سال حماسه


رهبر معظم انقلاب اسلامی سال جاری را سال حماسه‌ی سیاسی و حماسه‌ی اقتصادی نامیدند. سیاست و اقتصاد مسایل مبتلابه همیشگی همه نظام‌ها از جمله جمهوری اسلامی بوده و هست. اما آنچه که در وهله اول نظر را جلب می‌کند؛ حماسه خواندن امسال است.
حماسه عملی غیرمعمول است. حماسه در عرصه سیاست و اقتصاد فراتر از چارچوب‌های کلاسیک و معمول می‌باشد. حماسه اگرچه قاعده‌مند است اما فراتر از توقعات ـ انتظارات و نتیجه‌گیری‌های آکادمیک می‌باشد.
مثلا آزادی خرمشهر اگرچه یک جنگ تمام عیار قانونمند از جهت روابط علت و معلولی بود؛ اما فراتر از قواعد پذیرفته شده و تجربه شده نظامی روز بود.
بنابراین برخورد حماسی کردن در سال جاری با سیاست و اقتصاد؛ مقدماتی دارد که مردم و مسوولین باید به آن مبادرت ورزند و نتایجی دارد که باید از خداوند طلب کنیم. این نتایج فوق بازخوردهای معمول علمی است. تصوری کلی از حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی می‌تواند به شکل ذیل باشد.
ـ1ـ حماسه سیاسی:
دولتی را در خردادماه مردم انتخاب کنند که برآمده از جمهور مردم و پذیرش جناح‌های مختلف باشد دولتی که به جای پا گذاردن روی صلاحیت‌های جناح‌ها و احزاب و نادیده گرفتن تلاش‌های همه دولت‌های پس از انقلاب؛ به تجمیع همه سرمایه‌های انقلاب بپردازد. در این صورت فتنه‌ای امکان بروز پیدا نمی‌کند و همه قدرت‌ها و فریادها علیه بیگانگانی می‌شود که دست به دست هم داده‌اند تا به قصد احیای اسرائیل، ام‌القراء مبارزه با صهیونیزم را به عقب‌نشینی وادارند.
از نشانه‌های سحر حماسه سیاسی، تهدید هسته‌ای کره شمالی است که اگرچه جنگ و تهدید هسته‌ای و حتی عملکرد کره شمالی به طور مجرد مورد تایید نیست اما چنان غرب را به خود مشغول کرده است که می‌توان در مذاکرات از شرایط اضطراری دشمن امتیازاتی گرفت که منجر به حماسه شود.
خود تحریم اقتصادی و انزوای سیاسی حداکثر کاری است که قبل از عمل نظامی، قدرتمندان می‌توانند علیه یک کشور استقلال طلب به کار ببرند. این تحریم‌ها با وسعت و شدتی که دارد طبق محاسبات باید در سال میلادی گذشته به نتیجه می‌رسید و چون نرسید مذاکرات 1 + 5 شروع شد. اگر ایران بتواند به لحاظ سیاسی و اقتصادی سال جاری را بدون دادن امتیاز به پایان برساند؛ یعنی آن حماسه سیاسی اتفاق افتاده است.
تهدید نظامی اگرچه گزینه‌اش روی میز اوباماست و ظاهرا اسرائیل، آمریکا را به مبادرت به عمل نظامی تحریک و تشجیع می‌کند؛ اما اسرائیل بیش از هرکس می‌داند که آسیب شروع جنگ با ایران بیشتر از حتی خود آمریکا متوجه اسرائیل می‌شود.
اسرائیل که در جنگ 33 روزه با حزب‌ا... برای اولین بار به شکست آتش بس تن داد؛ خوب می‌داند که حزب‌ا... و سوریه و موقعیت نفرت‌انگیز سیاسی که در مجامع بین‌المللی دارد؛ از سوی ایران اداره می‌شود. پس جنگ با ایران به راحتی و سادگی جنگ 6 روزه اعراب و اسرائیل نخواهد بود. در بازدید اوباما از تل‌آویو در روزهای آغازین سال شمسی؛ آنچه که رسانه‌ها منعکس نمودند؛ تلاش منطقی سازانه اوباما بوده است تا مواضع اسرائیل را آرامتر کند. این در حالی بود که خود اسرائیل بهتر می‌دانست این فرار به جلو به خاطر اطمینان از رفتار بازدارنده آمریکاست جمله قاطع مقام معظم رهبری در روز اول فروردین امسال که فرمودند اگر اسرائیل غلطی بکند تل‌آویو و حیفا را با خاک یکسان می‌کنیم چنان اسرائیل را سر جایش نشاند که دیگر نیازی به استدلال اوباما نبود!!
ـ2ـ حماسه‌ی اقتصادی
همه نقطه ضعف اقتصادی جهان سوم؛ اقتصاد تک محصولی است. از قضا جهان ثروتمند و قدرتمند؛ خود با ارایه‌ی وام‌ها و برنامه‌های توسعه‌ای و ترویج کالاهای مصرفی مقدمات غرق شدن جهان سوم را در چنین موقعیتی فراهم می‌نماید.
این نوع اقتصاد خوبی‌اش برای جهان قدرت‌مند این است که سرنخ مهار تلاش‌های جهان سوم در دست خودشان باقی می‌ماند و تحریم مهمترین و بزرگترین مظهر آن است.
همه کشورها حتی ایران اسلامی هم تمایلی به تحریم شدن ندارند بنابراین راهی را می‌روند که صاحبان قدرت دیکته می‌کنند. اما اگر تصمیمی مقاومتی و استراتژیک در کشوری مبانی دینی داشت؛ تحریم این استعداد را دارد که در یک حماسه اقتصادی به عکس خودش تبدیل شود.
اینکه خود تحریم اقتصادی چقدر تاکنون در تاریخ معاصر کارآیی داشته تا کشورهای دیگر را مجاب به پذیرش مواضع تحریم‌کنندگان بنماید یک بحث است که چالش مهم اندیشمندان غرب در برابر سیاستمدارانی است که جز تحریم حربه دیگری ندارند.
و اینکه خود تحریم‌کنندگان به چه میزان از تحریم‌ها ضربه اقتصادی می‌خورند و تا چه زمانی می‌توانند مالیات‌دهندگان و اسپانسرهای احزاب سیاسی را به ادامه تحریم متقاعد کنند و به چه میزان تحمل ادامه آسیب‌ها را با توجه به ساختار سیاسی کشورشان دارند؛ یک مساله است و اینکه در انتهای تحریم، کشور تحریم شده در صورت مقاومت آگاهانه که همان حماسه‌آفرینی است به چه اهداف استراتژیکی دست می‌یابد یک مساله کاملا جدی و بدیع است.
در یک کلمه اگر با تمام فشارهای موجود و همه مصائبی که ملت آن را تحمل می‌کنند دولت و مجلس بتوانند با یک بودجه هدفمند مقاومتی و غیرانفعالی در برابر تحریم؛ حتی یکسال بدون فروش نفت یا تکیه کمتر به نفت کشور را اداره کنند؛ پایان این حماسه به نفع چه کسی است؟
آن روز کدام کشور باید امتیاز کلان بدهد تا مورد پذیرش ما واقع شود؟
بنابراین ابزار حماسه‌آفرینی وجود دارد و ملتی سربلند که در سی و اندی سال اخیر بارها حماسه‌ آفریده است، موجود است. این همه؛ دولتی را می‌طلبد که حماسه را بفهمد و درگیر ودار این نقطه عطف تاریخی به حفظ خودش و مواضع سطحی خودش همه منابع سیاسی و اقتصادی این ملت را هزینه نکند.

شنبه 17 فروردين 1392
07:54:31
 
 
Copyright © 2019 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT