باشگاه پرورش افکار!


پوریا حاجی‌کریمی
پست الکترونیک: pouria.hajikarimi@gmail.com
پرورش اندام به عنوان یک رشته‌ی ورزشی بی‌هیچ حرف و حدیثی قابل احترام است و ورزشکارانی که در این رشته فعالیت می‌کنند نیز پشتکار و اراده‌ای قوی دارند و البته اندامی متناسب و زیبا که داشتن آن کار هر کسی نیست. اما بنده به هیچ عنوان نتوانستم و نمی‌توانم درک کنم که این موجی که در کشور عزیزمان راه افتاده ریشه در کجا دارد که قریب به اتفاق جوانان و حتی گاهی اوقات میانسالان، در هر کسوت و شغلی که باشند، علاقه دارند که بدن‌هایی ورزیده در حد بدنسازان داشته باشند!
تا اینجای قضیه هم هیچ مشکلی ندارد. هر‌کسی در هر جایگاهی ممکن است علایقی داشته باشد. اما نحوه‌ی دستیابی به یک بدن ورزیده این روزها چگونه است؟ ما در دوران دانشکده همکلاسی داشتیم که بنده‌ی خدا به صورت خدادادی بهره‌ی اندکی از تناسب اندام داشت، لاغر و نحیف بود با قدری قوز. سال اول دانشگاه که تمام شد و بنده برای گذران تعطیلات تابستان به ولایت برگشتم، دیگر ایشان را ندیدم تا مهر ماه! باور بفرمایید مهرماه که این همکلاسی محترم را دیدم نشناختمش!
چهارشانه شده بود و توپر و بسیار متناسب‌الاندام! یعنی هیچ عقل سلیمی با هیچ منطقی نمی‌توانست بپذیرد که آدمی با آن اوضاع ظرف کمتر از سه ماه به آدمی با این اوضاع تبدیل شده باشد. قضیه را از خودش جویا شدم. با اعتماد به نفسی مثال‌زدنی که بی‌ارتباط با هیکل تازه‌اش نبود گفت هم باشگاه رفتم هم مکمل خوردم! اندکی که حرف ادامه پیدا کرد متوجه شدم که این مکمل‌ها با قیمت‌هایی نه چندان پایین در باشگاه‌های بدنسازی فروخته می‌شوند و یک‌شبه دوستداران بدنسازی را از ره صد ساله عبور می‌دهند.
در این چند سال اخیر هر چه بیشتر گذشت، عده‌ی بیشتری را می‌دیدم و می‌بینم که زمان زیادی را صرف بدنسازی و رسیدگی به تغذیه و مکمل و اینجور چیزها می‌کنند که هیچ یک از این اقدامات هم ربطی به ورزش و سلامتی ندارد چون مصرف مکمل‌ها برای کلیه و معده و روده و کبد مضر است. اما آنچه که عموم شیفتگان بدنسازی به دنبال آن هستند نیز ورزش و سلامتی نیست بلکه باد کردن و هر چه بیشتر دیده شدن است ـ البته این روزها بدن ورزیده در کنار ماشین و خانه و گوشی موبایل و... یکی از ده‌ها موردی است که به کار دیده شدن می‌آید ـ و متاسفانه جوانان، دانشجویان و حتی میانسالان دیده شدن و جذاب بودن را در گنده شدن بدنشان می‌بینند حال آنکه سال‌های خیلی زیادی از آن روزها نگذشته که جوانان و دانشجویان مغزهایشان را پرورش می‌دادند و بزرگ می‌کردند.
آدم بعضی وقت‌ها حسرت می‌خورد وقتی می‌بیند که دوستی یا آشنایی کلی پول داده برای مکملی که خودش هم می‌داند برایش مضر است، اما وقتی حرف از سینما و تئاتر و کتاب و روزنامه و اینجور چیزها می‌شود نه پول دارد و نه انگیزه و نه حوصله و نه وقت کافی. از هر خیابانی که آدم رد می‌شود، یک باشگاه پرورش اندام می‌بیند. از باب مداخله هم که شده پس از بیان مکاشفات در مورد بدنسازی، خالی از لطف نیست اگر بگویم که کاش می‌شد باشگاه پرورش افکار هم داشتیم و خیلی از شیفتگان بدنسازی دلشان می‌خواست کمی هم فکرهایشان را گنده کنند!

شنبه 12 اسفند 1391
09:13:32
 
 
Copyright © 2019 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT