فانی، یکی از چهار علامه کهن شهر قزوین


بهاءالدین خرمشاهی
به راستی در عمر هفتاد ساله‌ام، که پنجاه و یک سالش در مصاحبت مهرانگیز و فرهنگ‌پرور و حکمت‌آمیز استادم کامران فانی گذشته است، کمتر کسی را در پایه فضل و فرهنگ و فروتنی او دیده‌ام. از او بیش از هر کسی علم و علم دوستی و علم‌آموزی آموخته‌ام. اتحاد عاقل و معقول یا عالم و معلوم را در وجود شریف او متجلی و مجسم دیده‌ام. دیده ام که چه بسیار ایران‌شناسان که برای ره‌جویی به نزد او آمده‌اند، از گستردگی و ژرفای دانش او حیرت زده شده‌اند، و اغلب آنها گفته‌اند که نظیر این دانشمند را در غرب هم کمتر دیده‌ایم. بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویم که فانی نه فقط نزدیک‌ترین رفیق من است؛ بلکه از بزرگ‌ترین استادانی است که در عمر خود دیده و داشته‌ام. او از نوادر کسانی است که دانش‌اش به بینش بدل شده است یا به تعبیر دیگر فضلش به فرزانگی. فانی مایه فخر ایران و افتخار شهرِ کهنِ زادگاهش قزوین و یکی از چهار علامه این شهر است. آن سه بزرگ‌مرد دیگر: حضرت آیت‌الله العظمی سید ابوالحسن رفیعی قزوینی ـ استاد محمد قزوینی و علامه علی‌اکبر دهخدا هستند. فانی در علم‌آموزی و علم دوستی و خدمت گری فرهنگی همتا ندارد. و مردی چند فرهنگی است و در تاریخ و فرهنگ ایران باستان، ایران اسلامی و اسلام ایرانی، و فرهنگ دیروز و امروزِ، صاحب‌نظر است و البته فرهنگ‌های خاوری و خاور دور را هم ژرفا ژرف می‌شناسد. او پس از استاد هر دومان، سرکار خانم پوراندخت سلطانی، بزرگ‌ترین کتابدار امروزین ایران است. اگر فقط اثر مرجع اخیر، تدوین مشترک این بزرگان، یعنی فرهنگ یا فهرست در عنوان‌های موضوعی (انگلیسی ـ فارسی) را در نظر بگیریم؛ برای اثبات صدق این مدعا کافی است. فانی عزیز مترجم و ترجمه‌شناس برجسته‌ای هم هست و دست‌کم ده اثر از انگلیسی به فارسی ترجمه کرده است فرهنگ موضوعی قرآن (که متن آن عربی است و ارجاعات فارسی دارد) کوشش مشترک فانی و بنده است که از سال 1364 تا امروز مکرر شده و حتی دو قرآن پروژه لبنانی آن را با حذف ارجاعات فارسی، و افزایش متن آیات قرآنی، عیناً اقتباس کرده‌اند. سرپرستی دانشنامه ملی‌گرایی، و سپس دانشنامه دموکراسی، و همکاری کارساز در سرپرستی دانشنامه عظیم دانش‌گستر با همکاری عمده دکتر علی رامین و مهندس محمدعلی سادات (در 18 جلد) از دیگر دستاوردهای علمی بزرگ دیگر فانی است. بنده علاوه بر نگارش چندین مقاله، چندین شعر هم برای این یگانه روزگار سروده‌ام. جدیدترینش این رباعی است که هنگام نوشتن این مقاله کوتاه در روز شنبه دوم مردادماه 1394 به ذهنم رسید:‌ عمری است به کامران ارادت دارم زین پیش چه خواهم که سعادت دارم یک روز اگر نبینمش غمگینم من نیز چو او به علم عادت دارم دومی را پارسال در مقاله فانی ـ شاهی، آوردم: مهجوری ما زشدت مشتاقی است در بزم صفا همیشه کافی ساقی است از مرگ همیشه غافل است و گویی باقی همه فانی‌اند و فانی باقی است

دوشنبه 27 فروردين 1397
04:14:11
 
 
Copyright © 2018 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT