بیماری دیابت و طب سنتی


آشوری ـ کارشناس ارشد و محقق طب سنتی
بیماری دیابت یا قند چیست و راه‌های پیشگیری، درمان و جلوگیری از برگشت آن بیماری چگونه است؟
این بیماری در قرن اول میلادی توسط اوری تائوس یونانی شناخته شد، بعد‌ها توسط محمد زکریای رازی و ابن سینا به نام بیماری دیایبص یا دولاب همچنین «زلق‌الکلیه» شناخته و نامیده شد که دقیقا با سه علایم مشخصه فعلی بیماری دیابت مانند ادرار زیاد (پلی اوری)، خوردن زیاد (پلی فازی) و نوشیدن زیاد (پلی دیسیبی) مطابقت داشته و راه‌های درمانی آن را پیدا کرده بودند.
این بیماری در آن زمان چندان فراگیر و در حال پیشرفت و خطرناک نبوده، ولی در پی وقوع جنگ جهانی اول و مصادف با کشف انسولین توسط سه پزشک کانادایی- به نام‌های کلود، بست و بانتیک - و استفاده از قرص‌های دیابت و تزریق انسولین، در حال حاضر به شدت در حال گسترش می‌باشد. این عارضه در استان‌هایی همچون قزوین 18 درصد جمعیت را مبتلا نموده و در 20 سال آینده طبق پیش‌بینی‌ها 40 درصد ساکنین کره زمین مبتلا به آن خواهند شد که‌، علت آن از نظر اصول و مبانی طب سنتی، تغذیه‌ی نادرست و درمان نشدن این نوع بیماران است. برای بسیاری از بیماران دیابتی، نابینایی، قطع اندام‌ها، ضایع شدن کلیه‌ها و مرگ زود هنگام قابل پیش‌بینی است.
در بدو پیدایش طب تا زمان جنگ، پزشکان هم مسوول تشخیص بیماری بودند و هم مسوول انتخاب نوع دارو(‌اعم از شیمیایی یا گیاهی) و هدف پزشکان بهبودی کامل بیمار بود و بیمار را تا درمان کامل و نهایی تحت کنترل قرار می‌دادند. در آن زمان حرفه پزشکی شغل چندان پردرآمدی به شمار نمی‌رفت‌؛ ولی در همین زمان، دوران کلان بورژوازی طب شیمیایی شروع شد. در این دوران پزشکان فقط مجاز به تشخیص بیماری بودند و نوع دارو و نحوه‌ی استفاده از وسایل درمانی پزشکی را کمپانی‌‌های کوچک و بزرگ داروسازی تعیین می‌کردند. بنابراین اگر بیماری در مداوای بیماریش نتیجه نمی‌گیرد، پزشک معالج مقصر نیست، پزشک وظیفه‌ی وجدانی خودش را در چارچوب مقررات انجام داده، این دارو و وسایل درمانی است که جوابگوی درمان نیست.
براساس نظریه‌ی طب جدید شیمیایی، بیماران دیابتی می‌بایستی تا آخر عمر دارو مصرف کنند، در ضمن هزینه‌ی بیماری‌های زنجیره‌ای بعدی نظیر؛ درمان چشم، قطع اندام‌های انتهایی، دیالیز، پیوند کلیه و از همه مهم‌تر آسیب و فشارهای روحی و روانی را نیز باید بپردازند.
اصول درمانی طب جدید و سنتی درباره‌ی بیماری دیابت چگونه است؟
ـ1ـ طبق اصول و نظریات طب جدید، بیماری دیابت درمان ندارد، فقط می‌بایستی با استفاده از قرص ضد‌قند و تزریق انسولین این بیماری کنترل شود. این بیماری در مرحله‌ی استفاده از قرص کم‌کاری غده‌ی لوزالمعده است و در مرحله‌ی تزریق انسولین از کار افتادن سلول‌های آلفا و بتا لوزالمعده است که انسولین ترشح نمی‌گردد. اخیرا روشی جدید ابداع گردیده که از طریق کاشت سلول‌های بنیادی آلفا و بتا در لوزالمعده بیمار انجام می‌شود تا این بیماری درمان شود، ولی هنوز در مرحله‌ی آزمایش است و اگر هم به نتیجه برسد، مثل سایر ابداعات طب جدید هر کسی توان مالی انجام آن را ندارد.
ـ2ـ طبق اصول و مبانی طب سنتی، این بیماری سوء مزاج کلیه به شمار می‌رود که نحوه‌ی درمان آن بدین صورت است که پس از به اعتدال درآمدن مزاج کل بدن، مزاج کلیه‌ها معتدل و در نهایت این بیماری درمان می‌شود و درمان در چهار مرحله صورت می‌گیرد.
مرحله‌ی 1- پیشگیری به خصوص در کسانی که در خانواده‌ی آنها سابقه‌ی بیماری قند وجود دارد که ارثی می‌باشد.
مرحله‌ی 2- درمان کسانی که قرص قند مصرف می‌کنند که مبتلا به این بیماری هستند به تدریج مصرف قرص‌ها کاهش می‌یابد تا به مرحله‌ی قطع می‌رسد.
مرحله‌ی 3- درمان کسانی که روزانه یک یا دو مرتبه انسولین مصرف می‌کنند، به تدریج از میزان مصرف انسولین کم می‌شود تا به مرحله مصرف قرص برسد، سپس به طریقه‌ی اول تا قطع قرص‌های قند.
مرحله‌ی 4- درمان جهت جلوگیری از برگشت بیماری و استفاده از رژیم غذایی روزانه.
حداقل منفعت استفاده از این روش درمانی این است که هرگز بیماران قندی به مرحله‌ی حاد بیماری نمی‌رسند. شایان ذکر است؛ این شیوه‌ی درمان تا قبل از جنگ جهانی اول متداول بود و اینک هم در محل کار زیرزمینی اطبای سنتی ادامه دارد و این روش براساس تئوری اخلاط ابن سینا انجام می‌گیرد. فقط نقص این روش این است که سود مالی برای هیچ کس به خصوص کمپانی‌های داروسازی ندارد.
این روش درمانی طبق اصول و بخشنامه‌های سازمان جهانی بهداشت w.h.o انجام می‌گیرد. سازمان مذکور پس از سی سال تحقیق در رابطه با طب شیمیایی جدید به این نتیجه رسید که جهت نیل به هدف واقعی بهداشت برای همه می‌بایستی روش‌های طب سنتی در دنیا احیا و متداول گردد.
خاطرنشان می‌شود؛ بیماری قند و 30 نوع بیماری رایج دیگر توسط طب سنتی غیرمکتوب درمان می‌شود.
گفتنی است؛ بسیاری از درمانگران طب سنتی علاوه بر طب، حکمت فلسفه روان‌شناسی علوم ماوراءالطبیعه و علوم غربیه می‌دانند و هر کدام بیش از 30 سال در این رشته‌ها تحصیل کرده‌اند و 50 سال تجربه‌ی درمانگری دارند.
منابع:
ـ مندجات قانون ابن سینا، ذخیره خوارزمشاهی تالیف دکتر غیاث‌الدین جزایری‌، گنجینه و ...

دوشنبه 2 خرداد 1390
08:07:16
 
 
Copyright © 2018 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT