آرایشگاه‌های شهر، خالی‌تر از همیشه


فائزه مرادی


کم نیستند زنانی که مدت‌هاست هیچ‌کس چهره‌ی بدون آرایش آن‌ها را ندیده، گذشته از کسانی که بدون پاک کردن آرایش می‌خوابند، خیلی از آن‌ها صبح‌ها بلافاصله بعد از بیدار شدن از خواب مشغول آرایش کردن می‌شوند و بدون توجه به آسیبی که مصرف بیش ‌از اندازه لوازم‌آرایشی برای آن‌ها دارد توجه نمی‌کنند که با آرایش دائم به‌جای به دست آوردن  زیبایی، سرمایه‌ای مثل زیبایی طبیعی را نیز از بین می‌برند.

در حالی‌که طبق آمارهای منتشرشده ایرانیان سال‌هاست که بین 10 کشور اول جهان در مصرف لوازم ‌آرایشی قرار دارند و در خاورمیانه نیز پس از عربستان، ایرانیان بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان لوازم‌ آرایش‌اند و گردش مالی لوازم ‌آرایش در ایران در سال 96 در حدود 2 میلیارد و 400 میلیون دلار  برشمرده شده است. اما این روزها کاروبار آرایشگاه‌ها مثل قبل رونقی ندارد.

به گفته‌ی خود آرایشگران بیشترین زمان رونق کار آرایشگاه‌ها در اسفندماه است. اما در اسفندماه جاری وضعیت با هر سال تفاوت‌های زیادی داشته است.

 سارا صاحب یکی از آرایشگاه‌های زنانه است، دوره‌های آرایشگری را در تهران گذرانده و در کار خودش حرفه‌ای است. از روزهای نزدیک به آغاز سال 98 این‌طور می‌گوید: هر سال از شروع دی‌ماه، نوبت‌دهی برای اواخر اسفندماه شروع می‌شد. از اواسط بهمن‌ماه خیلی از مشتریان برای رنگ و مش مو می‌آمدند تا کارشان برای روزهای آخر سال نماند و عجله‌ای نشود. او می‌گوید: در تمام طول سال، اسفندماه  اوج کار ماست و همه در تکاپو هستند تا زودتر برای کارهایی مثل های‌لایت و رنگ مو و تاتوی ابرو وقت بگیرند. حتی وقت گرفتن برای کارهایی مثل کاشت ناخن و برداشتن ابرو که برای روزهای نزدیک به سال نو است؛ هم از اوایل اسفند شروع می‌شود، اما امسال اوضاع خیلی فرق کرده و مشتریان زیادی نوبت نگرفته‌اند.

این آرایشگر جوان همچنین می‌گوید: سال گذشته از اول اسفندماه معمولاً از ساعت 6 صبح تا 12 شب سالن را باز می‌کردیم و در آرایشگاه بودیم و وقت سر خاراندن نداشتیم. امروز که 11 روز مانده تا عید از 8 صبح در آرایشگاه هستم و تا الان که ظهر است فقط سه مشتری داشته‌ام.

او توضیح می‌دهد: برخی اجناس مثل اکسیدان اخیراً نایاب شده‌ بود، وقتی هم که پیدا شد، اکسیدان 20 هزار تومانی را در حدود 90 هزار تومان باید می‌خریدیم و چون مجبور بودیم چاره دیگری نداشتیم. خیلی از مغازه‌ها حتی با همین قیمت هم اکسیدان نداشتند.

سارا ادامه می‌دهد: چون قیمت‌ها بالا رفت، ما هم ناچار شدیم قیمت‌ها را بالا ببریم. از طرفی هم چون قدرت خرید مردم پایین آمده، سعی کردم سود کمتری داشته باشم تا بتوانم مشتریانم را راضی نگه‌ دارم. اما باز هم نتوانستم مشتریان زیادی را حفظ کنم.

ادامه می‌دهد: با این ‌همه نرخ کارهایی مثل تاتو و میکرو پیگمنتیشن و میکرو بلیدینگ و کار ناخن اصلاً تغییر نکرده، اما قیمت کارهایی مثل رنگ و مش را مجبور بودیم تغییر بدهیم؛ چون مواد اولیه خیلی گران شده بود و ما مجبور بودیم قیمت را بالا ببریم، اما در عوض سود خودمان را کم کردیم. ترجیح می‌دادیم سود کمتری داشته باشیم، اما مشتریانمان حفظ شود. با همه این اوصاف اما آن‌چنان هم از مشتری خبری نیست.

او معتقد است گران شدن سایر اقلام مثل گوشت و مرغ و میوه و آجیل به ‌اندازه‌ای بوده که حتی با ثابت ماندن قیمت‌های آرایشگاهی، اما باز هم مردم توان پرداختن به آن‌ها را ندارند و ترجیح می‌دهند به جای خرج‌های گرانی که قبلاً برای سر و وضع خودشان می‌کردند، اما میوه و گوشت و مرغ بخرند یا بتوانند به یک مسافرت بروند.

هرچند گرانی‌های بی‌رویه، کمر قشر ضعیف را شکسته و روزبه‌روز فقر گسترش بیشتری می‌یابد، اما به نظر می‌آید تغییر سبک زندگی، در نتیجه افزایش قیمت‌ها گاهی آن‌چنان هم بد نیست. شاید اینکه دیگر مجبور باشیم به‌جای هزینه‌های گزافی که بیشتر از 1 ماه دوام ندارند و استفاده از مواد شیمیایی و مضر آرایشی و بالا بردن رتبه جهانی کشورمان، ساده‌تر زندگی کنیم، از مصرف و ولخرجی‌ها و خریدهای بیش از نیازی صرف‌نظر کنیم که حتی در هیچ‌کدام از کشورهای متمدنی که برای خیلی‌ها مدینه فاضله است هم پیدا نمی‌شود و به شادی‌هایی اصیل‌تر بیشتر بها دهیم و آن‌قدرها هم بد نباشد.

وقتی صحبت از شادی اصیل به میان می‌آید منظور لذت‌هایی است که با پول‌های هنگفت قابل‌خرید و فروش نیست؛ از ظواهر و تصوراتی که دنیای مادی‌ و صاحبان تجارت‌های بزرگ به اسم مد و فشن در ذهنمان کرده‌اند دور است و اثرات ماندگارتر و درونی‌تری دارند.


چهارشنبه 22 اسفند 1397
05:22:37
 
 
Copyright © 2019 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT