امیدی که به بار نشست و انتظاری که در راه است!


مهدیه السادات میرناصری


 

آغاز به کار شورای پنجم بهانه ای است برای بیان «امیدی» که به بار نشسته است. از همین رو به نظر می رسد در آینده نزدیک شاهد اتفاقات مطلوبی در شهر باشیم؛ آنچه در ادامه می آید ناظر بر راهبردها و برنامه هایی است که می تواند این اتفاقات را شکل دهد.

الف) اخیرا سندی از سوی برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد با عنوان «شهر دلخواه ایرانیان» به زبان فارسی منتشر شد. از همین رو به نظر می‌رسد بازیابی و بازخوانی این سند و اسناد بالادستی CDS (توسعه راهبردی شهر) که در دو دوره برای شهر قزوین تهیه شد توسط مدیریت شهر و شورا می‌‌تواند راهگشا باشد. اگر چه در سال‌های پیشین این سند به دست فراموشی سپرده شد؛ اما نیاز به آموزش شهروندان از یک طرف و توسعه زیرساخت‌های نرم‌‌افزاری، جزو اجزای مغفولی است که به نظر می‌رسد در قزوین ِ پیش رو باید به دنبال آن باشیم.

ب) فراکسیون امید، گرچه اکثریت شورای شهر قزوین را در دست دارد، ولی از اول شهریور ماه انتظار می‌رود شورای شهر، شورای کلیه شهروندان بوده و از این رو، درهای شورا نیز به روی همه شهروندان باز شود.

ت) نقشی که توسعه نامتوازن شهر بر تغییرات دمایی ایجاد کرده است در گذشته نادیده گرفته شد؛ از همین رو به نظر می‌رسد در نظام برنامه‌ریزی آینده مدیریت شهری توجه به ارزیابی محیط زیستی و ارزیابی اجتماعی پروژه‌های شهری می‌بایست در اولویت قرار گیرد.

پ) با توجه به وضعیت محدودیت منابع مالی، به نظر می‌رسد آرام‌سازی بصری و توجه به طراحی نما و منظر شهری با توجه به ارزش های طبیعی و تاریخی شهر می‌تواند آینده پایدارتری برای شهرمان با حفظ منابع مالی ایجاد نماید.

ث) مراقبت از سالخوردگان، زنان و کودکان، بیماران و اقشار ضعیف در قزوین نیز مانند سایر شهرهای کشور جزو چالش‌های خدمات شهری است که امیدوارم در آینده روزهای بهتری برای این اقشار داشته باشیم.

ج) طراحی و تعین حد و حدود شهرها و میزان دسترسی به امکانات در حس تعلق به جامعه تاثیر به سزایی دارد؛ در ده سال اخیر علی‌رغم همه پیشرفت‌ها وقتی با شهروند قزوینی که ساکن تهران است؛ صحبت می‌کنیم حس از بین رفتن ساختارها و استخوان‌بندی شهر و اختلال در خاطره‌های جمعی را به وضوح می بینیم. امیدوارم در آینده قزوینی داشته باشیم که به خاطرات شهروندانش بیشتر احترام بگذارد.

چ) قزوین به مثابه شهری کاپیتال ـ‌ رویال (پایتخت صفوی) که استخوان‌بندی شهری اصیل را داراست در بستری شکل گرفته که باغستان سنتی بخش جدایی‌ناپذیر آن است؛ امیدوارم در آینده حال باغستان بهتر شود و به جای سخن گفتن از معماری اسلامی ـ ایرانی، مجوز ساخت ساختمان‌هایی با نمای رومی، نمای کامپوزیت و هر آنچه در شهر ما مسبوق به سابقه نیست؛ جزئی از فضاهای عمومی و دولتی آینده شهر ما نباشند تا مردم نیز بیشتر به ساخت بنای شایسته قزوین تشویق شوند. 

ح) نوزایی شهری امری است که از خلال مشارکت شهروندان رخ می‌دهد. در شهرهای ایرانی مشارکت کردن شهروندان مستلزم توانمندسازی آن‌هاست؛ اگر از شهروندان قزوینی خواسته شود هم به عنوان «چشم ناظر» باعث ارتقای محیط می‌شوند و هم به دلیل ارتقای حس مکان به ارتقای سطح زندگی خود و محله خود کمک می‌کنند. امیدوارم پویایی شهری از طرف شورای اسلامی شهر و به تبع آن شهرداری و سایر ادارات موثر در مدیریت شهری ترویج شود و مسئولیت اجتماعی شهروندان مورد توجه و تکریم قرار گیرد.

در کشورهای توسعه یافته یکی از پارامترهایی که جهت به کارگیری نیروی کار و استخدام افراد مورد توجه است؛ سابقه کار داوطلبانه آنها است. این موضوع بهانه‌ای است تا افراد فارغ از منافع شخصی، بخشی از زمان خود را به شهر اختصاص دهند؛ امیدوارم با تکریم مسئولیت اجتماعی کمک کنیم تا شهرمان قزوین، پویایی بیشتری داشته باشد و در جهت نوزایی شهری حرکت کند.

در صورتی که مدیریت شهری در این امر موفق شود؛ قطعا قزوین شهری خواهد بود متعلق به همه شهروندان؛ نه ماشین‌هایی که آمده‌اند تا تسهیل کننده روابط باشند و امروز تبدیل به تسخیرکننده فضا شده‌اند.

 


شنبه 4 شهريور 1396
04:10:58
 
 
Copyright © 2017 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT