سرقت و ضرورت اصلاح روش های تربیتی


سعید الهی
بی‌گمان، سرقت نخستین جرم بشری است. بشر از آن هنگام که پا به عرصه حیات گذاشت؛ دچار آزمندی، طمع، زیاده‌خواهی و چنگ‌اندازی به مال دیگران بود؛ همان که از آن در آموزه‌های دینی، به عنوان «نفس اماره» یاد می‌شود و آدمی را به شر و هر آنچه موجب تباهی، ضلالت و گمراهی است؛ رهنمون می‌سازد. سرقت همواره در جوامع مختلف به شیوه‌های گوناگون دیده شده؛ اما تنها چیزی که از بدو پیدایی و شکل‌گیری آن تاکنون ثابت مانده، زشتی و مذموم بودن ماهیت آن است. با گذشت زمان شیوه‌های سرقت نوع اموال و اشیاء مسروقه و وسایل و ابزار مورد استفاده برای ارتکاب سرقت تغییر یافته، به طوری که امروزه برخی از سارقان از آخرین تکنولوژی ها و تکنیک‌ها برای پیشبرد کار خود استفاده می‌کنند و به همین دلیل روش‌های مقابله و برخورد با آنها نیز متحول شده است. علل و انگیزه‌های سرقت را می‌توان به دو دسته عوامل روانی ـ عاطفی و اجتماعی ـ اقتصادی تقسیم‌بندی نمود. در خصوص علل و انگیزه‌های روانی و عاطفی، دلایلی چون فقر عاطفی، ناکامی، حسادت، تجربه‌های دوران کودکی، احساس نا امنی، خودنمایی و محبت زیاد را می‌توان ذکر کرد. همچنان که در علل اجتماعی و اقتصادی، می‌توان به مواردی چون: فقر مادی، فقر فرهنگی، ‌شهرنشینی و سکونت در محل‌های جرم‌خیز، معاشرت با دوستان ناباب، اعتیاد به موادمخدر و بیکاری اشاره کرد. اما در این میان، صاحب‌نظران با توجه به دلایل روانی و عاطفی گفته شده معتقدند والدین باید در روش‌های خود در تربیت فرزندانشان تجدید‌نظر کنند. «یعنی والدین به جای این که به فرزندان خود بگویند: مواظب باش، اطراف خود را بپا، "هوای کار را داشته باش و... بهتر است بگویند چگونه باش، چگونه دوستانی انتخاب کن و... که البته از همان اوان کودکی باید این مفاهیم با زبانی ساده و قابل فهم معنا برای کودک روشن کرده و زشتی عمل دزدی به او نشان داده شود. گاهی اوقات برخی از والدین برداشتن یک خودکار یا مداد یا حتی اسباب‌بازی توسط فرزند خود را با آب و تاب بیان کرده و آن را به حساب شیرین کاری کودکان خود می‌گذارند. از همین جا نطفه دزدی بسته می‌شود. کودکان از چهارسالگی معنی وجدان، مال خود، مال دیگران، زشتی دست درازی به اموال دیگران را به خوبی می‌فهمند و باید به آنها فهمانده شود. والدین باید تلاش کنند فاصله ارتباطی خود را با فرزندانشان کاهش داده و فقط در جایگاه ارباب یا رییس یا فرمانده قرار نگیرند؛ بلکه والدین موفق همواره در جایگاه دوست فرزند خود بوده که می‌تواند او را از بزهکاری‌ها نجات دهد. باید زمینه سالم پرورش شخصیت کودکان و نوجوانان بعد از والدین به وسیله معلمان و مربیان فراهم شود و کودکان به گونه‌ای رشد کنند که از امور جرم‌زا بگریزند و بترسند و والدین در صورت مشاهده رفتار انحرافی در فرزندان باید مساله را جدی گرفته و قبل از رشد این ویروس در روح و روان وی ریشه آن را قطع کنند.»  

سه شنبه 27 آذر 1397
05:06:05
 
 
Copyright © 2019 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT