جمع‌هراسی چیست و چه باید کرد؟


ترجمه‌: ا. امیردیوانی


جمع هراسی به اختلالی گفته می‌شود که از زمره‌ی ویژگی‌هایش اضطراب شدید و کمرویی زیاده از حد در موقعیت‌های اجتماعی را می‌توان نام برد. جمع هراسان از این که دیگران کنجکاوانه زیر نظرشان می‌گیرند، مداوم و شدیدا در بیم به سر می‌برند و اعمالشان آنان را سراسیمه و سرافکنده می‌سازد. هر چند ظاهر شدن در انظار عمومی برای بسیاری کسان با اضطراب‌هایی توام است، اما باید دانست که امکان دارد مقادیر دلهره در مبتلایان به جمع‌هراسی به اندازه‌ا‌ی زیاد باشد که اینان از موقعیت‌های اجتماعی روی بگردانند.

وانگهی، غالبا پیشاپیش از اوضاع مهیبی، مشوش می‌گردند. با این که شمار کثیری از گرفتاران به اختلال یاد شده در می‌یابند که امکان دارد وحشت، مفرط یا خلاف واقع باشد، ولی در چیرگی بدان ناتوانند!

امکان دارد جمع‌هراسی صرفا به یک وضع محدود شود (همچون بیم از صحبت در مکان رسمی یا غیررسمی، یا خوردن، نوشیدن یا نوشتن در جلوی دیگران) یا شاید در شدیدترین حالت چنان  گسترده شود که شخص در هر موقعیت اجتماعی با نشانه‌های ترس آلود، روبرو گردد.

احتمال دارد جمع هراسی بسیار توانکاه باشد. مبتلایان به این بیماری، اغلب از تشکیل یا حفظ ارتباطات صمیمانه خودداری می‌ورزند یا امکانات مربوط به پیشرفت پیشه‌شان را نمی‌پذیرند. حتی برخی از آنان خانه‌نشین می‌گردند.

نشانه‌های جسمانی چنین اختلالی غالبا همراه با اضطراب شدید جمع هراسی است. مبتلایلان به چنین هراسی با علایمی رویاروی می‌گردند ازجمله کم‌رویی، تعریق فراوان، لرزش و سایر علامت‌های اضطراب مانند اشکال در صحبت، دل آشوب (تهوع) و سایر ناراحتی‌های معدی. این نشانه‌های آشکار احتمالا بیم از مخالفت را در موقعیت‌های اجتماعی افزون می‌سازند و ممکن است خود همین علایم، کانون اضافی هراس شده و دور باطلی به وجود آورند.

شیوع

ـ حدود 7/3% جمعیت ایالات متحده در سنین بین 18 تا 54 سال (تقریبا 3/5 میلیون آمریکایی) در سال خاصی به جمع هراسی مبتلا می‌شوند.

ـ جمع هراسی، زنان را دو برابر مردان گرفتار می‌سازد، هر چند شمار زیادتری از مردها برای این اختلال ویژه، یاری می‌جویند.

ـ معمولا این اختلال در دوران کودکی یا اوایل نوجوانی آغاز می‌شود و ندرتا پس از 25 سالگی بروز می‌کند.

علت‌ها

ـ پژوهش‌ پیرامون علل جمع هراسی در جریان است.

ـ برخی بررسی‌ها، بیانگر وجود ناحیه‌ی کوچکی در مغز به نام بادامک است که تصور می‌رود در مرکز آن قرار دارد و واکنش‌های مربوط به ترس را مهار می‌سازد.

ـ مطالعات صورت گرفته در زمینه‌ی حیوانات، دلالت بر آن دارد که جمع هراسی احتمالا‌ جنبه‌ی توارثی دارد.

ـ بخشی از تحقیق به عمل آمده حاکی است که اختلال جمع هراسی، مبنای زیست شیمیایی دارد. دانشمندان را عقیده بر این است که اختلال مورد بحث احتمالا بر پایه تنکرد شناسی (فیزیولوژی) یا هورمونی استوار می‌باشد.

ـ ‌پژوهش‌های دیگر، تاثیر محیط را در ایجاد جمع هراسی موثر می‌دانند. امکان دارد مبتلایان به جمع هراسی از مشاهده‌ی رفتار و پیامدهای سایرین ـ فرآیندی موسوم به فراگیری مشاهده و انگاره (الگو)سازی اجتماعی، بیمناک شوند.

بیماری‌های همزمان

ـ جمع هراسی ممکن است از عزت نفس بکاهد و خطر افسردگی و خودکشی را بیفزاید.

ـ امکان دارد کسانی که با چنین اختلالی دست به گریبانند به باده‌گساری یا سایر مواد مخدر روی آورند که به اعتیاد بیانجامد.

ـ بسیاری از این قبیل افراد به سایر اختلالات اضطرابی نظیر اختلال هراس وحشت‌زدگی یا اختلال وسواس فکری ـ علمی نیز دچار می شوند. مخصوصا چنان اضطرابی سر و پای‌شان را می‌گیرد که با حمله‌های اضطرابی دست به گریبان می‌گردند (غلیان‌های شدید دهشت با نشانه‌های جسمانی) در موقعیت‌های اجتماعی مهیب توام می‌باشد. هنگامی که حمله‌های وحشت‌زدگی موقعیتی بروز می‌کنند، امکان دارد مبتلایان به جمع هراسی ارزیابی‌های نهایی نمایند تا از اوضاعی دوری کنند که طی آن بیمناکند؛ احتمالا حمله‌ی وحشت‌زدگی دیگری روی می‌دهد یا یاری سریمی ناشدنی باشد. این اجتناب، ممکن است سرانجام به «ترس از مکان‌‌های باز»، ناتوانی از رفتن به محیط‌های شناخته شده و مطمئن به خاطر ترس و دلواپسی، بیانجامد.

 شیوه‌های درمانی

ـ پژوهش‌ نشان داده است که برای مداوای جمع هراسی انواع درمان‌ها موثراند، مشتمل بر دارو درمانی، روان درمانی یا آمیزه‌ای از هر دو راهکار معلوم شده است که رفتار درمانی شناختی در معالجه جمع هراسی مفید است. یک ویژگی‌ بارز این مداوا در بردارنده‌ی موقعیت درمانی است که بیماران را در معرض موقعیت‌های ترسناک قرار داده و بدان‌ها مدد می‌کند که در چنان موقعیت‌ها احساس راحتی کنند ـ مثلا فنونی از قبیل تنفس عمیق را به مردم می‌آموزد تا میزان اضطرابشان را مهار کنند.

ـ جنبه‌ی مهم دیگر درمان، بازسازی شناختی است که شامل کمک به افراد در شناخت داوری‌های نادرست و ایجاد انتظارات واقع‌گرایانه‌تر احتمال خطر در موقعیت‌های اجتماعی می‌باشد.

ـ درمان حمایتی، مانند گروه درمانی، یا زوج و خانواده درمانی که سودمندی اختلال را به مردم می‌آموزد.

منبع: نشریه‌ی Mental Health America

 

 


يكشنبه 22 ارديبهشت 1398
03:58:14
 
 
Copyright © 2019 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT