کوچ ورزشکاران و بحرانی به نام پناهندگی


 معصومه رضایی‌سراج
این روزها به هر جمع ورزشی که سرمی‌زنیم در بین صحبت‌هایشان، یک محور مشترک برای بحث و سخنرانی وجود دارد و آن محور چیزی نیست جز کوچ‌ ورزشکاران از کشور و پناهنده شدن به کشورهای اروپایی. در این بین نوع خروج سعید ملایی جودوکار مطرح کشورمان در‌ آخرین مسابقات جهانی در هلند و پناهنده شدنش به کشور آلمان، به سوژه‌ای داغ تبدیل شده که ظاهرا ابعاد گسترده‌ای دارد اما تاکنون پنهان مانده و کسی جرات عیان کردن آن را نداشته است هر چند عده‌ای از مسئولین آن را توطئه‌ای بر علیه ایران می‌دانند، اما واقعیت ماجرا همچنان پوشیده مانده است. حتی صحبت‌های خود ملایی در مورد عدم پناهندگیش نیز نتوانست کسی را قانع کند که مثلا چنین بوده و چنان نبوده است. ماجرایی که اگر ابعاد آن شفاف‌سازی شود ممکن است باعث تعلیق کل ورزش کشور شود (البته به زعم کارشناسان ورزشی) از حواشی ماجرای ملایی که بگذریم، یک سوال عمده مطرح می‌شود و آن اینکه چه چیزی باعث فرار ورزشکاران و تمایل آنها به پناهنده شدن به کشورهای دیگر می‌شود؟ در سال‌های اخیر تعداد زیادی از ورزشکاران کشورمان، بنا به دلایل مختلف از کشور کوچ کرده، یا پناهنده شده و یا اقامت دائم کشورهای دیگر را گرفته‌اند. از استان قزوین نیز امین ارباب به عنوان کاپیتان تیم ملی ایروبیک ژیمناستیک بزرگسالان ایران، حدود 10 سال پیش به آمریکا مهاجرت کرد و در این کشور مشغول به مربیگری شده است. ورزشکاران کشوری پناهنده شده و یا تابعیت گرفته نیز بسیارند از جودو و شطرنج گرفته تا تکواندو و کشتی که ورزشکاران زیادی از این رشته‌ها به کشورهای دیگر رفته‌اند.  اما دلیل این اتفاق ... به نظر می‌رسد مهمترین علت این کار، مباحث اقتصادی باشد. در حال حاضر نیز بسیاری از ورزشکاران کشورمان که به صورت حرفه‌ای ورزش را دنبال می‌کنند، از عدم داشتن تمکن مالی مناسب به واسطه‌ی فعالیت ورزشی گلایه دارند (البته به جز فوتبال، والیبال و بسکتبال) اگر نگاهی به آمار کوچ‌کرده‌های ورزشی کشور بیندازیم می‌بینیم که عمده‌ی این افراد از رشته‌های غیرتوپی هستند که به واسطه‌ی عدم توجه مناسب مالی از سوی مسئولین، عطای ماندن در کشور را به لقایش بخشیده یا پناهنده شده‌اند و یا مهاجرت کرده‌اند. البته یک عامل دیگر نیز در این کار دخیل بوده است، و آن اینکه برخی از این افراد، نفرات دوم تیم‌های ملی بوده‌اند که سال‌ها پشت نفرات اول مانده و نتوانسته‌اند به رتبه‌ای بالاتر برسند. آن هم به دلایل مختلف. یا در حد نفر اول بودن نبوده‌اند و یا سرمربی تیم ملی سلیقه‌ی خاص خود را در انتخاب نفر اول اعمال کرده است. این دو عامل از اصلی‌ترین عوامل کوچ ورزشکاران ایرانی بوده و آنها را در کشورهای دیگر به نفرات اول رشته‌های خود در کشورهای ثانی تبدیل کرده است. مثلا میلاد بیگی که به کشور آذربایجان مهاجرت کرد، سال‌هاست که در رشته‌ی تکواندو، جزو بهترین‌های دنیاست و مدال‌های بسیاری را برای این کشور به ارمغان آورده است یا دُرسا درخشانی که برای کشور آمریکا در رشته‌ی شطرنج مسابقه می‌دهد و یا رشنونژاد که در رشته‌ی جودو پناهنده شد. اینکه تا چه زمانی قرار است این اتفاق بیفتد و شاهد رفتن نخبگان ورزشی به کشورهای دیگر باشیم مشخص نیست اما آنچه مشخص است اینکه اگر جلوی این کار با تدابیر ویژه گرفته نشود باید منتظر رفتن ورزشکاران بسیار دیگری از ایران باشیم که ممکن است در میدان‌های مختلف مقابل خودی‌ها صف‌آرایی کنند.

يكشنبه 24 شهريور 1398
03:45:14
 
 
Copyright © 2019 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT