مان آسیب‌پذیر شده است. امکان دارد تغییر اندیشه و کردارمان اثربخش باشد، اما اصولا نیازمند چیزی باشیم که به روح و روان ما نیرو ببخشد و دعا همان عامل نیروبخش است. دعا، ارتباط روح می‌باشد که به ما مدد می‌کند به منظور آگاهی و دگرگونی از معنویت خویش سود بجوییم. بنابراین، دعا درمانی، روشی اساسی جهت دستیابی به بصیرت‌های نهانی و قدرت روح در خدمت رشد فردی و بازسازی خود است. نیکوترین روش دعا درمانی، دعای گروهی است، به نحوی که افراد در دسته‌ای گرد هم آیند و دسته‌جمعی باری تندرستی و مشکلات هم نیایش کنند. هر چند دعا بیش‌تر برای مسلمانان ملموس است، لیکن طی سالیان پیاپی، پژوهش‌های زیادی صورت گرفته که اثر دعا را در زندگی از نظر علمی نیز ثابت کرده‌اند. بررسی‌های مورد بحث به قدری فراوان است که نمی‌شود در چند سطر، همه‌ آن‌ها را یادآوری نمود. چکیده‌‌ی تمامی مطالعات پیش گرفته این است که برخورداری از یک روش زندگی مذهبی و ارتباط با دعا و نیایش احتمالا سبب افزایش تندرستی و بهبود امراض گردد. این گونه پژوهش‌ها که با سنجش مذهبیون و غیرمذهبی‌ها انجام یافته است، می‌نمایاند که ناراحتی‌های قلبی ـ عروقی، افسردگی‌ها، پرفشاری‌ خون، خطر ابتلا به مواد مخدر، سیگار و مشروبات الکلی، ارتباطات جنسی نامشروع، امراض ریوی و اضطراب‌ها، در کسانی که عنایت ویژه‌ای به دعا داشتند یا کمتر بوده یا مبتلایان سریع‌تر بهبود می‌یافتند و همچنین دعا درمانی ممکن است بیماری‌های پوست و مو، ناراحتی‌های کلیوی، سرطان‌ها و امراض استخوانی را مداوا کند و ضمن افزایش روند تولید هموگلوبین و افزایش فاصله‌های خون‌گیری در افراد درگیر تالاسمی ماژور، کیفیت زندگی ایشان را بهتر گرداند. دعا در اعمال جراحی هم نقش بسزایی در بهبود بیمار دارد. در حقیقت در دعا درمانی، اشخاص با دعا خوانی و ذکر و توسل به خدا، دستگاه ایمنی‌شان را تقویت می‌کنند که همین مساله به بهبود آن کمک بسزایی می‌کند. ولی علی‌رغم همه‌ی این آزمایش‌ها و تحقیقات به عمل آمده، راز چونگی اثر دعا بر صحت بیماران همچنان سر به مهر است، رازی که در میان خطوط دعا و در کلمه به کلمه‌ی آیات وجود دارد و تمامی این‌ها از ذات مقدس الهی سرچشمه می‌گیرد. از همین روی، دعا وسیله‌ای برای شفاست و مردم از آن نیرو می‌گیرند. به قول دکتر رضا شجاعی، مشکلات بهداشت روانی از جمله گرفتاری‌های مهم رو به فزونی خانواده‌ها، سازمان‌ها و جوامع است. از سوی دیگر، همه روزه به شمار افرادی که باور دارند «معنویت» درمان روان رنجوری‌ها و درماندگی‌ روحی آن‌هاست و همچنین متخصصانی که برای مداوای بیماری‌های روانی و بهداشت روان بر باورها و رفتارهای مذهبی متمرکز می‌شوند، افزوده می‌گردد. انسان امروز، با آگاهی و بینش به این یقین رسیده است که بدون معنویت، تنها می‌ماند و به پوچی و درماندگی خواهد رسید. بررسی‌های انجام یافته در زمینه‌ی مذهب و سلامتی نشان داده‌اند که دست کم برخی از انواع رفتارهای مذهبی با افزایش سطح سلامت روانی و جسمی ارتباط دارند. دعا، رابط مستقیم انسان با خداست؛ خدا را صدا زدن و پاسخ شنیدن است. دست نیاز به سوی وی دراز کردن و از عالم غیب هدیه گرفتن است. دعا یک برنامه‌ی تربیتی و انسان‌ساز است (محمد ال اسحاق، 1375). توصیه می‌شود که هر مسلمان و هر انسانی رو به سوی خدا داشته باشد و دل به اجابت دعا ببندد و از رحمت الهی دلسرد نشود. ولا تیأسوا من روح الله انه لا ییأس من روح الله الا القوم الکافرون. و از رحمت الهی مایوس نشوید، همانا کسی جز اهل کفر از رحمت الهی مایوس نگردد. (یوسف، 87) دعا از یک نظر علمی مستقل، عبادتی گرانبهاست که از آن به عنوان وسیله‌‌ی برآمدن خواسته‌ها و سبب رسیدن به هدف‌ها یاد شده است. اخیرا بسیاری از پژوهشگران، اثربخشی استفاده از دعا را افزون بر درمان‌های رایج برای حالت‌هایی همانند افسردگی می‌بارگی و سایر وابستگی‌های دارویی، مشکلات زناشویی و بیماری‌های قلبی مورد بررسی قرار داده و آن را سودمند گزارش کرده‌اند. کوئینگ (1990) بر این باور است که انواع دعا و مراقبه‌ می‌تواند تامین کننده‌ی سلامتی باشند. پژوهشگران ژاپنی در جدیدترین بررسی خویش به تاثیر عجیب و سریع دعاهایی پی برده‌اند که بیشتر اوقات در برخورد با هم به صورت تعادل رد و بدل می‌کنند. در این تحقیق ثابت شد واکنش مغز انسان به این دعاها مشابه واکنشی است که در هنگام دریافت هدایای مالی حس می‌شود و در حقیقت این دعاها بخشی از اعصاب مغز را که در موقع دریافت هدایای مالی واکنش نشان می‌دهند، فعال می‌کند. دکتر نوری هیرو ساداتر، از محققان مرکز مطالعات اعضا و جوارج در ژاپن راجع به پیامدهای این بررسی اظهار می‌دارد: پاداش‌های مالی و معنوی اگر چه با هم تفاوت دارند، اما در این مطالعه ثابت شده است هر دوی این پاداش‌ها، بخش عصبی خاصی از مغز را فعال می‌کنند و از این نظر به هم شبیه هستند. این پژوهنده‌ی ژاپنی می‌افزاید: نتیجه‌ی به دست آمده می‌تواند گام‌های نخست در مسیر تفسیر و ارزیابی رفتارهای اجتماعی پیچیده‌ی بشر همچون ایثار به دیگران به شمار آید. بر پایه‌ی پژوهشی که در سال 1993 بر روی 000/10 کارمند دولتی در طول 26 سال صورت گرفت، معلوم شد افراد متدین و با ایمان بسیار کمتر از کافران، به سبب ناراحتی‌های قلبی ـ عروقی جان می‌بازند. به موجب بررسی‌ که در 1995 در یک دانشکده روی 250 تن پس از جراحی قلب باز انجام پذیرفت، این گونه نتیجه گرفته شد که آن گروه از اشخاصی که ارتباطات مذهبی و پشتیبانی اجتماعی داشته‌اند، 12 بار کمتر از سایرینی که فاقد آن بوده‌اند، جان سپرده‌اند. در تلاش جهت درک افسردگی حاصل از بستری شدن در بیمارستان، پژوهندگان یک دانشگاه 1000 بیمار بستری شده در بیمارستان را که عادت به انجام امور مذهبی همچون نماز و دعا داشته‌اند از سال 1987 تا 1989 مورد بررسی قرار داده و دریافته‌اند که آن‌ها خیلی بهتر از دیگران با مشکلات مربوط به تندرستی خویش رویاروی می‌گردند. یک مرکز به تازگی هیاتی را به منظور تشخیص مزایا و فواید ادغام داروهای متعارف با مداواهای کرداری و شیوه‌های غدد اعصاب برای معالجه‌ی پرفشاری خون، تشکیل داده است. این گروه دریافتند که آمیزه‌‌ی این دو راهکار درمانی با همدیگر، که نماز و دعا در زمره‌ی اجزای مهم آن بود، قادر است باعث کاستن از سرعت تنفس، ضربان قلب و فشار خون شخص شود. دانشگاه مکزیکو سرگرم تحقیق بر روی قدرت دعا و نماز جهت درمان می‌گساران است. همچنین بررسی دیگری نیز پیرامون دعا و درمان در دانشگاه باستیر در حال انجام است. یقینا پیروی از یک شیوه‌ی زندگی مذهبی و روحانی می‌تواند موجب بهبود و ارتقاء سلامتی شود. دینداران و مذهبیون معمولا بسیار کمتر در پی خطراتی همانند سیگار، مشروبات الکلی و همبستری با ناشناسان می‌روند. راندولف بیرد، متخصص قلب، مهم‌ترین و دامنه‌دارترین مطالعات مربوطه به تاثیر دعا و شفاعت روی 393 بیمار بستری شده در واحد مراقبت‌های مرض رگ‌های تغذیه‌کننده قلب در بیمارستان عمومی سان فرانسیسکو به اجرا درآمده است. برای پاره‌ای از این بیماران توسط گروه‌های خانگی، دعا و نیایش‌هایی انجام یافته، ولی برخی از این دو، بی‌نصیب ماندند. تمام بیماران اعم از زن و مرد، تحت مراقبت‌های پزشکی همسان قرار گرفتند. بر اساس تحقیق یاد شده، نه پزشکان و پرستاران و نه خود بیماران نمی‌دانستند که دعا و نیایش برای کدامیک از بیماران صورت می‌گیرد. پیامدهای پژوهش مزبور بسی چشمگیر بوده و سبب شگفتی شمار زیادی از متخصصان و دانشمندان شد. نتایج مطالعه نشان داد آن گروه از بیمارانی که مراقبت‌های پژشکی‌شان با دعا و نیایش برای سلامتشان آمیخته شده بود، به داروی کمتری نیازمند بوده و تجهیزات تهویه به مدت زمان کمتری برای ایشان استفاده شده و وضعیت سلامتی آنها هم نسبت به سایر بیماران خیلی بهتر است. بیمارانی که برایشان دعا و نیایش صورت گرفت: ـ بسیار کمتر از سایر بیماران به پادزیست (آنتی‌بیوتیک) نیاز پیدا کردند. (3 بیمار در مقابل 16 بیمار). ـ خیلی کمتر از بیماران دیگر به ورم و آماس ریوی دچار شدند؛ ‌وضعیتی که در آن ریه به خاطر تلمبه‌ی نادرست قلب، پر از مایع می‌شود (6 بیمار در برابر 18 بیمار). ـ بسی کمتر از بیماران دیگری نیاز به فرو کردن لوله به درون گلو برای کمک به تنفس یافتند. ‌(صفر بیمار در مقابل 12 بیمار) ـ کمتر جان سپردند (اما تفاوت‌ از روی آمار مشخص نبود). حتی آزمایش‌های متعدد دیگری بر روی شرکت‌کننده‌های غیرانسان انجام گرفت. در تحقیقی که بر روی 131 آزمایش مهار شده بر روی درمان‌های معنوی و مذهبی صورت پذیرفت، مشخص شد گندم‌هایی که برای رشد آنها دعا شده بود، بلندتر شدند و مخمرهایی که برای آنها دعا شده بود، با تاثیرات سیانید مقابله کردند و ... «لاری دوسی»، پرآوازه‌ترین کارشناس دعا و درمان در جهان می‌گوید: «من به این آزمایش‌ها می‌بالم. چون از انسان‌ها تشکیل نشده است. شما می‌توانید صدها بار آن را تکرار کنید. این می‌تواند بهترین دلیل و مدرک باشد که دعا قادر است دنیا را دگرگون سازد». لاری دوسی در کتاب «واژه‌های شفابخش» خود، با همکاری هیات موسسه‌ی ملی سلامت در واشنگتن، 100 آزمایش که بیشترشان در متون روانشناسی به چاپ رسیده است، در مورد تاثیرات دعا ـ تجسم فکری بررسی کرده است. افزون بر نیمی از آزمایش‌های یاد شده بر روی رویش و سبز شدن جوانه‌ها تا التیام زخم‌ها تاثیراتی را نمایانده است. ـ در چند آزمایش، داوطلبان تحریک یا تعویق رشد باکتری و قارچ را تجسم کرده و از فاصله‌ای 15 مایل دورتر، به پیامدهای بسیار مثبتی دست یافتند. ـ در بنیاد «دانش ذهن» در سن آنتونیو، تگزاس، پژوهندگان از 32 آزمودنی، نمونه‌ی خون گرفته، گلبول‌های قرمز آنها را جدا کرده، نمونه‌ها را در اتاقی واقع در آن سوی ساختمان نهادند. سپس گلبول‌های سرخ را در محلولی که موجب ورم و ترکیدنشان می‌شد، قرار دادند؛ روندی که دقیقا ارزیابی شدنی است. بعد پژوهشگران از داوطلبان خواستند تا برای حفظ بعضی گلبول‌های قرمز دعا کنند و برای کمک به تجسم‌سازی آنها، تصاویر رنگی از این گلبول‌ها در اختیار آزمودنی قرار دادند. دعا و نیایش، روند ترکیدن گلبول‌های مزبور، را به نحو شگفت‌آوری کند کرد.) ـ بر پایه‌ی مطالعه‌ی دیگری که در همان بنیاد اجرا شد، از داوطلبان در اتاقی در یک سوی ساختمان، درخواست شد تا داوطلبان ساکن اتاقی دیگر در آن طرف عمارت را مجسم کنند تا آرام‌تر یا پرسروصداتر شدند. پیامدهای پژوهش، نشان داد که این تجسم‌سازی بر روحیه‌ی آزمودنی‌ها اثر چشمگیری داشته است. به موجب این تحقیقات و تجربه‌ها، دعا و نیایش می‌تواند اشکال گوناگونی را دارا باشد. نتایج، نه فقط وقتی افراد برای پیامدهای مشخص و آشکار دعا می‌کردند، بلکه برای زمانی که برای هیچ چیز مشخصی هم دعا می‌کردند، روی داد. رفتارهای ساده جهت دعا و نمازخوانی، حس نافذی از تقدیس و یکدلی، نگرانی و دلسوزی برای موجود نیازمند، موقعیت را برای درمان و شفای آن موجود فراهم می‌کند. همچنین آزمایش‌ها نمایانده است که دعا و نیایش در موارد ذیل هم اثرگذار بوده است: ـ پرفشاری خون، زخم‌ها و جراحت‌ها، حمله‌های قلبی، سردرد و‌ اضطراب عوامل این آزمایش عبارت بوده‌اند از: ـ آب، آنزیم‌ها، باکتری‌ها، قارچ، مخمر، گلبول‌های سرخ خون، یاخته‌ها (سلول‌ها)ی سرطانی، یاخته‌های تنظیم‌کننده‌ی ضربان قلب، دانه‌ها، گیاهان، خزه‌ها و جلبلک‌های دریایی، حشره‌ها، موش و جوجه فرآیندهایی که تحت تاثیر دعا و نیایش بوده‌اند، عبارتند از: ـ فعالیت آنزیم‌ها، سرعت رشد گلبول‌های سفید خون، تغییر و دگرگونی باکتری‌ها، رویش و جوانه‌زنی دانه‌ها و بذرهای مختلف، سرعت یاخته‌های تنظیم‌کننده‌ی ضربان قلب، سرعت بهبود و التیام زخم‌ها، اندازه‌ی توده‌ها (تومورها) و تیروئید، زمان لازم برای رهایی از بیهوشی، تاثیرات مستقلی مانند فعالیت الکتروپوستی پوست، مقدار تحلیل و کاهش گلبول‌های سرخ و مقدار هموگلوبین. اینکه فرد دعاکننده، پیش کسی باشد که برای او دعا خوانده می‌شود یا نه، تاثیری در قدرت دعا ندارد. شما می‌توانید برای کسی که بسیار دور از شماست، دعا کنید و نتیجه بگیرید. هیچ چیز نمی‌تواند اثر دعا را متوقف سازد. در گردهمایی بوستون که تحت پشتیبانی مدرسه‌ی پزشکی هاروارد بود، یکی از شرکت‌کننده‌ها پیش‌بینی کرد که فقط در 10 سال آینده از بیماران نه تنها در مورد سابقه‌ی پزشکی‌شان، بلکه راجع به نظام‌های اعتقادی و مذهبی‌شان نیز پرسیده می‌شود. این روزها ایده‌ بخشی از دور در حال بررسی است. دنیای رایانه و اینترنت آکنده از افرادی است که تقاضاهای خویش را برای گروه‌های دعا و نیایش ارسال می‌کنند. آنانی که به شفابخشی از دور اعتقاد دارند، دقیقا نمی‌دانند که چطور عمل می‌کند، ولی نظریه‌های بسیار زیادی در این رابطه وجود دارد. عده‌ای می‌گویند، این کار از طریق ارسال یک انرژی نافذ اما نامشخص به فرد نیازمند صورت می‌گیرد. سایرین، از جمله‌ی «دوسی»، می‌گویند دانش فیزیک کوانتوم می‌تواند در این زمینه نقش داشته باشد. در نبودِ اطلاعات موثق، این مساله همچنان به صورت یک راز باقی خواهد ماند. توضیح نوع دیگر دعا و نیایش که در آن فرد بیمار برای درمان و بهبودی خود دعا می‌کند، از لحاظ علمی ساده‌تر است. با توجه به فواید بارز مراقبه (مدیتیشن) برای سلامتی ـ کاستن از فشار خون، کاهش مشکلات قلبی ـ چندان دشوار نیست که ببینیم دعا و نیایش که کلا شبیه به مراقبه و تمدد اعصاب است، می‌تواند همان تاثیرات را تخفیف دهد. پژوهش‌های نوین علمی حکایت از آن دارند که می‌تواند از دعا به منزله‌ی درمان جایگزین به جای مراقبه، ورزش یا گیاهان طبی سود جست. برحسب تحقیقی که روی 91 هزار تن در مریلند به عمل آمد، معلوم شد کسانی که مرتبا به کلیسا می‌روند، کمتر از آنانی که بدین مکان مقدس قدم نمی‌گذارند، به خاطر امراض قلبی جان می‌سپارند و تا 53 درصد کمتر اقدام به خودکشی می‌کنند. در ضمن این‌گونه افراد، فشار خون کمتری دارند. بسیاری از پزشکان را باور بر این است که چنانچه پیش و بعد از جراحی یا قبل از آغاز یک دوره دارو برای بیمار، همراه با بیمارش دعا کنند، می‌تواند در بهبودی بیمار اثرگذار باشد. 30 مدرسه پزشکی در امریکا، درس‌های تاثیر ایمان در پزشکی را ارائه می‌دهند. در میان دانشمندان غربی، شمار زیادی افراد معتقد به خدا و اهل ایمان هستند که درباره‌ی عبادت و تاثیر آن دیدگاه‌هایی ارائه کرده و بیشتر به جنبه‌های تاثیر روانی نماز توجه داشته‌اند. ـ الکسیس کارل در کتاب «نیایش» پیرامون نماز و دعا می‌گوید: «دعا و نماز، کوشش است در آدمی برای رسیدن به خدا و صحبت کردن با موجودی نادیدنی که آفریننده‌ی همه چیز و حکمت اعلی است. دعا و نماز، عملی است که آدمی را در حضور خدا قرار می‌دهد. نیایش، به آدمی نیروی تحمل غم‌ها و مصائب را می‌بخشد و هنگامی که کلمات منطقی برای امیدواری نمی‌توان یافت، انسان را امیدوار می‌کند و قدرت ایستادگی در برابر رویدادها را به وی می‌دهد. نیایش علاوه بر اینکه آرامش به وجود می‌آورد، به طرز کامل و صحیحی در فعالیت‌های مغزی انسان، نوعی شگفتی و انبساط باطنی و گاه قهرمانی و دلاوری را تحریک می‌کند». ـ دیل کارنگی، روانشناس معروف می‌گوید: «چرا همه روزه، نیروهای خویش را با نماز، حمد و دعا تقویت نمی‌کنیم و تجدید سازمان نمی‌دهیم؟!» ـ مارسل بوازا، اسلام‌شناس معاصر سویس و یکی از مشهورترین پژوهندگان اروپایی می‌گوید: «نماز، یادآوری مستمر یگانگی و عظمت خداوند و ابراز اشتیاق برای راه یافتن در مقام قرب الهی است. این تغییر حالت دایمی، باعث آن می‌گردد که امور عادی زندگی، آدمی را در خود غرق نکند». ـ نورمن وینسنت گریسی: «دعا و نماز، بزرگترین نیرویی است که برای مبارزه با دشواری‌های زندگی روزانه و به دست آوردن آرامش روحی شناخته شده است». ـ روژه‌گاروردی، فیلسوف و دانشمند معروف فرانسوی: «در نماز، انسان به خود بازمی‌گردد و همه‌ی هستی را در وجود خویش احساس می‌کند و نماز، انسان با ایمان را به ستایش خدا وامی‌دارد». ـ کنت، و مورگان، دانشمند آمریکایی می‌گوید: «عبادت روزانه در واقع فریضه‌ای است که بشر در قبال رحمت بیکران الهی انجام می‌دهد و با ادای این فریضه از خالق متعال مدد می‌جوید تا در میان حیات و صحنه تنازع بقا پیروز گردد». ـ ویلیام جیمز معتقد است: «اگر نیرویی برای تحمل و پیشامدها لازم باشد، بر اثر دعا و نماز به دست می‌آید». ـ دکتر توماس هایس اوپ می‌گوید: «مهمترین مطلبی که من در طول چند سال تجربه به دست آورده‌ام، این است که بهترین وسیله برای درمان بی‌خوابی، نماز است، با این قید که من پزشکم و این سخن را می‌گویم که نماز بهترین وسیله‌ای است که تاکنون برای توسعه‌ی اطمینان و تسکین اعصاب و آسایش و نشاط شناخته شده است که زمینه‌ی بی‌خوابی را برطرف می‌کند. به عبارت دقیق‌تر، مهمترین وسیله‌ی ایجاد آرامش در روان و اعصاب انسان، نماز است». ـ سیرل برت، روانشناس انگلیسی با تاکید بر نظر ویلیام جیمز اظهار می‌د‌ارد: «ما به واسطه‌ی نماز می‌توانیم وارد انبار بزرگی از نشاط عقلانی شویم که در شرایط عادی یارای رسیدن به آن را نداریم».

شنبه 6 ارديبهشت 1399
03:37:15
 
 
Copyright © 2020 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT