تقلیل مشکلات خبرنگاران


یک روز، روز کارگر وقتی از کارگران می‌پرسیدند که مشکلات‌تان را بگویید؛ می‌‌گفتند کارفرما فرار کرده تولید داریم؛ اما فروش نداریم و برای تهیه مواد اولیه با مشکل روبرو هستیم. اما امروز روز کارگر در پاسخ همین سوال؛ کارگر می‌گوید که نرخ افزایش حقوق سالانه از نرخ تورم پایین‌تر است.


اما روز دانشجو هنوز دانشجویان نه از بدی غذای سلف و افزایش شهریه، بلکه از فضای باز سیاسی و علمی در دانشگاه‌ها سخن می‌گویند.

یعنی توانستیم خواسته‌های کارگران را از مشکلات تولید و فروش و امنیت سرمایه‌گذاری که مادر مشکلات شخصی‌شان است؛ به نرخ افزایش حقوق تقلیل بدهیم؛ اما خوشبختانه هنوز نتوانستیم دانشجویان را به مسایل شخصی و صنفی مشغول کنیم.

£

با یک فرمول ساده فلسفی «مرغ و تخم‌مرغ» می‌توان جای علت و معلول هر پدیده‌ای را جابجا تعریف کرد.

کمتر کسی هم متوجه می‌شود و اگر هم متوجه بشوند توضیحات و توجیهات و فلسفه بافی به سادگی اصل قضیه را در هاله ابهام فرو می‌برد و از این روست که ملت و مسئولین شریف ما در جابجایی علت و معلول و در توضیح و توجیه و فرعی کردن اصول اساسی و فرو بردن حقایق در ابهام چیره دست شده‌اند.

£

حقوق کارگر مثل هر عرضه و تقاضایی؛ به شکل طبیعی تعیین می‌شود. وقتی پارچه زیاد است و کیفیت پایین؛ قیمت افت می‌کند. دولت اما صد البته باید به کمک کارگران بشتابد و مابه‌التفاوت تا سقف حداقل حقوق را از محل فروش نفت و مالیات‌ها و غیره بپردازد. اما آن را به کارفرما تحمیل می‌کند و هر سال هزینه‌ها افزایش و کیفیت‌ها کاهش و قیمت‌های جهانی در رقابت کاهش پیدا می‌کند و ما دور خودمان می‌چرخیم.

£

حقوق دانشجو و خبرنگار هم مثل حقوق کارگر است. البته کمی عیان‌تر. کسری حقوق و بیمه نبودن خبرنگاران را به سقف خواسته‌های آرمانی آنان تبدیل کرده‌اند و غافل از اینکه شرایط اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی جامعه که علت العلل مشکلات شخصی و صنفی است؛ مغفول مانده است.

خبرنگار را به بیان بیمه و حقوق، قانع و محدود کرده‌اند و علت‌های اصلی به وجود آمدن این مشکلات را پنهان می‌کنند.

حقوق و بیمه‌ خبرنگار، بخشی از مشکلات روزنامه‌نگاری امروز است. اما هیچ قانون و قدرتی نتوانسته با مجبور کردن بخشی از این جامعه، مشکل بخش دیگر را حل کند. کمااینکه در صنعت و کشاورزی هم نتوانسته و هر جا که موفق شده صنعت را مخدوش کرده است.

به همین دلیل هر چه تلاش می‌کنیم که این مشکل را حل کنیم؛ دوباره سر جای اول ایستاده‌ایم.

دولت اصلاحات در حمایت از خبرنگاران، بیمه آنان را به عهده گرفت. اگر چه در دولت‌ آقای احمدی‌نژاد این حمایت از بین نرفت؛ در دولت اعتدال اما، مع‌الاسف روزبه‌روز کم‌رنگ‌تر می‌شود.

قانون می‌گوید بیمه بر عهده مدیریت رسانه است. اما توانایی اجرا وجود ندارد. تقریبا در هیچ کجا اجرا نمی‌شود؛ چون امکان آن وجود ندارد.

معاونت مطبوعاتی اما با هدایت یارانه‌ها به طرف بیمه نمودن خبرنگاران؛ سنگینی مسئولیت را به دوش رسانه‌ها انداخت؛ اما از حمایت هم خبری نشد. در حالی که حقوق و بیمه خبرنگاران را عرضه و تقاضا فقط می‌تواند تعیین کند و لاغیر و دولت هم مستقیما البته، یارانه مابه‌التفاوت حقوق و بیمه را به خود خبرنگاران بدهد.

یعنی مساله به همین سادگی حل می‌شود؛ اگر دولت از پذیرش مسئولیت نخواهد شانه خالی کند.

اما به دلایل زیادی این کار انجام نمی‌شود و  خواسته خبرنگاران از بهبود اجتماعی شرایط کار و خبرنگاری و روزنامه‌نگاری سال‌هاست که به دستمزد و بیمه تقلیل پیدا کرده و درجا می‌زند.

دولت‌ها برای عدم حمایت‌ها دلایل قانع کننده برای خودشان دارند. خبرنگاران اما از مطالبه‌گر اجتماعی و فرهنگی در سقوط مطالبه دستمزد و حق بیمه که صد البته حقشان هست؛ باقی نمانند.

£


شنبه 21 مرداد 1396
03:58:46
 
 
Copyright © 2017 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT