ووشوی استان دچار روزمرگی شده است


در چند وقت اخیر، اخبار و حواشی پیرامون هیات ووشوی استان زیاد شده و انتقادات زیادی به کادر فعلی هیات وارد کرده به نحوی که مخالفین خواستار رسیدگی اداره‌ی کل ورزش و جوانان به موضوع شده‌اند.
در همین رابطه گفتگویی با مهدی حبیبی‌نژاد رئیس سابق کمیته داوران هیات ووشو پیرامون شرایط فعلی این رشته در استان داشته‌ایم.  شما از جمله مدیران اجرایی و تاثیرگذار هیات ووشو استان در طی سالیان اخیر بوده‌اید. شرایط امروز ووشو استان را چطور ارزیابی می‌کنید؟ اینکه می‌فرمایید اثرگذار، نظر لطف شماست که شامل حال بنده است؛ ولی متاسفانه برای این فرد اثر گذار حتی یک پیامک هم ارسال نشد که برادر کجایی چرا رفتی و مشکلت چیست؟ فقط بعد از چند روزی شنیدم که جایگزینی معرفی شده و به کار ادامه می‌دهد. البته برای عملکرد این هیات بسیار خنده دار خواهد بود که برای کسی که بیش از 7 سال در هیات زحمت کشیده است مراسم تقدیری بگیرند و مودبانه و محترمانه بگویند دیگر تو را نمی‌خواهیم. این خواستن‌ها و نخواستن‌ها رسم و رسومی دیرینه است و برای هر سیستمی دیر یا زود اتفاق می‌افتد؛ ولی ای کاش همه چیز را فدای خود نکنیم و گاهی به حرمت تمام سال‌های با هم بودن حداقل بپرسیم مشکلت چیست. ووشو استان امروز بیشتر از هر زمانی دچار روزمرگی و تکرار مکرراتی است که هر تشکیلاتی ملزم به رعایت آنهاست، آنچه بدرد می‌خورد و می‌تواند باعث ارتقا بخشی سازمان‌ها و بویژه هیات‌های ورزشی شود؛ خلاقیت و مدیریت مبتنی بر تفکر است، می‌دانید تفکر چیست. یکی از مولفه‌های تفکر این است که برای مسئولی که سال‌های سال با یک تماس تلفنی در حضورتان حاضر می‌شود و خدمات می‌دهد؛ ارزش قائل باشید. البته این شکلی از تفکر مثبت‌گراست که دوستان را دور هم جمع می‌کند و باعث رشد و ترقی می‌شود که در این سال‌های فعالیتم در هیات ووشو هیچ‌وقت ندیدم و همین موضوع باعث نابودی این رشته در قزوین خواهد شد. اگر در تشکیلاتی این همدلی و معرفت را دیدید؛ می‌توان به آینده آن امیدوار بود و اگر ندیدید آن تشکیلات دیر یا زود محکوم به شکست است.  دلیل قطع همکاری شما با هیات چه بود؟ مسئولیت در هر سیستمی مستلزم تعهد و اخلاق و قدرت اجرایی در آن مسئولیت است و شدت و ضعف این موارد به نتایج مثبت یا منفی منتهی خواهد شد. عملکرد بنده در دو دوره 4 ساله هیات ووشو در چند جمله قابل توضیح است؛ اما سوال اینجاست که چرا همکاری نکردیم؛ چون رئیس هیات ووشو نه برای عملکرد من و نه برای عملکرد هیچ فردی در هیات ووشو استان ارزشی قائل نیستند و اساسا شخص رئیس هیات برای کادر اجرایی خود به لحاظ سازمانی اصلا جایگاهی را متصور نیست (حداقل برای بنده و دبیر مستعفی هیات جناب استاد نوری و مسئول کمیته مسابقات آقای خدابنده و همچنین مسئول کمیته انضباطی هیات که اینطور بود) و هر کس باشد بی‌هیچ پیش زمینه فنی و مدیریتی می‌تواند بیاید و مسئولیت بگیرد و بعد چند وقتی هم برود.  انتقادات فراوانی از سوی پیشکسوتان ووشو نسبت به عملکرد مدیریت فعلی هیات مطرح است. شرایط آینده ووشو قزوین را چطور پیش بینی می کنید؟ بینید اگر همه چیز را زیر سوال ببریم؛ یعنی خودمان را هم زیر سوال برده‌ایم. بی‌انصافی نکنیم دستاوردهایی داشته‌ایم به طور مثال ما رتبه 6 کشور را داشتیم. بگذریم که اکنون با ارفاق 19 هم نیستیم، یا در قهرمانی‌ها چند موردی داشته‌ایم که قابل تقدیر است. ولی یادمان نرود چند مورد کجا و هیات برتر ووشو کشور بودن کجا، این فاصله مدیریت است، کمی با تامل بیشتر به این جمله من توجه کنید... مدیریت شامل بسیاری از توانمندی‌ها در تفکر و پیش‌بینی و اجراست که اگر هر کدام به درستی اجرا نشود؛ باعث ضعف خواهد شد که امروز هیات ووشو استان دچار همین مشکل است. البته این مسئله صحبت امروز نیست و عقبه‌ای طولانی دارد، ما با بچه‌های مخلصی که داشتیم همیشه معضلات را پوشش می‌دادیم و سیستم را به جلو می‌بردیم و انصافا عملکرد خوبی داشتیم (به حرف بنده بسنده نکنید و بپرسید از دوستانی که بودند و برگزاری‌ها و کیفیت کاری ما را می‌دیدند)  از نظر شما معضل فعلی ووشوی استان چیست؟ می‌شود گفت معضل بزرگ ووشو ما تصمیمات غلط توام با مشورت‌های غلط است، بازبرگردیم به خودم که بیشتر از هر کسی می‌توانم با قاطعیت حرف بزنم، به طور مثال وقتی من برای جمع کردن بچه‌هایی که با عشق و بدون توقع مالی می‌آمدند و در کمال معرفت و رفاقت تا ساعت‌های زیادی پای کار می‌ایستادند و در آخر هر مسابقه‌ای سالن را هم تمیز می‌کردند و می‌رفتند، این‌ها سرمایه‌های این ورزش بودند که امروز نیستند و با هر کدام صحبت می‌کنم؛ می‌گویند (مگر ما کارگر بودیم که هر کاری می‌کردیم جزو وظایفمان حساب می‌شد). من در مقامی حرف می‌زنم که حکم امضا شده دبیری هیات توسط آقای تنباکوساز را داشتم؛ ولی قبول نکردم. می‌دانید چرا؟ چون باور قلبی من این است که اگر کاری را قبول کردیم دیگر برای خودمان نیستیم؛ برای آن بچه‌های ده پانزده ساله‌ای هستیم که می‌خواهد ورزش کنند و قهرمان شوند و کاری به این حاشیه‌ها ندارند. و من چون این فرصت را نداشتم؛ قبول نکردم که به هر قیمتی باشم، مگر اسم و رسم چقدر ارزش دارد که عده ای اینقدر برایش تلاش می‌کنند، آن هم در تشکیلاتی که فقط با عشق می‌چرخد و پولی در میان نیست (حداقل اگر هم هست ما ندیدیم). دوستانی را می‌شناسم که برای پست گرفتن و مطرح شدن هر کاری می‌کنند، هر انگی می‌زنند و هر برنامه‌ای پیاده می‌کنند. غافل از اینکه بدانند: تبر از جنس درخت است؛ ولی ریشه ندارد...  و در آخر؟ درآخر امیدوارم غرض‌ورزی نکنیم و قدر در کنار هم بودن را بدانیم. آنچه در ورزش مهم است و همه می‌دانند احترام به پیشکسوت و استفاده از نظرات پیشکسوتان آن ورزش است و این حلقه مفقوده ووشو استان است که امروز گریبان آن را گرفته است.

يكشنبه 16 دي 1397
04:48:20
 
 
Copyright © 2019 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT