طاغوت شکست تا ایران نشکند!


حسن شکیب‌زاده
شده است تا به حال به شکنجه و اختناق فکر کرده باشید؟ نمی‌دانم، شاید هم کرده باشید، اما شده تا به حال سالی، ماهی، هفته‌ای، روزی، ساعتی و حتی دقایقی را در زیر شکنجه باشی. برای مثال، ناخن هایت را با انبردست بیرون بکشند. برق را مستقیم به جای جای بدنت وصل کنند. از پا به سقف آویزانت کنند و توی دهانت آتش فرو کنند و یا دندان‌هایت را با مشت و یک دفعه که خوبه، یکی یکی و با گازانبر بکشند، ته سیگارشان را روی بدنت خاموش کنند و یا... و بعد هم به قیافه‌ات نگاه کنند و های های بخندند؟ اگر تجربه کردید که هیچ، اما اگر نکردید امروزها سری بزنید به زندانیان سیاسی قبل انقلاب. راه دور نه، در همین شهر خودمان و از آنها بشنوید که وقتی این اتفاقات را تجربه می‌کردند چه حس و حالی داشتند و توی سرشان چه می‌گذشت و ما و سرزمین‌شان کجای فکرشان بودند؟ چندی قبل در یادداشتی به کتاب «شبیه صدام» اشاره کرده بودم و اینکه: اگر می‌خواهید بدانید چرا مردم ایران، هشت سال در مقابل رژیم صدام و همه‌ی حامیانش در سراسر جهان، ایستادگی کردند؛ بروید این کتاب را مطالعه کنید. هنوز هم این سفارش را دارم. چرا که، تا زمانی که خود در میدان خطر، آستین‌ها را بالا نزده باشیم و طعم رنج و شکنجه و زخم و فنا شدن در اعتقاداتمان را نچشیده باشیم؛ بعید است که حاضر باشیم حتی از چپ نگاه کردن عابر گذری، بگذریم تا چه برسد به اینکه برایش جان بدهیم. در طول دوران انقلاب و دفاع مقدس به عنوان دو رخداد تاریخ‌ساز و ماندگار ایران اسلامی، همه‌ی آنهایی که در صحنه بودند، با هم بودند. پسر با پدر، برادر با برادر و مادر و خواهرانی که پشت در پشت عزیزانشان، هم به صحنه آمدند و هم پایداری کردند تا نوید‌دهنده‌ی ماندگاری سرزمینشان باشند. البته اگر چه چهار دهه از انقلاب و رخدادهای بزرگ پس از آن گذشته است و مراکز و آدم‌های مرتبط نتوانستند حماسه‌های مانای مردم ما را به خوبی بیان و تشریح کنند؛ اما هنوز هم فرصت هست و اگر سَرَکی به کتب خاطرات انقلابیون 57 بکشیم و یا پای خاطرات بازماندگان این قافله بنشینیم، خواهیم شنید و شاید هم فهمید که چرا هنوز هم که دهه‌ی فجر فرا می‌رسد بایستی به احترام آیینه‌داران نهضت خونین امام، تمام قد بایستیم و برایشان و برای عزت و اقتدارمان، هورا بکشیم! در شهر خودمان، بزرگانی چون: باریک‌بین، رجایی، میهن‌دوست، چگینی، خاکساران، باروتی، آقاعلیخانی، پاکدل‌نیا، جلالیان، شفیعی‌ها، فیاضی، مافی و ده‌ها مبارز دوران انقلاب، آدم‌هایی نبودند که به دنبال منافع خود باشند که نه قبل انقلاب و نه تاکنون هیچ منافعی را از آن خود نکردند، بلکه به میدان آمدند تا هزینه کنند و ایران برای ایرانی و مردمانش بماند. آن روزها، طاغوت در این سرزمین شکست تا ایران نشکند و پایداری امروزش هم به ایثار و وحدت همه‌ی مردم نیازمند است تا با هوشیاری، حضور در صحنه، گذشت و ایثار، ضمن حفاظت از دستاوردهای گرانسنگ انقلاب و امام انقلاب، حافظ منافع مردم باشیم و باشید.

شنبه 14 بهمن 1396
05:23:52
 
 
Copyright © 2018 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT