ورود نشریات مکتوب با انتشار نامنظم ممنوع!


دکتر آرش شایسته‌نیاـ فعال رسانه‌ای
ستاد برگزاری روز خبرنگار متشکل از استانداری قزوین، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی، شورا و شهرداری قزوین، خانه مطبوعات و... در نظر دارد تا در سه شنبه هفته جاری و به مناسبت هفدهم مردادماه، سالروز شهادت خبرنگار شهید، محمود صارمی که در کنسولگری ایران در مزار شریف افغانستان به شهادت رسید و "روز خبرنگار" نام گرفته است، مراسم جشنی را با حضور خدادی، معاون مطبوعاتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در سالن سازمان تبلیغات اسلامی برگزار نماید. آنگونه که رییس خانه مطبوعات استان اعلام کرده است تنها مدیران مسئول، صاحبان امتیاز، سردبیران و خبرنگارانی به این مراسم دعوت شده‌اند که پس از پایش و ارزیابی نشریات از سوی خانه مطبوعات، جزو نشریات فعال استان بوده و انتشار آنان به صورت منظم ارزیابی گردیده باشد و سایر نشریات مجاز به شرکت در این مراسم نمی‌باشند.  روزنامه سازندگی هر روز با یک نوع کاغذ منتشر می‌شود. یک روز از کاغذ گلاسه گرم پایین استفاده می‌کند و یک روز جنس کاغذش با مقوای نازک تفاوت چندانی ندارد‌. روزنامه ایران مثل روزنامه همشهری‌، آرمان‌، دنیای اقتصاد و یا حتی جام جم‌، از تعداد صفحات خود کاسته است. روزنامه جمهوری اسلامی پس از قریب به چهار دهه فعالیت علاوه بر کاهش صفحات خود، قطع و اندازه خود را هم کوتاه کرده است. این یعنی این که رسانه‌های مکتوب کشور حال و روز خوشی ندارند و گرانی کاغذ نفس همه را به شماره درآورده است و شاید اگر در بر روی همین پاشنه بگردد و همچنان حمایتی از سوی دولت صورت نگیرد، تعطیلی روزنامه‌ها زیاد دور از ذهن نباشد‌. همان گونه که روزنامه "وطن امروز" به تعطیلی کشیده شد، نوبت به سایر روزنامه‌ها برسد و یکی یکی در صف تعطیلی قرار گرفته و تعطیل می‌شوند. اما یک واقعیت را نباید از نظر دور داشت و تمام علت و علل تعطیلی نشریات مکتوب را نباید در نبود و یا گرانی سرسام آور کاغذ دنبال کرد بلکه باید در مسیر تعطیلی، برای سایر متغیرهای وابسته نیز جایگاه خاصی را در نظر داشت. مدیر یک رسانه مکتوب باید علاوه بر تامین کاغذ با نرخ‌های نجومی هزینه‌های فیلم و زینک، چاپ و نشر، حقوق و دستمزد پرسنل، اجاره بهای مکان ، هزینه های جانبی خدماتی همچون اینترنت، برق، آب، گاز و... را نیز باید در جدول بودجه هزینه‌های موسسه خود نیز در نظر بگیرد. از حال و هوای نشریات سراسری خارج شویم و به زمین نشریات استان قزوین باز‌گردیم‌. استان قزوین دارای چند هفته نامه است؟ چند درصد این نشریات تخصصی است؟ و چند درصد آنان به صورت حرفه‌ای و یا منظم منتشر شده و فعالیت می‌کنند؟ قبل از پاسخگویی به این سوال‌ها و سوال‌های دیگر باید به این سوال هم پاسخ داد که استان قزوین قابلیت دارا بودن چند نشریه مکتوب است و در صدور نشریات دارای مجوز فعلی، کدام معیارها از سوی متولیان این حوزه مد‌نظر بوده است و آیا این استان ظرفیت افزایش در حوزه نشریات مکتوب را داراست یا خیر؟ واقعیت این است که استان پهناور قزوین که روزگاری در حوزه صنعت حرفی برای گفتن داشت و حتی رتبه تک رقمی را در این حوزه از آن خود می‌کرد و یا اکنون که در حوزه دانش و فناوری و جذب دانشجو در رشته‌های پزشکی، دندان پزشکی، فنی، مهندسی و حتی علوم انسانی جایگاه ممتازی را به دست آورده است، قابلیت دارا بودن بیش از این نشریات مکتوب در کنار پایگاه‌های خبری، نمایندگان روزنامه‌های سراسری و یا خبرگزاری‌ها است. اما با این حال چه عامل یا عواملی سبب شده است که این تعداد نشریات مکتوب فعلی هم توان ادامه حیات نداشته و پس از انتشار چند شماره، انتشار منظم جای خود را به انتشار نامنظم و حتی تعطیلی موقت آنان می‌دهد؟ چرا دولت محترم که با شعار "تدبیر و امید" سکان هدایت جامعه را بر عهده دارد، آسیب شناسی جدی ننموده و آن گونه که شایسته نشریات محلی است، تدبیر نکرده و مورد حمایت قرار نمی‌دهد؟ چرا مدیران استانی فرهنگ و ارشاد اسلامی با تشکیل یک زنجیره انسانی به دنبال چاره‌جویی نبوده و این دسته از نشریات را مورد حمایت مادی و معنوی قرار نمی‌دهند تا دچار مرگ زودرس نشوند. آیا برگزاری انتخابات خانه مطبوعات در تمامی استان‌ها و برپایی این خانه‌ها در سراسر کشور تاکنون توانسته است گره‌ای از گره‌های مدیران نشریات محلی بازکند و مرهمی بر دردهای اصحاب رسانه باشد؟ انجمن صنفی مطبوعات در کدام راس این چند ضلعی نامتوازن قرار گرفته و دامنه اختیارات آنان تا کجا ادامه دارد؟ با این اوضاع و احوال نامیمون که دامن نشریات مکتوب را در تمامی استان‌های کشور (و حتی استان تهران) گرفته است، آن چه بیش از همه جای خالی آن به خوبی احساس می‌شود، تدوین یک برنامه چند بعدی در قالب یک بسته استراتژیک برای عبور از این بحران است. بی‌شک عدم دعوت و اجازه حضور نیافتن بعضی از مدیران مسئول، صاحبان امتیاز و خبرنگاران به واسطه ارزیابی شتاب‌ناک خانه مطبوعات در جشنی که به نام خبرنگار زینت یافته است، دغدغه این دسته از فعالان رسانه‌ای نیست. آن چه دغدغه آنان است تامین امنیت شغلی همکاران خود در رسانه‌شان می‌باشد‌. دغدغه آنان تامین هزینه‌های اجاره مسکن‌، بیمه درمانی و پرداخت به موقع حقوق و دستمزد همکارانشان است. "واگرایی" در هر شکل و اندازه‌ای هم که باشد سم مهلک و خطرناکی برای ادامه حیات نشریات مکتوب و رسانه‌های استان است. برای با هم ماندن و در کنار هم به آینده اندیشیدن، به فکر "همگرایی" باشیم؛ چرا که تجربه تاریخی نشان داده است که ایجاد شکاف و خط خطی کردن "همدلی" همیشه نامطلوب است.

سه شنبه 22 مرداد 1398
03:49:09
 
 
Copyright © 2019 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT