جوانان؛ کنجکاوی‌ها یا انحرافات اجتماعی!


ایلا رضایی
مطالعه انحرافات و کنجکاوی‌های اجتماعی و به اصطلاح آسیب‌شناسی اجتماعی عبارت است از مطالعه و شناخت ریشه‌های بی‌نظمی‌های اجتماعی. اگر رفتاری با انتظارات مشترک اعضای جامعه و یا یک گروه یا سازمان اجتماعی سازگار نباشد و بیشتر افراد آن را ناپسند و یا نادرست قلمداد کنند؛ کجروی اجتماعی تلقی می‌شود. افرادی که همساز و هماهنگ با ارزش‌ها و هنجارهای جامعه یا سازمانی باشند «همنوا» و یا «سازگار» شناخته می‌شوند و اشخاصی که برخلاف هنجارهای اجتماعی رفتار کنند و بدان‌ها پایبند نباشند، افرادی «ناهمنوا» و یا «ناسازگار» و در این میان، کسانی که رفتار انحرافی و یا نابهنجارهایی آنان دائمی بوده و زودگذر و گذرا نباشد، کجرو یا منحرف نامیده می‌شوند. جوانی، دوره‌ی بحران است؛ هرچند به شناخت بیشتر خود و محیطش دست یابد به همان نسبت توقعش بیشتر می‌گردد. چون با شناخت بیشتر خود، فلسفه‌ی زندگی او نیز تغییر می‌کند و در نتیجه می‌خواهد خود را با معیارهایی که در دوران بلوغ باید از آن ها پیروی کند؛ هماهنگ سازد و به همین دلیل ممکن است با معیارهای والدین و معلمینش اختلاف پیدا کند و این اختلاف و یا گاه تعارض به ستیزه‌هایی منجر می‌شود که سبب ساز اتفاق‌های تازه‌تری می‌گردد؛ به ویژه در جوامعی که تغییرات فرهنگی در آنها سریع اتفاق می‌افتد و در هر نسل نیز تغییر می‌یابد. باید به این نکته توجه کرد که افراد دارای روان رنجور و روان‌پریش نسبت به ارزش‌ها، هنجارها و مقررات اجتماعی بی‌تفاوت بوده و کمتر آن‌ها را رعایت می‌کنند. برخی از مشخصه‌های بارز و برجسته شخصیتی این افراد، خودمحوری، پرخاشگری، فریبندگی ظاهری و عدم احساس مسئولیت است. اینگونه افراد به پیامد عمل خود نمی‌اندیشند، در کار‌های خود بی‌پروا و بی‌ملاحظه هستند و در پند گرفتن از تجربیات، بسیار ضعیف بوده و در قضاوت‌های خود یک سویه رفتار می‌کنند. والدین می‌خواهند فرزندانشان را با معیارهای ارزشی که خود پرورش یافته‌اند؛ تربیت کنند، ولی گاه فرزندان یا آن معیارها را پذیرا نیستند و یا خود معیارهای ارزشی فرهنگی جدیدی خلق کرده و پذیرا شده‌اند. به همین دلیل در سال‌های اخیر بین جوانان و والدین چالش و ستیز، بسیار چشمگیر شده است. جوانان گاهی اوقات برای رسیدن به آرمان و آرزوهای بلند و دست نیافتنی و مدینه‌ی فاضله‌ای که رسانه‌های و شبکه‌های ماهواره‌ها تبلیغ می‌کنند؛ مرتکب جرایمی می‌شوند؛ گرچه گاهی اوقات هم ارتکاب جرایم را فقط یک کار تفننی و به عنوان گذراندن اوقات فراقت می‌دانند! گاهی نیز جوانان از نعمت خانواده و والدین عاطفی برخوردارند، اما به خاطر شکست در تحصیلات و ناتوانی در ادامه تحصیل، تحقیر معلمان و فشارهای بی‌مورد والدین مجبور می‌شوند خود را به گونه‌ای دیگر نشان دهند. مساله‌ی دیگر جوانان در عصر حاضر در یک جامعه پویا که تغییرات فرهنگی سریع است؛ مساله کار و اشتغال است. ممکن است جوانان بر انجام کارهایی علاقه داشته باشند که والدینشان موافق نباشند و این خود، مشکل آفرین است. برای جلوگیری از این مساله، مشاوران دبیرستان‌ها بویژه در مقطع متوسطه اول سعی می‌کنند با توجه به علاقه و تمایل جوانان، آن‌ها را به حرفه‌ها و مشاغلی که دوست دارند راهنمایی کنند و این امر تا حدودی از چالش بین والدین و جوانان یا مساله اجتماعی آن ها، کاسته است. یکی دیگر از مسایل بسیار مهم، گروه همسالان و دوستان می‌باشند؛ چرا که آن‌ها الگوهای مورد قبول یک جوان در شیوه گفتار، کردار و منش هستند. تاثیر گروه همسالان و همفکران و دوستان در رشد شخصیت فرد کمتر از تاثیر خانواده نیست، زیرا فرد پس از خانواده، منحصرا زیر نفوذ گروه‌های دیگر قرار می‌گیرد. نوجوانی و جوانی یکی از مهم‌ترین مراحل زندگی آدمی محسوب می‌شود و آخرین مرحله تحول شناختی و گذرا از مرحله «پیرو دیگران بودن» به دوره «مستقل بودن یا مستقل شدن» است. دوره‌ای که نوجوان به هویت واقعی خویش دست می‌یابد و خود را برای زندگی مستقل اجتماعی آماده می‌کند. تحقق این موضوع، پیش از هر چیز، مستلزم یافتن هویت خویشتن است. اگر با نوجوانان و جوانان به گونه‌ای رفتار شود که به او شخصیت، هویت و اعتبار اعطا شود؛ طبیعی است که هم اعتماد به نفس او تقویت می‌شود و هم احساس امنیت و آرامش می‌کند. این اساسی‌ترین راه برای تربیت نوجوان است. بنابراین، هر رفتاری که از آدمی سر می‌زند، نشات گرفته از مجموعه‌ای از عوامل است که هرگز نمی‌توان جوان را یکسره مقصر اصلی دانست و دیگران را بی‌گناه، از این رو در پیدایش بزهکاری و رفتارهای نابهنجار و آسیب‌زا، عوامل متعددی به عنوان عوامل پیدایش و زمینه‌ساز موثر هستند که فرد مرتکب شونده، تنها بخشی از قضیه می‌باشد.

سه شنبه 19 تير 1397
04:12:52
 
 
Copyright © 2018 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT